Πέθανε ο ηθοποιός Μιχάλης Γιαννάτος

...

Γράφει ο Πέτρος Θεοδωρίδης

Δύσκολη ημέρα η σημερινή. Ελπίζω να μη συνηθίσουμε στην απώλεια με όποια μορφή και αν έρχεται. Γιατί δεν είναι μόνο οι μεγάλοι δημιουργοί και καλλιτέχνες που χάνονται στο συνηθισμένο σουλατσάρισμα της παροδικότητας στη γειτονιά μας, είναι και ένα άλλο τέρας που γαλουχήθηκε από τα φοβικά σύνδρομα της ελληνικής κοινωνίας και κόβει επίσης βόλτες στις γειτονιές μας και σήμερα αφαίρεσε μια ζωή, ο φασισμός. Εδώ όμως θα μιλήσουμε για το πρώτο είδος απώλειας, όχι από αναλγησία αλλά ένεκεν της φύσης του συγκεκριμένου ειδησεογραφικού εγχειρήματος που εστιάζει στον κινηματογράφο.

Μας άφησε λοιπόν ο σημαντικός Έλληνας ηθοποιός Μιχάλης Γιαννάτος, γεννηθείς στην Κωνσταντινούπολη του 1941 και αγαπημένο παιδί του Θόδωρου Αγγελόπουλο που επίσης άφησε εμάς και τον κινηματογράφο για την άδικη τελευταία του πράξη.

Ο Μιχάλης Γιαννάτος, ήταν μια από τις λίγες περιπτώσεις καλλιτεχνών, που κατάφεραν να σπάσουν τα φράγματα που θέτει η Ελλάδα σε όποιον δε χωράει στα καλούπια της και να κατακτήσει τις διεθνείς αίθουσες. Και αυτό το έκανε κομψά και αξιακά, χάρη στο ξεχωριστό του ταλέντο, την πολυσυλλεκτική του κουλτούρα και την ικανότητά του να μιλάει άψογα πέντε γλώσσες. Οι ξένες παραγωγές στις οποίες συμμετείχε, ξεπερνούν στις 25 και ανάμεσά τους βρίσκουμε τίτλους σημαντικών ταινιών όπως το Εξπρές του Μεσονυχτίου του Άλαν Πάρκερ, το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι του Τζον Μάντεν και το Μόναχο του Στήβεν Σπήλμπεργκ. Χαρακτηριστική για τον ελληνικό κινηματογράφο, ήταν η συμμετοχή του στην Πολίτικη Κουζίνα του Τάσου Μπουλμέτη.

Περνώντας από εργασίες που οι σνομπ του χώρου θα χαρακτήριζαν ταπεινές και χωρίς ερεθίσματα, κατάφερε να αναδείξει ένα ταλέντο αυθεντικό και ανεπιτήδευτο. Εμείς, εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας σε όσους τον έζησαν από κοντά και ελπίζουμε σε ένα αφιέρωμα στην κινηματογραφική του παρουσία.

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ