10ο Outview Film Festival: Aνασκόπηση

Η ανασκόπησή μας από το πιο όμορφο φεστιβάλ της πόλης

Το επετειακό Outview Film Festival έχει ολοκληρωθεί, κι ύστερα από δέκα μέρες προβολών έφτασε στο τέλος του. Το Reel φυσικά ήταν εκεί, και ιδού οι ταινίες που παρακολούθησε:

Just For One Day – Sherry Vine & Francis Legge

Η Sherry Vine, διάσημη drag queen για τα βίντεό της στο youtube όπου παρωδεί τη Lady Gaga, γύρισε (επιτέλους) την πρώτη.. μεγαλύτερου μήκους ταινία της -διάρκειας 32′- η οποία είναι φυσικά επίσης παρωδία. Αυτήν τη φορά, θέμα της είναι οι κατασκοπευτικές ταινίες, και στο «Just For One Day» καλείται να σώσει τον κόσμο, από μια αδίστακτη queen η οποία σκοπεύει να καταστρέψει τον πλανήτη κλέβοντας όλη τη σοκολάτα που υπάρχει.

Η Vine αναλαμβάνει δράση, σε μια απολαυστικότατη ταινία με άπλετο χιούμορ, και «εκπληκτικά» ψηφιακά εφέ. Ο προϋπολογισμός της ήταν παραπάνω από χαμηλός, αυτό όμως δεν απέτρεψε την ίδια να μην πετάξει αεροπλάνο, φτάσει στην Ασία, και πολλά ακόμα. Με καλή θέληση όλα γίνονται. Η καλύτερη έναρξη στο φεστιβάλ.

Matthew-McKelligon-left-Jeffery-Self-center-and-Edi-Patterson-right-in-YOURE-KILLING-ME-Courtesy-of-Wolfe-Video

You ‘re Killing Me – Jim Hansen

Ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι σχεδόν για όλους σαφής, και οι στόχοι προφανείς, τι συμβαίνει όμως όταν ο φόνος είναι ο μοναδικός που εξιτάρει; Πολλά τα προβλήματα για τον ήρωα της ταινίας, η οποία δε συγκρατεί το μαύρο χιούμορ της χαρίζοντας αξιομνημόνευτες ατάκες, σε ένα b-movie του οποίου η δημιουργία πρέπει σίγουρα να ήταν απίστευτα διασκεδαστική.

ChemsexWilliam Fairman & Max Gogarty

Σ’ έναν τεράστιο κόσμο, όπως είναι αυτός μιας μεγαλούπολης, είναι εύκολο να κρυφτεί ένας παράλληλος. Τέτοιος είναι αυτός της gay κοινότητας στο Λονδίνο (αλλά και γενικότερα στην Αγγλία), όπου συντελείται μια μολυσματική έκρηξη: σχεδόν κατά αποκλειστικότητα στους ομοφυλόφιλους άντρες, το σεξ πια δε νοείται χωρίς τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Αυτό που εκ πρώτης όψεως μπορεί να μη φαίνεται στην πλήρη κλίμακά του, στην πραγματικά αφορά χιλιάδες άντρες οι οποίοι εθίζονται σε ένα φαύλο κύκλο χρήσης και σεξ, με αποτέλεσμα να καταστρέφουν τη ζωή τους.

Οι εικόνες που κινηματογραφούν οι Fairman & Gogarty, απαιτούν σκληρά στομάχια όχι τόσο για αυτά που απεικονίζουν, αλλά περισσότερο λόγω της συνειδητοποίησης από τη μεριά του θεατή για όσα συμβαίνουν. Το γενναίο αυτό ντοκιμαντέρ, είναι από εκείνα που είτε θα αλλάξουν κάτι είτε όσα δείχνει θα συνεχιστούν απτόητα.

Smac – Ηλίας Δημητρίου

Μετά την προβολή της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η ταινία του Ηλία Δημητρίου πραγματοποίησε την αθηναϊκή της πρεμιέρα στο Outview, έχοντας ήδη στις πλάτες της το βραβείο της Ε.Α.Κ. καλύτερου πρώτου γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Βαγγελιώς Ανδρεαδάκη.

Μια ταινία που ποντάρει πάνω στα προφανή και κυρίαρχα ζητήματα που συνιστούν τη «σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης», χωρίς να επιδιώκει τη συγκρότηση μιας ιστορίας που έχει πράγματι να πει κάτι για το σήμερα. Στην αφήγηση το ένα κλισέ ακολουθεί το άλλο, με το όποιο συναίσθημα να προκύπτει εκβιαστικά από τη σκηνοθεσία.

(Αναλυτικό κείμενο για την ταινία την ημέρα της εξόδου της στις αίθουσες.)

516698538_1280x720

11 Life Lessons From An Awesome Old Dyke – Allison Khoury

Η γηραιότερη λεσβία της Μινεσότα πρωταγωνιστεί στην ταινία της Khoury, η οποία παρά την ηλικία της διατηρεί μια αξιοζήλευτη ζωντάνια, παραδίδοντας πράγματι μαθήματα ζωής. Ζώντας ως ομοφυλόφιλη την ακραία συντηρητική δεκαετία του ’50, υποχρεώθηκε να περάσει όλα τα «στάδια» ώστε να γίνει «κανονική»: καταπίεση των επιθυμιών της, αποξένωση από την οικογένειά της, εγκλεισμός σε ψυχιατρική κλινική. Παρόλα αυτά, μέσα σε μόλις 8′ και χάρη στο υπέροχα feelgood μοντάζ, το κυρίαρχο συναίσθημα της ταινίας είναι η με αυτοπεποίθηση επιμονή σ’ αυτό που καθορίζει τον καθένα, στον αυτοπροσδιορισμό του, και στην ανάδειξη του coming out ως μοναδικό τρόπο για αξιοπρεπή καθημερινότητα.

Adrift In SunsetNarissa Lee

Επιφορτισμένη με το απαιτητικό θέμα της φροντίδας μιας μητέρας με Αλτσχάιμερ, η πορεία της ιστορίας μπορεί να εξελιχθεί είτε σε κάτι σπαρακτικό είτε στο μελό. Δυστυχώς συμβαίνει το δεύτερο, καθώς οι τύψεις της λεσβίας κόρης που ποτέ δεν της ομολόγησε τις σεξουαλικές της προτιμήσεις υπερκαλύπτουν οποιαδήποτε άλλη προβληματική στη δράση, που σε συνδυασμό με τους επιεικά μέτριους διαλόγους δημιουργούν μια πολυλογία η οποία με τη σειρά της φτιάχνει ένα αδιάφορο αποτέλεσμα.

Violette Leduc: In Pursuit Of Love – Esther Hoffenberg

Το έργο της Γαλλίδας Violette Leduc αν και αριστουργηματικό, είναι σε μεγάλο βαθμό παραγνωρισμένο, ακόμα και στην πατρίδα της. Το ντοκιμαντέρ της Hoffenberg εστιάζει τόσο στη ζωή και το έργο της, αλλά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι εκείνο που αφορά την προσωπική της καθημερινότητα, όπου σχεδόν αποκλειστικά κυριαρχούσε η μοναξιά. Αξέχαστη μένει η πληροφορία πως είχε μάθει να συζητά με τα άψυχα αντικείμενα του σπιτιού της (τραπέζια, βάζα κ.λπ.) κι έτσι έλεγε πως πάντα είχε παρέα.

Αναπόφευκτα μεγάλο μέρος της αφήγησης καταλαμβάνει η σχέση της με τη Simone de Beauvoir, χάρη στην οποία όχι απλά έγινε ευρέως γνωστή (τη δεκαετία του ’60 τουλάχιστον), αλλά μάλιστα τη συντηρούσε για δεκαετίες. Η σημασία της Leduc στη λογοτεχνία εντοπίζεται στο ότι στην ουσία εφηύρε  μια γλώσσα για να εκφράζεται η σεξουαλικότητα από τη γυναικεία οπτική γωνία. Μια πλευρά η οποία διαχρονικά απεικονιζόταν αποκλειστικά με αντρικά μάτια, αποκρύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες βίωναν τη σεξουαλική ορμή, έλξη και πράξη. Έτσι, η Leduc δεν έδωσε φωνή απλά στις απανταχού λεσβίες, αλλά περισσότερο εξέφρασε συναισθήματα όλων των γυναικών που μέχρι τότε δεν είχαν τρόπο να τα δείξουν, κι ενδεχομένως ακόμη να ντρέπονταν για αυτά.

Εκτός φυσικά από τις παραπάνω ανακαλύψεις, στο πρόγραμμα δεν έλειπαν οι ταινίες με μεγάλα ονόματα πίσω τους, όπως το «The Duke Of Burgundy« του Peter Strickland και η τελευταία ταινία του Peter Greenaway, «Eisenstein In Guanajuato«.

Συνολικά, η υποδοχή του κόσμου ήταν κάτι παραπάνω από θερμή, γεμίζοντας τις αίθουσες της Ταινιοθήκης της Ελλάδος. Παρακολουθώντας το πρόγραμμά του για δέκα ημέρες, ένα πράμα είναι σίγουρο: η σημασία τέτοιων εξειδικευμένων φεστιβάλ, έγκειται στην ανάδειξη πάγιων ζητημάτων που όλοι οφείλουμε να βοηθήσουμε να επιλυθούν, και ταυτόχρονα προσφέρουν μια ματιά στις ζωές ανθρώπων που βιώνουν διακρίσεις εξαιτίας κλειστόμυαλων προκαταλήψεων τις οποίες οφείλουμε όλοι εξίσου να εξαλείψουμε μια και καλή.

Και του χρόνου λοιπόν, με ακόμα περισσότερες ταινίες!

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ