Συμπεριφορά στο σινεμά: 10 στοιχειώδεις κανόνες

Τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» όταν επισκεπτόμαστε τις σκοτεινές αίθουσες.

phoneΑισίως ολοκληρώθηκε η 20η, επετειακή έκδοση των Νυχτών Πρεμιέρας με προβολές που ως επί το πλείστον έσφυζαν από κόσμο. Ας μείνουμε λίγο σ’αυτό. Όχι στο επιτυχημένο του γεγονότος, αλλά στο θέμα της πολυσυλλεκτικότητας των θεατών, που μερικές φορές αποτελεί τροχοπέδη στην απόλαυση μας στο σινεμά.

Καταρχάς, δεν πρόκειται για ελιτισμό. Δε μιλάμε για άτομα που «δε μπορούν να καταλάβουν την υψηλή τέχνη του σινεμά» και άλλες τέτοιες δηθενιές. Ασχολούμαστε ξεκάθαρα με το ζήτημα της κακής συμπεριφοράς. Γιατί είναι θέμα μη προσαρμοστικότητας στους βασικούς κανόνες ευγενείας, όταν σηκώνεις το κινητό στη μέση της ταινίας σαν να σου ανήκει η αίθουσα. Δε σχετίζεται με το αν έχει δει αρκετό κινηματογράφο στη ζωή σου ή γνωρίζεις από τα θεωρητικά. Εάν έχεις μάθει να μπαίνεις στην αίθουσα και κάνεις ότι γουστάρεις, θα παραμείνεις απαράδεκτος είτε στις 200 ταινίες, είτε στις 2000.

Από που πηγάζει όμως αυτό; Μία προσέγγιση θα ήταν πως από τη στιγμή που ο περισσότερος κόσμος πλέον δεν πάει ούτε μία φορά το μήνα σινεμά, αντιλαμβάνεται ως κινηματογράφο το home entertainment. Εισερχόμενος στην αίθουσα, υποσυνείδητα νομίζει πως βρίσκεται ακόμα στο σαλόνι του σπιτιού του: θα σηκώσει το κινητό σαν να μην τρέχει τίποτα, θα μιλάει στην οθόνη «πςςςς τρελό γκομενάκι η Eva Green», θα συζητά και με το διπλανό για τις θεωρίες του ως προς την εξέλιξη του έργου. Πάλι καλά που δε φωνάζει και τη μάνα του να του ετοιμάσει κανα μεζεδάκι δηλαδή. Μήπως όμως αντί να αφορίζουμε τους απανταχού «διαβόλους» της πειρατείας, να προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε αυτά τα περιστατικά, ώστε να μετατραπεί ο κινηματογράφος σε αυτή τη μυσταγωγική εμπειρία που θα έπρεπε να είναι για να μην προτιμά ο κόσμος να κάτσει στο σπίτι(από την πλευρά της συμπεριφοράς, η τιμή των εισιτηρίων είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο);

Μία αναζήτηση στο διαδίκτυο στα αγγλικά/γαλλικά/you-name-it για κανόνες συμπεριφοράς στον κινηματογράφο θα σου βγάλει χιλιάδες αποτελέσματα. Στα ελληνικά, πάλι, θα βρεις 1-2 μεμονωμένα blog posts από ανθρώπους με δυσμενείς εμπειρίες σε προβολές. Μάλλον θα συνεχίσουμε να είμαστε in denial. Στραβός είναι ο γυαλός.
Εμείς, αρχίζοντας από το εκπληκτικό σκίτσο του αγαπημένου The Oatmeal(που περιγράφει όλο το κέιμενο), θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε ένα άτυπο how-to για στοιχειωδώς καλή παρουσία μπροστά στη μεγάλη οθόνη.

αρχείο λήψης (1)

1.Το κινητό κλειστό. ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ(για όποιον δεν κατάλαβε).

«Α, φίλε εγώ το έχω πάντα στο αθόρυβο». Γι’αυτό ακριβώς γράψαμε και με κεφαλαία το «κλειστό», γιατί το αθόρυβο είναι ημίμετρο. Καλά, εννοείται πως δε συγκρίνεται με την κολοσσιαίων διαστάσεων οργή όταν ακούς ringtone στη μέση της ταινίας, αλλά όπως και να χει, κάτι η δόνηση, κάτι το πως οι περισσότεροι θα κοιτάξουν να δουν ποιος τους καλεί, μετατρέπουν το αθόρυβο σε εξίσου εκνευριστικό πράγμα. Μπορείς να μιλήσεις αργότερα με την κοπέλα/κολλητό/μάνα/οποιονδήποτε, 2 ώρες είναι μόνο(max). Δε μπορείς; Περιμένεις σημαντική κλήση(στάνταρ); ΜΗΝ ΕΡΘΕΙΣ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΛΟΙΠΟΝ. Α, και υπάρχει κάτι χειρότερο και από τις κλήσεις στη μέση της ταινίας: το να μπαίνεις στο facebook και στο twitter σου. Μπορείς να δεις το βίντεο με τα cutest γατάκια ever άλλη ώρα. Επίσης, ακόμα κι αν κοιτάς την ώρα από το κινητό σου σε σκοτεινή αίθουσα, έχει ανάλογο effect με το φως που ανέβλυζε το ξίφος των οιωνών στο Thundercats.

2. Μην πιάνεις full-scale συζήτηση με τον διπλανό σου.

«Μ’αρεσει πολύ αυτός ο ηθοποιός»: ΟΚ. «Μ’αρεσει πολύ αυτός ο ηθοποιός. Τον έχεις δει στο Downton Abbey; Καλά μιλάμε για μανάρι. Όχι βέβαια σαν τον Zach Efron. Αυτόν μωρέ που έπαιζε στο Glee, που τώρα παίζει στο Bad Neighbours. Που τα χε με την τέτοια;»: NOT OK. Γενικότερα, έχει παρατηρηθεί πως μπορείς να μιλήσεις για την ταινία και μετά απ’όταν τελειώσει. Την επόμενη μέρα, βδομάδα, μήνα.

3. Μη μιλάς στην οθόνη.

«ΕΛΑ ΡΕ DOWNEY JUNIOR ΤΥΠΑΚΙ!», «ΠΩΩΩΩΩΩΩ ΣΚΑΡΛΕΤΑΡΑ». Έκτακτο ανακοινωθέν: δε μπορούν να σε ακούσουν. Ποιος ο λόγος να σπάσεις τα νεύρα κάθε λογικού θεατή που βρίσκεται στην αίθουσα; Επίσης, δες τελευταία πρόταση παραπάνω.

4. Γνώριζε τι ταινία βλέπεις, vol.1.

Εαν πας να δεις στο σινεμά το «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ» και περιμένεις ανάλαφρο εργάκι για να φας τα ποπκορν σου, ή το «Βλακασκαντέρ» και περιμένεις μινιμαλιστικό αριστούργημα, ε δε θα σ’αρεσει. Επίσης, δε θ’αρέσει στους υπόλοιπους θεατές να δυσανασχετείς κάθε 2 δευτερόλεπτα με «τς τς τς» και «τι μαλακία βλέπουμε». Ένα λεπτό ψάξιμο θέλει. Κάντο.

5. Γνώριζε τι ταινία βλέπεις, vol.2.
Όταν πας να δεις ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ, μη γελάς κάθε 5 λεπτά γιατί «εμένα δε με τρομάζουν καθόλου αυτά, έχουν πλάκα». Οι υπόλοιποι θέλουν να απολαύσουν και να βυθιστούν μέσα στην ατμόσφαιρα αυτή. Αν εσύ γελάς μόλις έχεις καταστρέψει ένα ολόκληρο build-up για την κορύφωση. Μας συνέβη στο “Babadook”, συνέβη και στο θρυλικό “Texas Chainsaw Massacre». Ιεροσυλία.

6. Άσε τις μαντικές σου ικανότητες στην άκρη.
Κατανοούμε ότι τα χεις καταλάβει όλα από το πρώτο λεπτό και ξέρεις ποιος είναι ο δολοφόνος, αν θα τα βρουν στο τέλος οι 2 πρωταγωνιστές ή αν θα πεθάνει ο Sean Bean(no shit Sherlock). Απλά δε θέλουμε να τα ακούσουμε. Υπάρχουν τα forums που μπορείς να γκρινιάξεις με την ησυχία σου.

7. Έλα στην αίθουσα 5-10 λεπτά πριν(ή στη χειρότερη, ακριβώς).
Δεν είναι μόνο το θέμα του να μην τρέχεις πανικόβλητος τελευταία στιγμή. Είναι και το ενοχλητικό του να έρχεσαι 10 λεπτά μετά την έναρξη του φιλμ και να σηκώνεις μία ολόκληρη σειρά για να κάτσεις. Αν μάλιστα οι θέσεις δεν είναι αριθμημένες(βλ. IDEAL) και παρότι έρχεσαι αργά, θες να κάτσεις και στην καλή θέση, ε, είσαι απαράδεκτος.

8. Δείξε λίγο σεβασμό στους από πίσω.

Αν είσαι επαγγελματίας μπασκετμπολίστας ή έχεις το μαλλί του τύπου που έλεγε το “Wazaaaaaaa” στο Scary Movie ή τελοσπάντων είσαι ψηλός βρε αδελφέ, δε χρειάζεται να αποκλείσεις τους δύσμοιρους που κάθονται στην πίσω σειρά. Κάτσε πίσω πίσω ή στις ακριανές θέσεις στα πλάγια. Το ίδιο ισχύει και για λιγότερο ψηλούς τύπους που στέκονται τόσο ευθυτενείς λές και βαρούν προσοχή στον Λοχία Χάρτμαν από το Full Metal Jacket.

9. (Προαιρετικό, αλλά καλό θα ήταν) Πήγαινε στην τουαλέτα πριν μπεις στην αίθουσα.

Αν έχεις πάρει την Κόκα Κόλα των 45 λίτρων και 3 μπουκαλάκια νερό, οι πιθανότητες λένε πως θα σε πιάσει κατούρημα σε κάποια στιγμή του έργου. Αντί λοιπόν να περάσεις μπροστά από όλους στην καλύτερη σκηνή του έργου, μπορείς απλά να έχεις προνοήσει να πας, πριν μπεις στην αίθουσα. Ή άμα ξέρεις πως πας συχνά στην τουαλέτα, απλά διάλεξε μία θέση στο πρώτο ή το τελευταίο κάθισμα κάθε σειράς. Δε θα ενοχλήσεις κανέναν.

10. Ότι σου συμβεί από τα παραπάνω, μη στήσεις καυγά.
Καταλαβαίνουμε –πίστεψε μας- την οργή που μπορεί να σου δημιουργήσει το καθένα από τα παραπάνω περιστατικά. Όσο εκνευρισμένος κι αν είσαι όμως, ποτέ μα ποτέ μην αρχίσεις τις φωνές τύπου «Κλείστο ρε φιλαράκι». Και δε θα καταφέρεις τίποτα ιδιαίτερο και θα φτάσεις στο ίδιο επίπεδο φασαρίας μαζί του. Δεν αξίζει.

Συμφωνείς με τα παραπάνω; Εσένα τι σου χαλά περισσότερο την εμπειρία της κινηματογραφικής προβολής;

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Σχόλιο

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΑΚΥΡΩΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ

*

*

  • μαριος
    26 Μαΐου 2015 at 12:57 μμ - Reply

    δυστυχως σ αυτη τη χωρα πρεπει να συζηταμε για οτιδηποτε αυτονοητο!!!πηγαινω cinema 1-2 φορες την εβδομαδα και δε μπορω να πιστεψω το ποσο μεγαλη ελλειψη σεβασμου υπαρχει σ αυτη τη χωρα..η μονη λυση που μπορω να προτεινω (εκτος απ το να τους πεταμε εξω απ την αιθουσα με μπουνιες..)ειναι να υπαρχει μονιμα μεσα ενας ταξιθετης και να βαζει «χερι» σε ολους αυτους που δεν σεβονται τιποτα τριγυρω τους..ακομα και να τους διωχνει..δυστυχως δεν υπαρχει αλλη λυση..

  • ΣΧΕΤΙΚΑ