10 πράγματα που πρέπει να κάνεις στις Νύχτες Πρεμιέρας

...

Γράφει ο Γιώργος Κόκουβας

Για τον καθένα από εμάς, η εμπειρία ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ σημαίνει διαφορετικά πράγματα. Για τον σινεφίλ πολλές ώρες λιώσιμο στις αίθουσες, για τους ανθρώπους του Φεστιβάλ πολλή και δημιουργική κούραση, για τους αιθουσάρχες πολύ ποπκόρν στα πατώματά τους, για τους Χρυσαυγίτες τίποτα απολύτως, γιατί αγνοούν την ύπαρξή του και για έναν επίδοξο κινηματογραφιστή, σίγουρα, πολλά περισσότερα.

Γιατί ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ σαν τις «Νύχτες Πρεμιέρας» μπορεί να σταθεί ευκαιρία να μάθει πολλά και να αποκομίσει ακόμη περισσότερα. Να τι μπορεί ένας επίδοξος filmmaker να κάνει κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ, ώστε να αξιοποιήσει την εμπειρία του στο μέγιστο βαθμό:

Πήγαινε στα masterclass

Τα έχουμε συγκεντρώσει εδώ και το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πας σε όλα, γιατί αν δεν μάθεις τα μυστικά της τέχνης από τους ήδη καταξιωμένους εκπροσώπους της, τότε από πού;

Δείτε εδώ όλα τα masterclasses των φετινών Νυχτών Πρεμιέρας

Πήγαινε στα parties

Κι αν όχι για να πιεις ένα martini, μικρέ Μποντ, τότε σίγουρα για να γνωρίσεις φεστιβαλικό κόσμο, να συναντήσεις τους τιμώμενους guests, να συζητήσεις, να ανταλλάξεις γνώμες, τηλέφωνα, skills και να δικτυωθείς για την επόμενη προσπάθειά σου.

Πήγαινε στις προβολές που γίνονται παρουσία των σκηνοθετών

Το πιθανό Q&A που ακολουθεί γίνεται άλλη μία αφορμή για να μάθεις πράγματα από τους καλύτερους του είδους.

Πήγαινε στις προβολές των μικρομηκάδων

Όχι απλώς για να τους στηρίξεις, αλλά και γιατί αυτό σημαίνει ότι θα δεις δεκάδες ταινίες αντί για μία ανά δίωρο. Και αυτό με τη σειρά του σημαίνει δεκάδες storylines ή concepts αντί για ένα. Πού, τέλος, σημαίνει πως οι εμπνεύσεις για σεναριακά plots και η μελέτη της δομής μιας ιστορίας μπαίνουν στον πολλαπλασιαστή.

Μίλα με τους μικρομηκάδες

Γιατί είναι άνθρωποι σαν κι εσένα, που ήθελαν να κάνουν σινεμά, και ξεκίνησαν με μικρού μήκους πειραματισμούς. Μόνο που αυτοί έχουν ήδη κάνει το πρώτο τους βήμα, και οι συμβουλές τους θα σου είναι κάτι παραπάνω από πολύτιμες. Και ευτυχώς, προφανώς δεν είναι δυσπρόσιτες ντίβες που δεν μιλούν με κανέναν: Ως νέοι άνθρωποι και νέοι στον χώρο, σίγουρα θα θέλουν να μιλήσουν για την εμπειρία τους.

Μίλα με τους ανθρώπους του Φεστιβάλ

Ποτέ δεν ξέρεις: Μπορεί σε ένα-δύο χρόνια να βλέπουμε και την δική σου μικρού μήκους σε μία από τις προβολές του Σεπτεμβρίου. Το να ξέρεις πράγματα όπως το πώς μπορείς να συμμετάσχεις, ποιες είναι οι προϋποθέσεις και ποια τα «μυστικά» της επιτυχίας είναι κάτι που μπορείς να αρχίσεις να μαθαίνεις από τώρα.

Δες ταινίες

Ε, να μην ξεχάσουμε το προφανές. Δες όσες περισσότερες φεστιβαλικές ταινίες μπορείς – και σου επιτρέπουν τα οικονομικά σου φυσικά, γιατί όλοι ξέρουμε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι.

Γράψε κάτι για κάθε ταινία που βλέπεις

Κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά το πέρας κάθε προβολής, βρες λίγα λεπτά για να σημειώσεις ό,τι βρήκες ενδιαφέρον, ιδιαίτερο, λάθος ή πρωτότυπο, να καταγράψεις εικόνες που σφηνώθηκαν στο μυαλό σου και μπορούν να εμπνεύσουν δικές σου, νέες ιδέες. Μπορεί να ακούγεται ψυχαναγκαστικό, αλλά βοηθάει.

Συζήτα τις ταινίες που βλέπεις

Κι αυτό βοηθάει επίσης. Οι κινηματογραφικές συζητήσεις μετά από μία προβολή, πέρα από ιερό τελετουργικό αποτελούν και «γήπεδο» γόνιμου προβληματισμού και ανταλλαγής απόψεων που μπορούν να σφυρηλατήσουν την οπτική σου για το σινεμά και να ανοίξουν τους ορίζοντές σου ώστε να περιλαμβάνεις οπτικές γωνίες που ως τώρα δεν έμπαινες στον κόπο να κοιτάξεις.

Παρατήρησε τους θεατές

Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα «άσκηση», για την οποία θα χρειαστεί να θυσιάσεις λίγη από την κινηματογραφική σου εμπειρία. Αντί για την οθόνη, στρέψε για λίγο την προσοχή σου στο κοινό και παρακολούθησε τις αντιδράσεις τους σε κάθε σημαντική στιγμή της ταινίας, παρατήρησε τον τρόπο που δείχνουν με την γλώσσα του σώματός τους την γνώμη τους για την ταινία, δες με τι γελάει ή με τι συγκινείται ένας θεατής και μάθε έτσι λίγο καλύτερα τι είναι αυτό που θέλει το κοινό από μια ταινία. Σίγουρα κάτι τέτοιο θα σου χρησιμεύσει όταν προσθέτεις πινελιές στην δική σου ταινία.

Δείτε όλα τα άρθρα του Filmmaking

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ