1η μέρα Γαλλόφωνου Φεστιβάλ με το «Les Bien-aimés» #fff13

...

Γράφει η Bάσω Γκαγκά

Μετά την τελετή έναρξης του 13ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη με την προβολή της ταινίας «Intouchables» (Άθικτοι), η επίσημη πρεμιέρα του διαγωνιστικού τμήματος έγινε χτες με τις ταινίες «Les Bien-aimés» (Αγαπημένοι) και «Elles». Εμείς βρεθήκαμε στην προβολή των «Αγαπημένων» του Christophe Honore σ’ ένα γεμάτο IDEAL και μια βραδιά περισσότερο αφιερωμένη στις γυναίκες, με μια παρέλαση αστέρων να μας ανοίγει την όρεξη για μια ακόμα πιο απολαυστική συνέχεια.

Μέσα σε δυόμισι περίπου ώρες ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Κριστόφ Ονορέ προσπαθεί να χωρέσει κάπου 4 δεκαετίες από τις ζωές 2 γυναικών, της μαμάς και της κόρης. Πίσω στο 1960, η Μαντελέν (Λουντιβίν Σανιέ) είναι μία νεαρή πόρνη που γνωρίζει και ερωτεύεται έναν Τσέχο γιατρό (Ραντιβόζ Μπούκβικ). Εκείνη θέλει να μείνει στο Παρίσι, εκείνος την παίρνει μαζί του στη χώρα του παρά τη θέλησή της, για να έρθει η φυσική κατάληξη λίγα χρόνια αργότερα, ένα διαζύγιο. Η Μαντελέν γυρνάει πίσω στην πατρίδα της μαζί με τη μικρή κορούλα τους και ξαναπαντρεύεται. Ενώ ο χρόνος κυλάει και η μικρή Βέρα μεγαλώνει, ο γιατρός Ζαρομίλ δεν διακόπτει ποτέ τις επισκέψεις του στην πρώην γυναίκα του και εκείνη αποδέχεται την κατάσταση αρχικά με την ελπίδα της επανένωσης, μιας επανένωσης που έμενε πάντα στα λόγια από την αντίπερα όχθη. Τα χρόνια περνάνε, οι γυναίκες μεγαλώνουν, για να βρουν την ώριμη πλέον Μαντελέν (Κατρίν Ντενέβ) να βρίσκεται μπλεγμένη στην ίδια ακριβώς κατάσταση, με την ανοχή του συζύγου της, ποθώντας το μοναδικό ίσως άνθρωπο που δεν μπορούσε να την κάνει ευτυχισμένη (στο ρόλο του ηλικιωμένου Ζαρομίλ ο σκηνοθέτη Μίλος Φόρμαν). Και απ’ την άλλη πλευρά η κόρη της Βέρα (Κιάρα Μαστρογιάννη), περιπλανιέται από αγκαλιά σε αγκαλιά, αγνοώντας ηθελημένα τον άνθρωπο που την αγαπά πραγματικά και ποθώντας αρρωστημένα τον πιο ακατάλληλο άνθρωπο που θα μπορούσε να αφήσει τον εαυτό της να αγαπήσει, έναν γκέι ντράμερ (Πολ Σνάιντερ).

Αυτό που θα ‘πρεπε να πούμε ίσως απ’ την αρχή είναι ότι πρόκειται για μιούζικαλ, το αγαπημένο στυλ του πρώην συγγραφέα και νυν σκηνοθέτη, που προσδίδει από τη μία έναν πιο ανάλαφρο, από την άλλη πιο μελοδραματικό τόνο, σε μια ήδη σκληρή, τραγική ιστορία. Ο Ονορέ μας ταξιδεύει πολύ έξυπνα μέσα από τις δεκαετίες σα σε τρενάκι, αλλάζοντας κουστούμια, σκηνικά, ακόμα και στυλ τραγουδιού ενώ παράλληλα διηγείται τις ιστορίες των ηρώων του, προσπαθώντας να εμβαθύνει όσο μπορεί στον καθένα. Δύσκολη αποστολή εκ των πραγμάτων και γι’ αυτό δίνει την αίσθηση ότι κάπου χάνεται η συνέχεια και κάπου οι καθαρόαιμες ποπ μελωδίες αδυνατούν να ακολουθήσουν το συναίσθημα που δημιουργείται από τις πολύ δυνατές ερμηνείες του εντυπωσιακού καστ. Απ’ την άλλη, ο ζωντανός θρύλος Κατρίν Ντενέβ δίνει ρέστα ως μια γυναίκα ελευθέρων ηθών, ανέμελου πνεύματος και αφοπλιστικού αυθορμητισμού. Μαζί με τη κινηματογραφική αλλά και βιολογική της κόρη Κιάρα Μαστρογιάννη κρατάνε στις πλάτες τους την ταινία, με την τελευταία να δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία ως η κόρη που άθελά της ακολουθεί κατά πόδας τις λανθασμένες επιλογές της μητέρας της, υιοθετώντας την ανικανότητά της να δει καθαρά την πραγματική ευτυχία.

Στην τελική οι «Αγαπημένοι» είναι μια ταινία πολύ πολύ γεμάτη από πρόσωπα, καταστάσεις και ιστορίες που αν και τελικά ο Ονορέ καταφέρνει να τα κουμαντάρει, υπάρχουν αναπόφευκτα σημεία που χάνεται το ουσιαστικό ενδιαφέρον. Ο μιούζικαλ χαρακτήρας κάνει αίσθηση αν και στη συγκεκριμένη προσπάθεια φαίνεται λίγο αταίριαστος. Παρ’ όλα αυτά δεν παύει να αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ταινία που αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο για τις ερμηνείες της, που στην προκειμένη περίπτωση μόνο το ρόλο του κράχτη δεν παίζουν. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το «Les Bien-aimés» έκλεισε το περσινό φεστιβάλ των Καννών. Καλή αρχή αλλά για να δούμε τι μας επιφυλάσσει η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ