Τα 400 χτυπήματα – Les quatre cents coups (1959)

...
ΤΑ 400 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ






 

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Σκηνοθεσία: François Truffaut
Σενάριο: François Truffaut, Marcel Moussy
Πρωταγωνιστούν: Jean-Pierre Léaud, Albert Rémy, Claire Maurier


Διάρκεια: 99’
Χώρα: Γαλλία

 

1796_400-blows

Ο ανήλικος Αντουάν δεν αντέχει ούτε το περιβάλλον του σχολείου ούτε τις σχέσεις του με τους αδιάφορους γονείς του. Προσπαθεί να ξεκινήσει τη δική του ζωή, κλέβοντας μια γραφομηχανή, αλλά ο θετός του πατέρας τον παραδίδει στην αστυνομία.

Τα 400 Χτυπήματα είναι μια ιστορική ταινία. Υπήρξε η πρώτη ταινία ενός μεγάλου σκηνοθέτη και η πρώτη ευρέως αποδεκτή αποτύπωση ενός νέου, τότε, ρεύματος κινηματογράφου, του γαλλικού κινήματος  Nouvelle Vague. Με τεχνική και αφηγηματική αυθάδεια ο Τρυφώ μας δείχνει τον μικρό επαναστάτη Antoine Doinel και παραμένει σύμβολο κινηματογραφικής τόλμης, σχολιάζοντας τόσο τις οικονομικές συνθήκες της εποχής όσο και την έμφυτη ανάγκη για αμφισβήτηση και αντίδραση. Στο σενάριο που είναι αρκετά αυτοβιογραφικό, ο Antoine διαβάζει Μπαλζακ, κάνει κοπάνες απ’ το σχολείο για να πάει στο σινεμά και στο τσίρκο και κάνει όνειρα με την αθωότητα της ηλικίας του.

Ανάμεσα σε ένα αυστηρό εκπαιδευτικό σύστημα, μια μητέρα που αδιαφορεί και ένα αδύναμο πατρικό πρότυπο, ο Antoine δείχνει να ξέρει τι πρέπει να κάνει. Τα πλάνα από τις εξορμήσεις του, γεμίζουν την οθόνη με νοσταλγία και μια φυγόκεντρο δύναμη που δεν μπορεί να χαλιναγωγηθεί. Ο μικρός μας πρωταγωνιστής δεν είναι παγιδευμένος στις καταστάσεις. Παρά τους περιορισμούς που του επιβάλλονται εκείνος ξεφεύγει και τρέχει μόνος και ελεύθερος μέσα σ’ ένα υπέροχο travelling πλάνο του Τρυφώ που παραμένει γοητευτικό ακόμα και σήμερα.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ