4ever (2011)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Πυρπασόπουλος
Σενάριο: Γιώργος Πυρπασόπουλος βασισμένο στο θεατρικό του Γιώργου Ηλιόπουλου
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Πυρπασόπουλος, Monica McShane
Διάρκεια: 73’
Χώρα: Ελλάδα

 

Ο Αντρέας (Γιώργος Πυρπασόπουλος) και η Κατερίνα (Monica McShane) είναι παντρεμένοι με δύο παιδιά και διατηρούν ένα πετυχημένο αρχιτεκτονικό γραφείο. Με αφορμή μια επαγγελματική συνάντηση βρίσκονται σε ένα πολυτελές θέρετρο του οποίου το αρχιτεκτονικό τους γραφείο είναι υποψήφιο να αναλάβει την ανακαίνιση. Στην παραμονή τους εκεί, συζητώντας τον τρόπο για το πως θα πρέπει να χειριστούν το έργο το οποίο έχουν αναλάβει, θα εμπλακούν σε μια έντονη αντιπαράθεση της σχέσης τους.

Μερικά έργα θα πρέπει να προορίζονται για το σανίδι και μόνο. Η κινηματογραφική μεταφορά του “4ever”, η οποία βασίζεται στο πολυβραβευμένο θεατρικό του Γιώργου Ηλιόπουλου, αποτυγχάνει να βρει την φωτιά που του χρειάζεται να φτάσει στα ύψη. Ο Πυρπασόπουλος, ο οποίος εδώ έχει τριπλή ιδιότητα – σκηνοθέτη, πρωταγωνιστή και παραγωγού, προσπαθεί μάταια να σκιαγραφήσει έναν γάμο στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και να μεταφέρει τους φόβους των χαρακτήρων του πάνω σε μια μακροχρόνια σχέση. Η ένταση που μαίνεται σε όλη την διάρκεια της ταινίας δεν εξωτερικεύεται ποτέ πλήρως, η ατμόσφαιρα παραμένει ηλεκτρισμένη χωρίς ουσία και λόγο ενώ το φινάλε σε αφήνει μετέωρο χωρίς να δικαιολογεί το παραμικρό από όσα έγιναν την προηγούμενη ώρα.

Πολλές από τις αντιδράσεις του ζευγαριού μπορούν να χαρακτηριστούν και υπερβολικές, ως ένα σημείο, αλλά το κυριότερο μειονέκτημα της είναι η έλλειψη χημείας μεταξύ των πρωταγωνιστών, και ακούγεται κάπως παράλογο αν αναλογιστεί κανείς πως ο Πυρπασόπουλος και η McShane είναι ζευγάρι και στην ζωή. Η ταινία βασίζεται πάνω τους μιας και στην ουσία βλέπεις για 73’ ένα ζευγάρι να βγάζει όλα τα προβλήματα και τις ανασφάλειές της σχέσης τους μέσα σε μια μέρα. Μέσα από τις εμμονές τους και του φόβους τους καταλήγουν καρικατούρες μιας ήδη νεκρής σχέσης. Δεν υπάρχει ταύτιση, έστω και μικρή, του θεατή με κάποιον από τους δυο χαρακτήρες. Αντ’ αυτού προσπαθούν υπερβολικά πολύ και το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει να είναι ψεύτικο, επιτηδευμένο και μερικές φορές και αστείο.

Βέβαια μέσα σε όλο αυτά, δεν μπορεί κάποιος να μην παρατηρήσει και την παραγωγή που μοιάζει περισσότερο ως τηλεοπτική. Ακόμα και η μικρή διάρκειά της δεν καταφέρνει τουλάχιστον να σε κάνει να παραβλέψεις όλα τα αρνητικά της και απλά να την παρακολουθήσεις. Ακόμα και τώρα όμως δεν μπορώ να καταλάβω την επιλογή του Πυρπασόπουλου να γυρίσει την ταινία σχεδόν αποκλειστικά στα αγγλικά.

Το “4ever” ίσως αν το έβλεπα στο θέατρο, όπως και είναι προορισμένο, να μου άρεσε πολύ περισσότερο, αλλά η κινηματογραφική μεταφορά του είναι σαν να ακούς τους γείτονές σου να μαλώνουν: μόνο φωνές και κακό χωρίς κανένα ενδιαφέρον και ουσία. Σίγουρα καλό είναι για να κουτσομπολέψεις λίγο, αλλά από ένα σημείο και μετά απλά θέλεις να βγάλουν το σκασμό!

 

 

Πού παίζεται

Ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής (31 Μαΐου – 6 Ιουνίου 2012)

ΓΚΑΖΙ

ΛΑΪΣ (ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ) – Θερινός
Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου, (Μετρό Κεραμεικός)
Τηλ.: 2103609695
€ 7,00, φοιτ.-παιδ., άνω των 65, ατέλειες & άνεργοι € 4,00
DOLBY DIG. DTS

Πέμ.-Τετ.: 21.15/ 23.00

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ