Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων: 5 ταινίες με θέμα την προσφυγιά

...

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας

Παγκόσμια ημέρα προσφύγων σήμερα, 20 Ιουνίου και είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για όλους μας, να αναλογιστούμε τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων, που εν μέσω εμφυλίων πολέμων, γενοκτονιών και γενικότερο κλίμα βίας στις χώρες τους, αναγκάζονται να μεταβούν σε κάποια άλλη χώρα(πολλές φορές ο μόνος τρόπος είναι να το κάνουν παράνομα) και να αναζητήσουν μία καλύτερη τύχη. Συνήθως βέβαια τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά,  από ότι τα φαντάζονται, κυρίως υπό το φάσμα του ρατσισμού, και η απόγνωση παίρνει τη θέση της ελπίδας. Με την ευκαιρία της ημέρας αυτής ας θυμηθούμε κάποιες ταινίες που θίγουν το θέμα αυτό.

1. Hotel Rwanda – 2004

Paul Rusesabagina είναι ένας ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στην πρωτεύουσα της Ρουάντα, Κιγκάλι. Κατά τη διάρκεια της φρικτής γενοκτονίας στη χώρα το 1994, ανάμεσα στις δύο εθνότητες Χούτου και Τούτσι, που στοίχισε τη ζωή σε περίπου 1.000.000 ανθρώπους, θλίβεται βαθύτατα και αποφασίζει να βοηθήσει την κατάσταση. Παίρνοντας μεγάλο προσωπικό ρίσκο, φυγαδεύει χίλιους πρόσφυγες Τούτσι στο ξενοδοχείο του, προστατεύοντας τους από τις εχθροπραξίες. Μία εξαιρετική ταινία, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και τη γενναιότητα ενός ανθρώπου, μας δείχνει τη φρίκη του πολέμου. Προτεινόμενη για 3 Όσκαρ, υπέροχη η ερμηνεία του Ντον Τσιντλ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

2.Ο υπέροχος Κύριος Λαζάρ(Monsieur Lazhar) – 2011

Ο Μπασίρ Λαζάρ είναι ένας Αλγερινός μετανάστης  που προσλαμβάνεται στο Μόντρεαλ του Καναδά για να αντικαταστήσει έναν δάσκαλο δημοτικού που βρήκε τραγικό θάνατο. Όλο το σχολείο είναι επηρεασμένο από το χαμό αυτό και κανείς δε μπορεί να καταλάβει τι βιώνει ο Λαζάρ. Την προηγούμενη ζωή του και τον κίνδυνο να τον απελάσουν από στιγμή σε στιγμή. Βοηθώντας τους μαθητές να ξεπεράσουν την απώλεια, θα αποκαλυφθεί και η δική του. Σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να πρόκειται για την ιστορία ενός μετανάστη, όσο όμως προχωρά το έργο καταλαβαίνουμε ότι τα συμβάντα στην Αλγερία τον εξανάγκασαν να φύγει και να ακολουθήσει τον δρόμο του πρόσφυγα. Προτεινόμενο για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, το φιλμ του Φιλίπ Φαλαρντό, βασισμένο σε θεατρικό, αντιμετωπίζει το ταμπού του θανάτου(για τα παιδιά) και μας παρουσιάζει έναν άνθρωπο έτοιμο να μεταλαμπαδεύσει τη δική του απώλεια για να βοηθήσει τους άλλους να αντιμετωπίσουν τη δική τους.

3. Σε Αυτό τον Κόσμο(In This World) – 2003

Το Φεβρουάριο του 2002, στο στρατόπεδο προσφύγων του Σαμσατού, στο Πακιστάν, ζουν 53.000 άνθρωποι σε απάνθρωπες συνθήκες, από την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν το 1979 και τον βομβαρδισμό του από τις ΗΠΑ το 2001. Η οικογένεια του Αφγανού Ενυάτ, αποφασίζει να τον στείλει παράνομα στο Λονδίνο, μαζί με τον ξάδερφο του, Τζαμάλ, σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Βρίσκουν τους ανθρώπους για αυτή τη δουλεία, που τοποθετούν τα ξαδέρφια σε κοντέινερ μέσα σε μεγάλα φορτηγά, που περνούν από το Ιράν, την Τουρκία και την Ιταλία πριν φτάσουν στον τελικό προορισμό του Λονδίνου. Το ταξίδι είναι τεράστιο, ο Ενυάτ και ο Τζαμάλ χωρίζονται και λίγους μήνες αργότερα, η αίτηση του 2ου για άσυλο στο Λονδίνο απορρίπτεται. Ο πολύ καλός Μάικλ Γουίντερμπότομ, ασχολείται με κάτι που κατέχει ιδιαίτερα, το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (βλ. Ο δρόμος για το Γκουαντάναμο) και είναι ως συνήθως εξαιρετικός και πολύ ρεαλιστικός. Η ταινία τιμήθηκε με BAFTA.

4. Alamo Bay – 1985

Ένας μελαγχολικός βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, ο Σανγκ νιώθει τη ζωή του και την εργασία του να απειλείται, όταν Βιετναμέζοι πρόσφυγες καταφτάνουν στον τομέα αλιείας σε μία πόλη του Τέξας για να εργαστούν υπό τη δούλεψη ενός κατοίκου της πόλης, του Γουόλλυ. Φτάνει στα άκρα και σύντομα στην πόλη δραστηριοποιείται και η Κου-Κλουξ Κλαν ώστε να διώξει τους άτυχους Βιετναμέζους.  Σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσει η πρώην κοπέλα του Σανγκ, Γκλόρι, που τυχαίνει επίσης να είναι κόρη του Γουόλλυ. Ο σπουδαίος Γάλλος σκηνοθέτης, Λουί Μαλ, σε μία όχι και τόσο γνωστή ταινία του, εξερευνώντας το θέμα του σχετικά σύγχρονου ρατσισμού, και βασιζόμενος σε κάποια πραγματικά γεγονότα.

5. Νύφες – 2004

Βρισκόμαστε στο 1922 και οι μνήμες από την καταστροφή της Σμύρνης και τον εμφύλιο στη Ρωσία είναι ακόμα πολύ νωπές. Οι εκδιωγμένες γυναίκες από αυτές τις περιοχές βρίσκουν συζύγους δι’ αλληλογραφίας στο πρόσωπο μεταναστών στην Αμερική και ταξιδεύουν με το πλοίο Βασιλιάς Αλέξανδρος για να τους συναντήσουν. Μία από αυτές, η Ελένη, γυρίζει πίσω στη Σαμοθράκη, μην έχοντας συνηθίσει τη ζωή στις ΗΠΑ και στη θέση της πάει η αδερφή της, Νίκη, για να παντρευτεί τον Έλληνα μετανάστη, Πρόδρομο. Στη διαδρομή ερωτεύεται τον Αμερικάνο φωτογράφο, Νόρμαν Χάρις, αλλά έχει επίγνωση των συνεπειών με την οικογένεια της εάν το σκάσει με αυτόν. Μια πολυδιαφημισμένη ελληνική παραγωγή, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη, που εξερευνεί μία διαφορετική, αθέατη πτυχή του διωγμού και των προσφύγων. Απέσπασε 10 κρατικά βραβεία ποιότητας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ