7 Λεπτά Μετά τα Μεσάνυχτα – A Monster Calls (2016)

'Ενας φανταστικός φίλος για όλα τα παιδιά που τον έχουν ανάγκη

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: J.A. Bayona
Σενάριο: Patrick Ness (based on his novel)
Πρωταγωνιστούν: Sigourney Weaver, Felicity Jones, Liam Neeson, Lewis MacDougall
Διάρκεια: 108′
Χώρα: Ισπανία/ΗΠΑ
Διανομή: Σπέντζος

thumbnail_a-monster-calls-greek-poster4Έπειτα από δεκαετίες αδιαφορίας, επιτέλους τα τελευταία χρόνια δίνεται η πρέπουσα σημασία στα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν εκατοντάδες παιδιά ανά τον κόσμο στο σχολείο αλλά και στο σπίτι τους. Το «A Monster Calls» δεν τα επαναφέρει απλώς στην επιφάνεια, αλλά συστήνει μια λύση κατά κάποιον τρόπο.

Ο ήρωας της ταινίας – ο δωδεκάχρονος Conor (Lewis MacDougall)- καλείται να αντιμετωπίσει την αρρώστια της μητέρας του, που την καταβάλλει καθηλώνοντάς τη στο κρεβάτι, τους ανεγκέφαλους νταήδες της τάξης του, την πλήρη απουσία του ανίκανου πατέρα του, και οφείλει να είναι.. εντάξει με όλα αυτά.

Το στρες στο οποίο υποβάλλεται πιέζει κατάφωρα το υποσυνείδητό του προκαλώντας του συνεχείς εφιάλτες, ως επιστέγασμα των όλο και περισσότερο δύσκολων ημερών που φαίνεται να μην τελειώνουν.

Τότε εμφανίζεται το Τέρας, που νόμιζε πως στοιχειώνει τα όνειρά του. Εν αντιθέσει λοιπόν με όσα είμαστε συνηθισμένοι να πιστεύουμε, ο «μπαμπούλας» είναι συνεργάτης και όχι εχθρός μας. Μέσω της φωνής του Liam Neeson, ακολουθώντας την τεχνική της αντίστροφης μέτρησης επισκέψεων μέχρι την τελική λύση, το Τέρας λειτουργεί σα ψυχαναλυτής του παιδιού ώστε να τον οδηγήσει στο πραγματικό του πρόβλημα και να το λύσει μια για πάντα.

Με σαφές στόχο το νεανικό ακροατήριο, επιτυγχάνεται να επικοινωνηθεί σαφέστατα το μήνυμα της ιστορίας, δίχως να ενοχλούν τόσο οι αναμενόμενες στιγμές συναισθηματικού εκβιασμού. Η πυγμή που δείχνει ο χαρακτήρας του MacDougall έχει τη δυναμική να δώσει το θάρρος σε πολλούς συνομήλικους που ενδεχομένως να παρακολουθήσουν την ταινία.

Το τελευταίο είναι και κάτι που συχνά ξεχνάμε σε μια ταινία. Δεν αρκεί να είναι το σενάριο άρτιο, η σκηνοθεσία αριστοτεχνική, η φωτογραφία απαστράπτουσα. Σημασία έχει η ταινία να γνωρίζει σε ποιους μιλά, γιατί συμβαίνει, και πού στοχεύει. Εν προκειμένω στέκεται δίπλα σε παιδιά δίχως φωνή που έχουν ανάγκη ένα φίλο, έστω φανταστικό. Έτσι, οι όποιες «αδυναμίες» της καταλήγουν να την απελευθερώνουν.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ