71ο Φεστιβάλ Βενετίας – Μέρα Πέμπτη (Manglehorn)

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Οι μέρες εδώ στη Βενετία κυλούν αρμονικά αφού έχουμε φτάσει πλέον στη μέση του Φεστιβάλ και η κατάσταση όσον αφορά τις καλές και τις κακές ταινίες αποσαφηνίζεται. Προς το παρόν οι διεθνείς κριτικές δείχνουν ότι δημοφιλέστερο είναι το Birdman με το 99 Homes να ακολουθεί ασθμαίνοντας. Παράλληλα οι Ιταλοί κριτικοί έχουν ξετρελλαθεί (δικαίως) με το δικό τους Anime Nere. Φυσικά όλα αυτά λίγη σημασία έχουν, καθώς ο πρόεδρος της φετινής Μόστρα είναι ο συνθέτης Alexandre Desplat και η κρίση του είναι πλήρως απρόβλεπτη αφού δεν είναι ούτε σκηνοθέτης, ούτε παραγωγός.

tournage "3 cœurs"Όσον αφορά τώρα την πέμπτη μέρα, αυτή ήταν γεμάτη με ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος. Τρεις συγκεκριμένα. Ξεκινήσαμε με κάτι γαλλικό. Πολύ γαλλικό. 3 Καρδιές. Οι καρδιές των Benoît Poelvoorde, Charlotte Gainsbourg και Chiara Mastroianni. Ο Benoît Jacquot, ο σκηνοθέτης του «Αντίο Βασίλισσα μου», θεώρησε ότι το κλασσικό σενάριο με τις συμπτώσεις της ζωής και του έρωτα που τόσες φορές έχει μεταφερθεί στην οθόνη με ταινίες επιπέδου Serendipity (μην κάνετε πως δεν θυμάστε ποιο λέω) αξίζει μιας δραματικής μεταφοράς. Και πόσο δραματικής ε; Η Charlotte Gainsbourg είναι ξανά μοιραία και η θρυλική μπεμπέκα Catherine Deneuve ξέρει τα πάντα και φαίνεται στο βλέμμα της και στον τρόπο που εκπνέει τον καπνό. Εντάξει, είναι κάπως ψυχαναλυτικό και ελαφρώς αγχωτικό όσο μας ετοιμάζει για το προδιαγεγραμμένο φινάλε αλλά δεν μπορεί να υπερβεί το αγέρωχο πάθος που το κατευθύνει. Και λόγω αυτού ξεχνάει να αποφύγει το camp.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας

manglehorn-al-pacinoΜετά από το γαλλικό 3 Καρδιές, ακολούθησε το ανεξάρτητο αμερικάνικο Manglehorn του David Gordon Green. ο σκηνοθέτης που μάθαμε και αγαπήσαμε στα All the Real Girls, Prince Avalanche και πολλά αλλά έχει γυρίσει μια ιστορία για ένα ιδιότροπο γέρο με απωθημένα και συναισθηματικά κατάλοιπα. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Al Pacino, σε αντίθεση με το χτεσινό Humbling, είναι εξαιρετικός, μετρημένος και ταυτόχρονα παράξενος. Όπως πρέπει να είναι ο ρόλος ενός ξεκούτη που για τους λόγους του δεν μπορεί να γεράσει όμορφα. Τον περιβάλει ένα εξίσου υπέροχο καστ που αποτελείται από τους  Holly Hunter, Chris Messina και  Harmony Korine. Όλοι γνωστοί και αναγνωρισμένοι στο αμερικάνικο indie. Ακόμα όμως κι αν αφήσουμε στην άκρη τις ερμηνείες, ο σκηνοθέτης ακουμπάει το θέμα με την τρυφερότητα που του αρμόζει χωρίς να κρίνει ή να ενοχοποιεί τους χαρακτήρες του. Ίσως οι απαθείς κριτικοί να πουν ότι η ταινία δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 3 ή τα 3,5 αστεράκια αλλά κατά τη γνώμη μου είναι μια ταινία αληθινή και με ψυχή που εντάσσεται στο indie πάνθεον γιατί απλά μιλάει κατευθείαν μέσα μας.

62a5f833f4399cfb5f584a0189d1f5bcΜετά το διάλειμμα για φαγητό και ανασυγκρότηση, ήρθε η ώρα για τον Viggo Mortensen και το γαλλικό Loin des hommes. Είναι γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον David Oelhoffen που δεν έχει κάτι ιδιαίτερα γνωστό ως τώρα. Στο Loin des hommes ή Far From Men όπως είναι ο αγγλικός τίτλος του, η Γαλλία ξύνει τις πληγές του παρελθόντος. Και πιο συγκεκριμένα την δεκαετία του 1950 στην Αλγερία η οποία ήταν τότε γαλλική αποικία. Ο Viggo υποδύεται έναν Γάλλο δάσκαλο που θα του φορτώσουν ένα Αλγέριο θανατοποινίτη για να τον μεταφέρει στους ανθρώπους που θα εκτελέσουν την ποινή του. Εξαρχής φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η συνύπαρξη και μετέπειτα φιλία των δύο αντρών αλλά σε αυτό το ας το πούμε road movie με λίγο πόλεμο, ο σκηνοθέτης κάπου χάνει τη μπάλα μεταξύ των εγκλημάτων πολέμου που σίγουρα ήθελε να κατακρίνει και της αξίας της ζωής πέρα από πολιτισμικές διαφορές. Τελικά δεν του βγαίνει σε κακό γιατί το σώζει στην τελευταία σκηνή αλλά μέχρι να φτάσουμε ως εκεί βαρεθήκαμε λίγο. Α, και η μουσική που έχει γράψει ο Nick Cave μαζί με τον Warren Ellis ήταν συμπαθητική αλλά τίποτα παραπάνω.

Δείτε το τρείλερ του Far From Men

Δείτε την ανταπόκριση της τέταρτης μέρας και την κριτική του Anime Nere

Δείτε την ανταπόκριση της τρίτης μέρας και την κριτική του 99 Homes

Δείτε την ανταπόκριση μας από τη δεύτερη μέρα και την κριτική του Birdman

Δείτε την ανταπόκριση μας από τη πρώτη μέρα

Δείτε το πλήρες διαγωνιστικό του 71ου Φεστιβάλ Βενετίας.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*