Μια Αξιοπρεπής Οικογένεια – A Respectable Family / Yek Khanevadeh-e Mohtaram (2012)

...






 

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας


Σκηνοθεσία:Massoud Bakhshi
Σενάριο:Massoud Bakhshi
Πρωταγωνιστούν: Babak Hamidian, Mehrdad Sedighian, Mehran Ahmadi, Ahu Kheradmand, Parivash Nazarieh, Behnaz Jafari, Mehrdad Ziaei
Διάρκεια: 90’
Χώρα: Ιράν, Γαλλία
Διανομή: Feelgood

 

Ο Αράς γυρίζει πίσω στο Ιράν μετά από 20 χρόνια στην Ευρώπη, για να διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμιο. Σκοπεύει να γυρίσει πίσω σύντομα, αλλά γρήγορα βρίσκεται αντιμέτωπος με το «τέρας» της γραφειοκρατίας της χώρας και παρουσιάζονται προβλήματα στην έκδοση του διαβατηρίου του. Μέσα σε όλα αυτά, η διοίκηση του πανεπιστημίου αντιτίθεται σθεναρά απέναντι στις αντισυμβατικές(για το Ιράν) μεθόδους, ενώ και το παρελθόν από το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει τόσα χρόνια, του χτυπάει την πόρτα. Επιπλέον, τον πλευρίζει ο ανιψιός του, Χαμέντ, για να τον ενημερώσει πως ο πατέρας του διανύει τις τελευταίες του ώρες στο νοσοκομείο. Τα πράγματα όμως, είναι πολύ πιο περίπλοκα απ’ότι φαίνονται.

Ο Μασούντ Μπακσί, στην πρώτη του απόπειρα μετά από δύο ντοκιμαντέρ, παραδίδει μία άρτια τεχνικά ταινία με πολιτικές προεκτάσεις, δίνοντας παραπάνω βαρύτητα στην καταδίκη των προβλημάτων που θίγει, παρά στο συναίσθημα. Τα πολλά flashbacks, καταλήγουν μάλλον να μπερδεύουν τον θεατή, που πρέπει να προσέχει τον κάθε υπότιτλο για να μη βρεθεί ξαφνικά μπερδεμένος για το who is who του κάθε χαρακτήρα. Η σκηνή που ανοίγει την ταινία, χρησιμοποιεί την shaky cam τεχνική, συνταιριασμένη με κακό φωτισμό και απώτερο σκοπό να δημιουργήσει σασπένς, κάτι που «καταστρέφεται» από το απότομο πέρασμα στον κόσμο της γραφειοκρατίας, χάνοντας το αρχικό μομέντουμ.

Η φωτογραφία είναι πολύ καλή, στα τοπία του Σιράζ, αλλά και της Τεχεράνης, ενώ και το πολεμικό υλικό που χρησιμοποιείται μαζί με λήψεις από την τωρινή πρωτεύουσα είναι αρκετά πρωτότυπο. Η θρησκεία είναι ξεκάθαρα παρούσα στο φιλμ(πως θα μπορούσε να γίνει το αντίθετο άλλωστε), αλλά ο Μπακσί την αφήνει στο background, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στην διαφθορά και την εκμετάλλευση, που αποτελούν κυρίαρχα συστατικά του τωρινού Ιράν.

Εν γένει, πρόκειται για μία αξιόλογη ταινία που παρουσιάζει με πειστικότητα τα προβλήματα που ταλανίζουν το Ιράν. Κάποια μικρά προβλήματα σίγουρα δε λείπουν, αλλά το δουλεμένο σενάριο και η ικανή εκτέλεση του σκηνοθέτη, το χρίζουν άξιο της προσοχής σας.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ