Ο Έρωτας της Βασίλισσας – A Royal Affair/En Kongelig Affære (2012)

...






 

Γράφει η Bάσω Γκαγκά


Σκηνοθεσία: Nikolaj Arcel

Σενάριο: Rasmus Heisterberg, Nikolaj Arcel, βασισμένο στο βιβλίο της Bodil Steensen-Leth
Πρωταγωνιστούν: Alicia Vikander, Mads Mikkelsen, Mikkel Boe Følsgaard, Trine Dyrholm
Διάρκεια: 136’
Χώρα: Δανία, Σουηδία, Τσεχία
Διανομή: Hollywood Entertainment

 

Υπάρχουν ταινίες εποχής που χτίζονται πίσω από τον διάχυτο ευγενή ρομαντισμό και τις ίντριγκες κάποιου μακρινού φτιασιδωμένου αιώνα. Τα παλάτια, οι βασιλιάδες, οι δούκισσες, οι συλλογές από περούκες είναι μία καλή, κλασική πτυχή που ο κινηματογράφος αγαπάει ιδιαίτερα και στην οποία δε διστάζει συνεχώς να επενδύει. Όταν όμως έχουμε να κάνουμε με εκδοχές που καθρεφτίζουν το ουσιαστικό παρελθόν, την ιστορία και την κληρονομιά ενός τόπου, τότε η υπόθεση έχει άλλη βαρύτητα. Την προηγούμενη κιόλας βδομάδα είχαμε ένα λίγο πιο λυρικό δείγμα της πορείας της Γαλλίας λίγο μετά τη Γαλλική επανάσταση, στους Άθλιους του Hugo. Αυτή την εβδομάδα μεταφερόμαστε λίγο νωρίτερα χρονικά, στη Δανία, την εποχή που ο διαφωτισμός κέρδιζε έδαφος συνωμοτικά, αργά, μα σταθερά.

Τα χρόνια εκείνα, στο θρόνο βρισκόταν ο διανοητικά πειραγμένος Christian VII (Mikkel Boe Følsgaard), για τον οποίο βέβαια υπήρχε η “τυχερή” νύφη, επιλεγμένη και εκπαιδευμένη από νηπιακή ηλικία, προορισμένη για το μοναδικό σκοπό, τον τίτλο της βασίλισσας. Η ξενόφερτη όμως νεαρά κυρία, βρετανικής καταγωγής, έρχεται στη χώρα με τα μυαλά της “φουσκωμένα” από τις ιδέες του Μολιέρου και του Ρουσσώ, για να νιώσει το συντηρητισμό και τη λογοκρισία από την πρώτη κιόλας μέρα. Μετά και τον πρώτο τους γιο, το ζευγάρι δεν αντέχει και πολύ ο ένας την παρουσία του άλλου, με τον βασιλιά να περιδιαβαίνει καθημερινώς στα πορνεία της Κοπεγχάγης και τη βασίλισσα (Alicia Vikander) να υπομένει καρτερικά τη μοίρα της.

Το τοπίο αλλάζει, όταν προσωπικός γιατρός του βασιλιά, αναλαμβάνει ο Γερμανός Johann Friedrich Struensee (Mads Mikkelsen), ο οποίος ασκεί σημαντική επιρροή στον Christian και λόγω των φιλελεύθερων ιδεών του, δεν αργεί να προκαλέσει και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της βασίλισσας. Το παράνομο ζευγάρι, βάζει δειλά δειλά σε εφαρμογή κάποιες επαναστατικές μεταρρυθμίσεις για τη χώρα, έχοντας πατροναρισμένο υποστηριχτή, τον παντοδύναμο και παρανοϊκό τους βασιλιά. Και το όνειρο παίρνει σάρκα και οστά, μέχρι που μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη κάνει την εμφάνισή της.

Η ταινία είναι δομημένη με μαεστρία, χωρίς να χωλαίνει, παρ’ όλη τη μεγάλη της διάρκεια. Το θέμα είναι μεγάλο, τα γεγονότα που προσπαθούν να καλυφτούν πολλά και παρόλο που ιστορία και μυθοπλασία μπερδεύονται, είναι σαφές πως ο έρωτας της βασίλισσας είναι απλά η αφορμή, που βγάζει στη φόρα το πρόσωπο μιας ολόκληρης εποχής. Τα γεγονότα διηγούνται ομαλά, χωρίς περιττούς μελοδραματισμούς, μέσα από την εξαιρετική φωτογραφία, τα κάστρα του 18ου αιώνα και τα φαντεζί φορέματα μιας αλλοτινής αριστοκρατίας.

Ο σκηνοθέτης Nikolaj Arcel, κρατάει τα ηνία του απαιτητικού σεναρίου, στήνει έξυπνα την ιστορία του και υπογραμμίζει τα σημεία που εκείνος επιλέγει. Μας χαρίζει μερικές πανέμορφες εικόνες της Δανέζικης (ή μάλλον Τσέχικης) εξοχής, αρέσκεται σε πολλά γκρο πλαν του εξαιρετικού του καστ και παίζει με τη χρωματική του παλέτα, την οποία μουνταίνει σταδιακά όσο τα γεγονότα σκοτεινιάζουν. Το αποτέλεσμα είναι ναι μεν εύπεπτο και απευθυνόμενο σε κάθε γούστο, χωρίς όμως να χάνει σε ποιότητα και προσδοκίες, ένας πολύ δύσκολος και δυσεύρετος συνδυασμός.
Το επίτευγμα του Arcel, είναι ότι δεν προσπαθεί να συγκινήσει το θεατή με καρικατουρίστικες φάτσες, μακιγιάζ και έξτρα γκλάμουρ, εκμαιεύοντας τις εντυπώσεις. Η καθημερινότητα της βασιλικής οικογένειας δίνεται με την απλότητα που χρειάζεται, έτσι ώστε οι εντυπώσεις να γεννηθούν μέσα από ιδέες, κατεστημένα και αντιδράσεις και να εντυπωθούν με τη μορφή του συναισθήματος.

Ένα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας όμως, ανήκει αναμφισβήτητα στους πρωταγωνιστές της ταινίας. Ο Mads Mikkelsen, ένας ορκισμένος αντι-ήρωας, δείχνει το εξαιρετικό του ταλέντο, ως ο γοητευτικός διανοούμενος ευγενής, με τις φιλελεύθερες ιδέες και την ήρεμή του δύναμη. Η ερμηνευτική του δεινότητα για το συγκεκριμένο ρόλο, επικεντρώνεται στην τεράστια εκφραστική του ικανότητα. Η σχέση του με την επίσης πολύ δυνατή Alicia Vikander, είναι πειστική, είναι συγκινητική και εκφράζεται εξίσου ειλικρινά και απ’ τους δύο. Αυτός όμως που πραγματικά κλέβει την παράσταση είναι ο αλλόφρων βασιλιάς, Mikkel Boe Følsgaard, ο οποίος είναι πραγματικά συγκλονιστικός στην παρθενική του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη και με μια Ασημένια Άρκτο με το καλημέρα στην τσέπη του.

Δίνοντας βάση στο άγνωστο μέχρι πρότινος, αλλά ιδιάζουσας σημασίας ιστορικό υπόβαθρο του Δανέζικου κράτους, “o Έρωτας της Βασίλισσας” αποτελεί μια δυνατή ευρωπαϊκή παραγωγή, προσγειωμένη, ρεαλιστική και ουσιαστική. Και φυσικά δεν μπορώ να παραβλέψω και την οσκαρική υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, που βέβαια οδεύει προς τον τοίχο που λέγεται “Amour”. Αν αφαιρεθεί και η αποθαρρυντική για πολλούς ετικέτα “δράμα εποχής”, το “A Royal Affair” αποτελεί μια πολύ καλή, εναλλακτική επιλογή, για όλα τα γούστα.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ