Admission – Ξέχασέ Το! (2013)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία:Paul Weitz
Σενάριο: Karen Croner, βασισμένο στο βιβλίο της Jean Hanff Korelitz
Πρωταγωνιστούν: Tina Fey, Paul Rudd, Nat Wolff, Wallace Shawn, Gloria Reuben, Michael Sheen, Lily Tomlin
Διάρκεια: 107’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Odeon

 

Η Tina Fey προσπαθεί εδώ και καιρό να ξεφύγει από την τηλεοπτική κάστα και να μπει στους ελίτ του κινηματογράφου. Και η αλήθεια είναι πως έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να πετύχει: είναι έξυπνη, έχει πολύ καλό χιούμορ και είναι ταλαντούχα. Με εξαίρεση το αρκετά έξυπνο και διασκεδαστικό “Mean Girls” του 2004, η Fey αποδεικνύεται όλο και περισσότερο πως δεν κατέχει αυτό το κάτι που θα την κάνει να εκτιναχθεί στο κινηματογραφικό στερέωμα. Αλλά δεν παύει να προσπαθεί, και το “Admission” αποδεικνύεται πως, όπως και οι πρωταγωνιστές του, μπορεί να έχει την γοητεία αλλά δεν παύει να του λείπει η αυτοπεποίθηση.

Η Πόρσια (Tina Fey) είναι μια αυστηρή και – σε αστείο βαθμό – σχολαστική, απόλυτα μεθοδική προσωπικότητα, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Ζει μια ήσυχη και ελεγχόμενη ζωή παρέα με τον καθηγητή του Πρίνστον, Μάρκ, μέχρις ότου o Κοσμήτορας του Πρίνστον και υπεύθυνoς αξιολόγησης των αιτήσεων εισαγωγής, Κλάρενς ανακοινώνει την επικείμενη αποχώρησή του. Τότε ακριβώς ξεκινάει το «χάος». Μια, φαινομενικά τυπική, κούρσα διεκδίκησης της συγκεκριμένης θέσης, για την οποία βασικές υποψήφιες είναι η ίδια και η ισχυρή αντίζηλός της Κορίν, καθώς επίσης και η απροσδόκητη συνάντησή της με τον παλιό συμφοιτητή της, τον γοητευτικό και ιδεαλιστή δάσκαλο Τζον Πρέσμαν (Paul Rudd) θα καταφέρει να αλλάξει τόσο πολύ την αγαπημένη μας ηρωίδα, ώστε ακόμη και η ίδια να μην καταφέρνει τελικά να αναγνωρίσει τον εαυτό της.

Ο σκηνοθέτης Paul Weitz, γνωστός από το “Little Fockers”, με δυσκολία καταφέρνει σηκώσει την ταινία του από την μετριότητα όπου προσπαθεί, ανεπιτυχώς, να κρατήσει ένα συγκεκριμένο ρυθμό και ύφος. Μπορεί σε μερικά σημεία να πετυχαίνει να χτυπήσει στις σωστές νότες, όπως στο να δείξει μια όχι και τόσο κολακευτική ματιά στα γραφεία αιτήσεων εισαγωγής των μεγάλων Πανεπιστημίων της Αμερικής, αλλά ως ταινία σχέσεων και δραστικών αποφάσεων και ως κομεντί αποτυγχάνει σχεδόν παταγωδώς. Ακόμα και να μην έχεις δει πολλές τέτοιου είδους ταινίες, ξέρεις σχεδόν αμέσως το πως θα καταλήξει.

Αλλά αυτό που λείπει στο “Admission” είναι τα αστεία. Ναι, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, ακόμα και με αυτό το πρωταγωνιστικό δίδυμο, τα αστεία… δεν είναι αστεία. Ή ελάχιστα από αυτά να καταφέρουν να σου προκαλέσουν ένα κάποιο μειδίαμα. Και ίσως σε αυτό να φταίει και η σεναριογράφος, Karen Kroner, που δεν έχει ασχοληθεί σχεδόν ποτέ με κωμωδίες. Ακόμα και οι χαρακτήρες του μοιάζουν να είναι αρκετά καρικατουρίστικοι και αναπνευστοί. Η Tina Fey και ο Paul Rudd καταβάλουν κάποια προσπάθεια να ξεφύγουν από τα κλισέ και πιο συγκεκριμένα η Fey έχει τις αναλαμπές γοητείας για την οποία την αγαπήσαμε, αλλά σχεδόν μοιάζει να πνίγεται από ένα ανέμπνευστο σενάριο. Ακόμα και η Lily Tomlin στον ρόλο της φεμινίστρια, αντικομφορμίστριας μητέρα της, μοιάζει να είναι τόσο βουτηγμένη στα κλισέ που δεν την αφήνει να εξελιχθεί ως χαρακτήρας.

Το “Admission” δεν είναι κακή ταινία αλλά, κι από την άλλη, ούτε και κάτι καλό. Για ένα πράγμα που κάνει καλά, κάνει άλλα 10 λάθος και τόσο ταλέντο μοιάζει να πηγαίνει χαμένο. Μια φιλική συμβουλή προς την Tina Fey: την επόμενη φορά γράψε και πρωταγωνίστησε στην δική σου ταινία, μήπως ξαναθυμηθούμε τις παλιές καλές “Mean Girls” εποχές.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ