Μετά τη Λουτσία – Después de Lucía/After Lucia (2012)

...






 

Γράφει ο Δημήτρης Μπουτουρέλης – Γραμματικόπουλος


Σκηνοθεσία: Michel Franco
Σενάριο: Michel Franco
Πρωταγωνιστούν: Tessa Ia, Gonzalo Vega Jr., Tamara Yazbek
Διάρκεια: 93’
Χώρα: Μεξικό, Γαλλία
Διανομή: Feelgood Entertainment

 

Ένας πατέρας και μια έφηβη κόρη, μετά το θάνατο της συζύγου/μητέρας τους σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, αφήνουν την πόλη τους, τη Βαγιάρτα, και προσπαθούν να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα στην Πόλη του Μεξικό. Εκεί, η Αλεχάνδρα (η κόρη) θα κάνει γρήγορα καινούργιους φίλους, αλλά έπειτα από μια ομαδική εκδρομή, ένας κύκλος βίας ξεκινά και βρίσκει την Αλεχάνδρα στο κέντρο του. Παράλληλα, ο οξύθυμος πατέρας της, ο Roberto, δυσκολεύεται να συμβιβαστεί με τη νέα πραγματικότητα και βρίσκει μοναδική στήριξη στο πρόσωπο της κόρης του.

Επιβεβαιώνοντας τη φήμη του ως μια από τις πιο προκλητικές ταινίες της χρονιάς, το “Μετά της Λουτσία” του Μισέλ Φράνκο βρήκε επιτέλους διανομή στη χώρα μας, ερχόμενο από το Φεστιβάλ των Καννών με τη διάκριση «Ένα Κάποιο Βλέμμα» και κουβαλώντας μια αποτυχημένη απόπειρα για υποψηφιότητα στην κατηγορία του ξενόγλωσσου Όσκαρ. Αυτοί χάνουν.

Η κάμερα του νεαρού Michel Franco καταγράφει με ανατριχιαστική ψυχραιμία μια σειρά από τρομερά βίαια περιστατικά, με οδηγό τις εξαιρετικές ερμηνείες της Tessa Ia στο ρόλο της ανυπεράσπιστης μαθήτριας που πέφτει θύμα ακραίας βίας από τους συμμαθητές της και του Hernán Mendoza στο ρόλο του πατέρας που προσπαθεί να ξεπεράσει τον χαμό της συζύγου του. Το “Μετά τη Λουτσία” αιτιολογεί το hype και τις βραβεύσεις του γιατί είναι μια ταινία ειλικρινής που σε υποβάλλει με την ικανότητα της να ξεδιπλώνει τόσο ωμά την άσχημη πλευρά της ανθρώπινης φύσης.

Οι συναισθηματικές εκρήξεις του πατέρα, που ξεσπάει την οργή για το χαμό της γυναίκας του στους υπαλλήλους του στο εστιατόριο όπου δουλεύει ως σεφ, έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την υποταγή της κόρης που μοιάζει αδύναμη να υπερασπιστεί τον εαυτό της απέναντι στο αποτρόπαιο bullying των συμμαθητών της, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να δημιουργήσει μια προστατευτική ασπίδα γύρω από τον πατέρα της που δυσκολεύεται να δεχτεί τη νέα οικογενειακή κατάσταση. Κρατάει τα προσχήματα και πνίγει τον πόνο της υπομένοντας καρτερικά, με μια σχεδόν παθολογική ψυχραιμία, τον εξευτελισμό που βιώνει στο εντελώς απροστάτευτο σχολικό περιβάλλον σε μια απόπειρα να γλιτώσει τον πατέρα της από ακόμη ένα ψυχολογικό χτύπημα. Δείχνει αδιανόητο σθένος στον πόλεμο που έχει ξεκινήσει εναντίον της. Δεν λυγίζει ποτέ, δεν ξεσπάει ούτε μια στιγμή. Τα μάτια της είναι τα μόνα που προδίδουν το προσωπικό της δράμα.

Ο Franco αγγίζει με προσοχή τις διαπροσωπικές σχέσεις των πρωταγωνιστών, δίνοντας μέγιστη σημασία στην μεταξύ τους δυναμική κάνοντας ταυτόχρονα ένα εύστοχο σχόλιο στην ανθρώπινη εξαθλίωση, την σχολική βία, το σεξ, την εφηβεία, το θρήνο και την σημασία της οικογένειας, τόσο στην περίπτωση της ύπαρξης γερών δεσμών μεταξύ αυτής όσο και στην υπονοούμενη απουσία τους που οδηγεί σε ανήθικες συμπεριφορές.

Ψυχοφθόρο από το πρώτη του λεπτό μέχρι και το τελευταίο, το «Μετά τη Λουτσία» είναι μια κινηματογραφική εμπειρία – χαστούκι. Καταφέρνει με μια λιτή αφήγηση να δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κλίμα κατάθλιψης και πόνου κρατώντας τον θεατή σε εγρήγορση μέχρι το σχεδόν λυτρωτικό φινάλε.

 

 

 

Σχόλιο

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

  • Giota
    Giota
    11 Φεβρουαρίου 2013 at 11:57 μμ - Reply

    Συμφωνώ απόλυτα! Ιδιαίτερα με μάγεψε η σκηνοθεσία με τη σχεδόν απαθή κάμερα που παρακολουθεί αυτά βίαια γεγονότα.

  • ΣΧΕΤΙΚΑ