Τα 10(+1) αγαπημένα jazz soundtracks όλων των εποχών

Το "Whiplash" μας έδωσε την τέλεια αφορμή για ένα μουσικό αφιέρωμα σε όλο το φάσμα της jazz μουσικής

Το «Whiplash» του Damien Chazelle άρχισε από χθες, Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, να «σολάρει» στις ελληνικές αίθουσες. Όπως τονίσαμε και στην κριτική μας για την ταινία, «πρόκειται για έναν κινηματογραφικό οδοστρωτήρα που δε θ’αφήσει κανέναν ανικανοποίητο» και εδώ στο Reel.gr, μόλις είδαμε το φιλμ στα πλαίσια των Νυχτών Πρεμιέρας, σιγουρευτήκαμε πως είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς.

Αναπόσπαστο κομμάτι της δεύτερης ταινίας του Chazelle(μετά το ντεμπούτο του, «Guy and Madeline Sitting on a Park Bench»), πέρα από τις εκπληκτικές ερμηνείες και τον καταιγιστικό σκηνοθετικό ρυθμό, ήταν αναμφίβολα το soundtrack. Χάρη στο όνειρο του πρωταγωνιστή να γίνει σπουδαίος τζαζ ντράμερ, τα αυτιά μας πλημμύρισαν με θεσπέσιες συνθέσεις, όπως το ομώνυμο Whiplash του Don Ellis, αλλά και το Caravan του θρυλικού Duke Ellington.  Το γεγονός αυτό, μας δίνει την τέλεια αφορμή για να αναψηλαφίσουμε τα καλύτερα(ή ακριβέστερα, τα αγαπημένα μας) jazz κινηματογραφικά «ντυσίματα» όλων των εποχών.

Bird – Lennie Niehaus

Το 1988, ο Clint Eastwood κυκλοφορεί το «Bird», μία ταινία που αφορούσε τη ζωή ενός εκ των σπουδαιότερων jazz μουσικών όλων των εποχών: του Charlie Parker. Ένα Όσκαρ(ήχου), φανταστική η ερμηνεία του Forest Whittaker(Χρυσή Σφαίρα και βραβείο στις Κάννες) κι ένα soundtrack-όνειρο, με την επιμέλεια του σαξοφωνίστα Lennie Niehaus.

Round Midnight – Herbie Hancock

O Bertrand Tavernier αποφασίζει το 1986 να γυρίσει μία ταινία με θέμα τη ζωή ενός μουσικού που παλεύει με τον αλκοολισμό. Έτσι γεννήθηκε το «Round Midnight», που είχε ως πρωταγωνιστή έναν από τους θρυλικότερους σαξοφωνίστες της jazz όλων των εποχών, τον Dexter Gordon, στον μοναδικό μεγάλο ρόλο της καριέρας του(συμμετείχε και στο «Awakenings»). Το soundtrack ανατίθεται σε μία τεράστια μορφή: τον πιονέρο του post-bebop και πρωτεργάτη της funk Herbie Hancock, ο οποίος παρέδωσε ένα «μαγικό» OST που του χάρισε το Όσκαρ.

Alfie – Sonny Rollins

Το «Alfie»(το original, όχι το remake με τον Jude Law) είχε μία αξιοπρόσεκτη πορεία που έφτασε μέχρι και τα Όσκαρ(προτάθηκε για 5). O Michael Caine μας έδειξε για άλλη μία φορά το πηγαίο ταλέντο του, αλλά ξεχωρίσαμε και το soundtrack το οποίο επιμελήθηκε ο επιδραστικότατος Sonny Rollins.

Ascenseur pour l’echafaud – Miles Davis

Το «Ασανσέρ για Δολοφόνους» του Louis Malle είναι μία από τις καλύτερες ταινίες όλων τον εποχών. Η εν λόγω διαπίστωση όμως, δεν οφείλεται μόνο στο μαεστρικό σενάριο, τη σκηνοθεσία και τη διανομή των ρόλων, αλλά επίσης στο υπέροχο soundtrack, που μας καθηλώνει όσο ελάχιστα άλλα. Πως να ήταν διαφορετικά, αφού το υπογράφει ο one and only Miles Davis.

Mo’better Blues – Branford Marsallis

O Spike Lee ίσως είναι ο σκηνοθέτης που έχει ασχοληθεί εκτενέστερα με τις εκφάνσεις της κουλτούρας της μαύρης κοινότητας. Υπήρξαν ταινίες-αριστουργήματα όπως το «Do the Right Thing»  και το «Malcolm X», αλλά κι άλλες που πέτυχαν λιγότερο, όπως το «Mo’better Blues». Στην περίπτωση του δεύτερου όμως, το soundtrack του Branford Marsallis(αδελφού του επίσης εξαιρετικού, Wynton) έσωσε την παρτίδα.

Anatomy of a Murder – Duke Ellington

Ο θρύλος, Otto Preminger, σκηνοθετεί τον James Stewart και τη Lee Remick σε ένα εντυπωσιακό δικαστικό δράμα που έμελλε να μείνει χαραγμένο στο μυαλό μας. Το «Anatomy of a Murder», είχε τη σπάνια τύχη να «ντύνεται» μουσικά από τον «κολοσσό» της jazz, Duke Ellington και δε χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο.

Shadows – Charles Mingus, Shafi Hadi

Λίγοι έχουν υπηρετήσει το ανεξάρτητο σινεμά περισσότερο από τον John Cassavetes. Στο «Shadows» του 1959, ο αυτοσχεδιασμός «χτυπάει κόκκινο» και η jazz που τόσο αγαπούσε ο αείμνηστος σκηνοθέτης κυριαρχεί, χάρη στα «βαριά» ονόματα των Charles Mingus(κυρίως) και Shafi Hadi.

The French Connection – Don Ellis

To 1971 o William Friedkin μας παραδίδει ένα δεξιοτεχνικό αστυνομικό θρίλερ που προτάθηκε για 8 Όσκαρ και κατέκτησε τα 5(ανάμεσα τους και αυτό της καλύτερης ταινίας). Μπορεί ο Gene Hackman να ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος του φιλμ, όμως και το soundtrack κατάφερε να μας μαγέψει αντιστοίχως, δια χειρός του Don Ellis.

The Man With the Golden Arm – Elmer Bernstein

Άλλη μία ταινία σκηνοθετημένη από τον Otto Preminger στη λίστα μας, άλλο ένα jazz soundtrack που μας καθήλωσε. Ο Elmer Bernstein(14 φορές προτεινόμενος για Όσκαρ) «κόβει» με τη μουσική του, Frank Sinatra και Kim Novak «ράβουν» με τις ερμηνείες τους και το αποτέλεσμα είναι, φυσικά, άξιο θαυμασμού.

Taxi Driver – Bernard Herrmann

Στο φιλμ-ορόσημο του Martin Scorsese, «Taxi Driver», μπορούμε να θυμηθούμε πάμπολλα επιμέρους στοιχεία που έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μας. Ένα από αυτά είναι το soundtrack του Bernard Herrmann, άριστη συντροφιά στους κακόφημους δρόμους της Νέας Υόρκης που τόσο αγαπά ο σκηνοθέτης.

…και Bonus

Όλες οι ταινίες του Woody Allen

Λίστα για jazz soundtrack χωρίς να αναφερθεί το όνομα του Woody Allen, είναι σαν βραβεία χωρίς τη Meryl Streep. Ο πολυγραφότατος Αμερικανός δεν έχει κρύψει στιγμή την άνευ όρων αγάπη του για τη jazz μουσική, σε τέτοιο σημείο που, με τη μπάντα του, παίζουν σχεδόν κάθε Δευτέρα στο Cafe Carlyle του Manhattan. Μόνο λογικό μας φαίνεται λοιπόν, πως η συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών του, κυριαρχείται από τους jazz ήχους που τόσο αγαπά.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ