Ξημέρωμα – Agon (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Robert Budina
Σενάριο: Robert Budina
Πρωταγωνιστούν: Eglantina Cenomeri, Dzevdet Jasari, Guliem Kotorri, Αντώνης Καφετζόπουλος
Διάρκεια: 106’
Χώρα: Αλβανία, Ελλάδα, Ρουμανία, Γαλλία
Διανομή: Filmtrade

 

Ο Σαϊμίρ από την Αλβανία είναι εγκατεστημένος στη Θεσσαλονίκη από καιρό και ετοιμάζεται να αρραβωνιαστεί την Ηλέκτρα που είναι και κόρη του ιδιοκτήτη του συνεργείου στο οποίο εργάζεται. Όταν ο μικρός αδερφός του Σαϊμίρ, Βίνι, έρθει στην Ελλάδα, ο Σαϊμίρ θα προσπαθήσει να τον βοηθήσει να βρει το δρόμο του. Ο Βίνι όμως είναι ανυπόμονος και πεπεισμένος ότι είναι φτιαγμένος για πιο φιλόδοξες καταστάσεις. Πολύ γρήγορα η σύγκρουση των δυο αδερφών και των διαφορετικών κόσμων τους θα αλλάξει τις ζωές όλων με τρόπους που δεν έχουν επιστροφή.

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Αλβανός σκηνοθέτης Robert Budina καταπιάνεται με το θέμα της μετανάστευσης των Αλβανών στην Ελλάδα, τις δυσκολίες και τον ρατσισμό που αντιμετωπίζουν, αλλά παρόλο την συμβολή τόσο βαλκανικών φορέων στην παραγωγή της ταινίας ο ίδιος δεν καταφέρνει να ανταπεξέλθει και απογοητεύει με μια ταινία γεμάτη κακογραμμένους χαρακτήρες και ένα προβλέψιμο και βαρετό σενάριο όπου κατακλύζεται από κλισέ και αναμασά τόσο τα Αλβανικά όσο και τα Ελληνικά στερεότυπα. Η ιστορία του μοιάζει να είναι ένα κακογραμμένο επεισόδιο από τις «Οικογενειακές Ιστορίες» με χαρακτήρες που μπορείς να τους χαρακτηρίσεις ως καρικατούρες, κι αυτό στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Η ιστορία των δύο αδερφών μοιάζει τόσο ρηχή, τα γεγονότα τα παρακολουθείς, και έχουν ως κατάληξη ένα πλήρως κωμικοτραγικό φινάλε, να είναι τόσο γελοία και πολλές φορές ανούσια που γρήγορα σε κάνουν να χάσεις το ενδιαφέρον σου από την ταινία. Ακόμα και αν είχε κάποιες καλές προθέσεις, το “Ξημέρωμα” δεν προσπαθεί καν να σε πείσει για αυτές ρίχνοντας το μπαλάκι μια στο κακό σενάριο και μια στην κακή σκηνοθετική ματιά του Budina που δεν αφήνει τους χαρακτήρες τους και την ιστορία του να ξεφύγει από το ηθικοπλαστικό, μίζερο και δακρύβρεχτο καλούπι τους.

Το “Ξημέρωμα” θα μπορούσε να ήταν μια καλή τουλάχιστον ταινία, ένα δυνατό δράμα με χαρακτήρες όπου θα μπορούσες να συμπονάς και να ενδιαφερθείς γι’ αυτούς, αλλά το κακό σενάριο και η απειρία του σκηνοθέτη να κρατήσει τις ισορροπίες και να αποφύγει τις όποιες παγίδες μελοδραματισμού, την κατατάσσουν στις χειρότερες ταινίες ελληνικής παραγωγής της χρονιάς. Και από ότι φαίνεται, ούτε ένας Καφετζόπουλος δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ