Almanya – Καλωσήρθατε στην Γερμανία – Almanya – Willkommen in Deutschland (2011)

...






 

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας


Σκηνοθεσία:Yasemin Samdereli
Σενάριο: Yasemin Samdereli
Πρωταγωνιστούν: Vedat Erincin, Fahri Yardim, Lilay Huser
Διάρκεια: 101’
Χώρα: Γερμανία
Διανομή: Lightbox Entertainment

 

Ο εξάχρονος Τσενκ, αντιμετωπίζει προβλήματα στο σχολείο, καθώς παρ’ότι είναι Τούρκος μετανάστης στη Γερμανία, δε μιλά καθόλου τουρκικά. Η ξαδέρφη του, Τσάναν, πολύ πιο σίγουρη για τον εαυτό της και συγκροτημένη, μαθαίνει πως είναι έγκυος από τον Βρετανό σύντροφο της και φοβάται την αντίδραση της μητέρας της. Εν μέσω αυτών των προβλημάτων, έρχεται να προστεθεί η απόφαση του πατριάρχη της οικογενείας Χουσεϊν να μεταβούν όλοι στην Τουρκία για διακοπές, επ’ ευκαιρία ενός σπιτιού που αγόρασε στα πάτρια εδάφη. Κανείς δε φαίνεται ευχαριστημένος με την προοπτική αυτή, έχοντας συνηθίσει στον γερμανικό τρόπο ζωής, αλλά ο Χουσεϊν είναι ανένδοτος. Το ταξίδι της οικογένειας μας δίνει την αφορμή για την παράλληλη ιστορία των πρώτων ημερών του Χουσεϊν ως μετανάστης από το μικρό χωριό του στην Ανατολία με προορισμό τη Γερμανία, ώστε να γίνει ένας από τους Gastarbeiter, δηλαδή τους φιλοξενούμενους εργάτες που κατέφθαναν κατά χιλιάδες τη δεκαετία του 60.

Η Γιασεμίν Σαμνταρελί υπογράφει την σκηνοθεσία και το σενάριο(μαζί με την αδερφή της Νεσρίν) σ’ αυτή τη γλυκιά και feelgood ματιά πάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης. Τα κλισέ δεν απουσιάζουν, αλλά η σκηνοθέτιδα τα τοποθετεί τεχνηέντως μαζί με αρκετές προκαταλήψεις με σκοπό να βγάλει γέλιο και να ελαφρύνει το σοβαρό αυτό ζήτημα. Πολύ έξυπνο το τέχνασμα με το κράμα γερμανικών και ακαταλαβίστικων στην ομιλία των γηγενών Γερμανών, ώστε να παρουσιαστούν οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι μετανάστες στις πρώτες τους μέρες σε άγνωστο έδαφος, ενώ και οι δύο παράλληλες ιστορίες με τα συχνά flashbacks είναι άρτια συνδεδεμένες μεταξύ τους.

Λαμβάνοντας υπόψιν, ότι πρόκειται για το πρώτο βήμα της Σαμνταρελί στον κινηματογράφο, η ταινία είναι ιδιαίτερα καλοστημένη, χωρίς βέβαια να λείπουν κάποια προβλήματα, όπως η ξαφνική στροφή στο μελόδραμα στο τελευταίο κομμάτι, που ξενίζει λίγο σε σχέση με το υπόλοιπο φιλμ. Οι ερμηνείες είναι καλές, ενώ και ο μικρός Ραφαέλ Κουσσούρης (Γερμανός με ελληνικές ρίζες), διεκπεραιώνει ευχάριστα και ικανά το ρόλο του.

Πρόκειται για μία καλοφτιαγμένη ταινία,δοσμένη με χιούμορ, που αξίζει να δείτε και να ξεφύγετε για δύο ώρες από τη συνήθως «βαριά» ατμόσφαιρα που περιβάλλει το ζήτημα της μετανάστευσης. Θα κλείσουμε με μία φράση του Γερμανού συγγραφέα Μαξ Φριτς, που κλείνει και την ταινία: «Φωνάξαμε εργάτες και ήρθαν άνθρωποι».

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ