Το πικρό τέλος του «American Horror Story: Coven»

...

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή

Αυλαία έριξε την περασμένη εβδομάδα η τρίτη σεζόν του «American Horror Story», των Brad Falchuk και Ryan Murphy, της σειράς που αποτελεί και επίσημα πια την ένοχη απόλαυση χιλιάδων τηλεθεατών παγκοσμίως.  Γεμάτη ακραίο μυστικισμό, μπόλικες δόσεις σπλάτερ, ετερόκλητου ηλικιακού σεξαπίλ και τόνους μαγείας, το «American Horror Story: Coven», ξεκίνησε δυναμικά, υποσχόμενο πολλές…άυπνες νύχτες, ήδη από τα εξαιρετικά νεο-ορλεανικά του, opening credits.  Ακόμα και το επερχόμενο, κάποια στιγμή, τέλος αυτής της θεματικής σεζόν, πιστεύαμε πως θα ήταν το καλύτερο που έχουμε δει μέχρι σήμερα.  Και κάπου εκεί, μετά τις χριστουγεννιάτικες γιορτές, το χάος…

Με την πρώτη σεζόν, «Murder House», να μαγνητίζει από την αρχή την προσοχή του κοινού και την δεύτερη («Asylum») να ανεβάζει κατά πολύ τον πήχη της ανεμενόμενης…σαπίλας, οι περισσότεροι περιμέναμε πως η τρίτη συνέχεια θα ήταν και το κερασάκι στην τούρτα.  Και πράγματι η πορεία του «Coven», κάπως έτσι ξεκίνησε.

American-Horror-Story1

Με τις Jessica Lange, Sarah Paulson, Frances Conroy και Lily Rabe να δίνουν και πάλι το υπέροχο παρόν τους, η ιδέα γύρω από τις περιπέτειες μιας ομάδας μαγισσών στην σύγχρονη εποχή και δη στην Νέα Ορλεάνη, την γενέτειρα των αποκρυφιστικών τελετών, ήταν απλά το επόμενο υποθεσιακό βήμα σε μια εξαιρετικά καλοστημένη σειρά.  Με την προσθήκη μάλιστα της ταλαντούχας, νέας γενιάς (Taissa Farmiga-εμφανίστηκε και στο πρώτο-, Emma Roberts, Gabourey Sidibe), αλλά και των κλασικών αξιών (Kathy Bates), η σειρά είχε όλα τα φόντα προκειμένου να αποτελέσει το επόμενο big crush μας.

Η χημεία μεταξύ των νεαρών μαγισσών, η επιβλητική παρουσία της μοχθηρής Fiona, η φιλτραρισμένη σκηνοθεσία, καθώς και τα εποχικά σκηνικά, αποτελούσαν δείγματα μιας προσεγμένης δουλειάς, με ένα ακόμη πιο προσεγμένο σενάριο που ήθελε στο κέντρο του το άσβεστο μίσος μεταξύ της Fiona και της voodoo queen, Marie Laveau (ανυπέρβλητη η Angela Bassett).

bates-600-1381248665

Και ενώ απολαμβάναμε στο φουλ μια σεζόν γεμάτη γυναικεία κατινιά (ας είναι καλά ο χαρακτήρας της Emma Roberts), απαρχαιωμένο σαδισμό και ευφυείς, αρρωστημένες στγμές, ξαφνικά, λίγο μετά την επιστροφή από την γεμιστή γαλοπούλα, βρεθήκαμε μπροστά σε μια ολοκληρωτικά, ξεφούσκωτη συνέχεια.

Η πορεία που ακολούθησε  από εκεί και πέρα το «American Horror Story: Coven» ήταν πτωτική.  Έχοντας χτίσει τόσο καλά ένα στιβαρό, σεναριακό οικοδόμημα μέχρι τότε, είναι να απορεί κανείς πως στο καλό κατάφεραν οι δημιουργοί του να το μετατρέψουν σε μια ανιαρή σαπουνόπερα, δίχως συνοχή.  ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ SPOILERS!!!  Πως γίνεται να μετατρέπεται τόσο εύκολα η Laveau, από ορκισμένη εχθρό, σε αγαπησιάρα συγκάτοικο;  Ποιο το ενδιαφέρον στο να παρακολουθούμε τις διαρκείς δολοπλοκίες της Madison, καθώς και τις συνεχείς νεκραναστάσεις των πρωταγωνιστριών;  Από που κι ως που προέκυψε το γεγονός πως η Cordelia, είναι η επόμενη Supreme και γιατί κανείς δεν εκμεταλλεύτηκε τις άπειρες δυνατότητες του ρόλου της Kathy Bates;

Untitled

Αν κάτι μας μένει μετά ο τέλος της σειράς, είναι ένας βιαστικός και τσαπατσούλικος τρόπος κλεισίματος, ο οποίος δεν εκμεταλλεύτηκε ούτε στο ελάχιστο τις τεράστιες δυνατότητες ενός μοιρολατρικού bad ending ή έστω ενός εξτραβαγκανζικού αποχαιρετισμού.

Γλυκανάλατο, υπερβολικά αισιόδοξο (δεδομένης της σκοταδιστικής ατμόσφαιρας που επικρατούσε στο σύνολό του) και «μπουκωμένο», το δεύτερο μισό του «American Horror Story: Coven», μας άφησε μια πικρή αίσθηση, κάτι στο οποίο δεν θα μπορούσαμε να ποντάρουμε ούτε κατά διάνοια, στα πλαίσια της ιδανικής του έναρξης.  Ας ελπίσουμε τουλάχιστον η τέταρτη σεζόν να μας αποζημιώσει.  Αν μάλιστα πιστέψουμε τις φήμες σχετικά με το creepy τσίρκο, τότε μπορούμε να ελπίζουμε από τώρα σε κάτι διαβολικά καλό.  Για να δούμε…

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ