Αν η επιτυχία ήταν δεδομένη…

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Παραδέξου το, τα βλέπεις και όχι μόνο τα βλέπεις, τα απολαμβάνεις κιόλας. Μιλάω για τα comfort films. Τις ταινίες δηλαδή που προβάλει συνήθως το Mega ή το Star Κυριακή απόγευμα. Μερικές φορές διασκεδάζεις, μερικές φορές συγκινείσαι , μερικές φορές δακρύζεις και άλλες φορές απλά αγαπάς να μισείς.

Μια τέτοια ταινία είναι και το Αν… του Χριστόφορου Παπακαλίατη που βγαίνει αύριο στις κινηματογραφικές αίθουσες. Για τον Παπακαλίατη δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις. Είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα τηλεοπτικά πρόσωπα των τελευταίων χρόνων. Συζητιέται από ρομαντικές κορασίδες που βλέπουν στους χαρακτήρες του, πως θα ήθελαν να είναι, ή από τηλεοπτικούς κριτικούς που αναλύουν την επιτυχία των σειρών που γράφει και σκηνοθετεί και σχολιάζονται καυστικότατα στα social media και ιδιαιτέρως στο Twitter.

Κι όλα αυτά γιατί καταφέρνει με κάθε νέο εγχείρημα του, όχι μόνο να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας (κάτι τέτοιο είναι πλέον δεδομένο) αλλά και να προκαλέσει στα όρια πάντα του κοινώς αποδεκτού τους θεατές του, με πικάντικες λεπτομέρειες. Είτε αυτές είναι ένα gay φιλί που προκαλεί το συντηρητικό ΕΣΡ να του κόψει πρόστιμο, είτε την μερική αντιγραφή σκηνών ή ακόμα και ολόκληρων σεναρίων από διάσημες ξένες σειρές και ταινίες.

Και όλα αυτά τα κάνει υπό την αισθητική ομπρελά των comfort films. Πολλοί σοβαροφανείς σινεφίλ σπεύδουν συχνά να χλευάσουν ή να κανιβαλήσουν τέτοιες ταινίες με τον ίδιο τρόπο που οι φοιτητές καλών τεχνών αντιμετωπίζουν τα “κορνιζάδικα”. Φυσικά τέτοιες ταινίες δεν διεκδικούν ούτε δάφνες ποιότητας ούτε βραβεία σε κινηματογραφικά φεστιβάλ ούτε καν την καθολική αποδοχή του κοινού. Προσφέρουν αφέλεια, φιλμική ασφάλεια, και την απαραίτητη ελαφρότητα που κακά τα ψέματα όλοι έχουμε χρειαστεί κατά καιρούς. Και σε συνδυασμό με ένα καναπέ και μια κουβέρτα μπορούν να καλύψουν την ανάγκη μας αυτή πολύ καλύτερα από τον Kubrick.

Με την παραδοχή του σινεμά των ειδών λοιπόν, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε πόσο ευχάριστα μπορεί να περάσει ένα απόγευμα ή βράδυ χριστουγεννιάτικων διακοπών παρέα με μια από τις περιπέτειες του Macaulay Culkin που μένει μόνος στο σπίτι και αντιμετωπίζει με περίσσια χάρη και ευρηματικότητα τους επίδοξους ληστές. Ή πόσο έχουμε απολαύσει τις ρομαντικές περιπέτειες της Meg Ryan είτε αυτή είναι Άγρυπνη στο Seattle είτε περιμένει e-mail από τον Tom Hanks. Και φυσικά την ερμηνευτική μανιέρα βρετανικής εργένικης ευμάρειας από το Hugh Grant που είτε κυνηγάει την Andie MacDowell σε γάμους και κηδείες ή απομυθοποιείται μέσα από ημερολόγια νεαρών δεσποινίδων όπως η Bridget Jones.

Στη ίδια κατηγορία μπορούμε να βάλουμε και την Julia Roberts είτε ως πόρνη που συγκινείται με την όπερα είτε ως υπεράνω κολλητή που διαχειρίζεται το γάμο του καλύτερου της φίλου. Φυσικά οι ταινίες αυτές δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν μια και σήμερα το είδος καλά κρατεί όπως και η ανάγκη των ανθρώπων για ανώδυνα θεάματα. Τα πρόσφατα δείγματα του είδους συγκεντρώνουν περισσότερους γνωστούς hollywoodιανούς ηθοποιούς και από ταινία του Woody Allen. Είτε διαδραματίζονται την ημέρα του αγίου Βαλεντίνου, είτε την παραμονή πρωτοχρονιάς ή όταν όλοι γίνονται γονείς.

Φυσικά και δεν είναι όμως όλες αυτές οι ταινίες ισχνής καλλιτεχνικής αξίας. Το γεγονός ότι καλύπτουν μια συγκεκριμένη επιθυμία του κοινού που παραμένει σταθερό, τις κάνει σίγουρο κινηματογραφικό προϊόν που προσφέρει (έκτος από το απαραίτητο return of investment των παραγωγών) νύχτες πνευματικής χαλάρωσης και ονειροπόλησης.

Έτσι λοιπόν και το Αν… ως περήφανο δείγμα αυτού του άκρως επιτυχημένου σινεμά βγαίνει στις αίθουσες για να μας δείξει ότι μπορούμε κι εμείς ως χώρα να παράγουμε τέτοιες ταινίες και να τις κάνουμε καλύτερες γιατί εμείς έχουμε και τον Παπακαλίατη που αποδεικνύει σε κάθε του εγχείρημα ότι η επιτυχία του δεν ούτε τυχαία ούτε πρόσκαιρη.

Διαβάστε εδώ όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

To Αν… βγαίνει στους κινηματογράφους από 29 Νοεμβρίου 2012

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ