Πότε να περιμένουμε την αναγέννηση της ελληνικής τηλεόρασης;

Η αναγέννηση άργησε μια αιωνιότητα. Και μια μέρα.

Αυτό το μήνα το Μακαρένια έγινε ενός έτους. Για όσους δεν γνωρίζουν (πόσοι να είναι άραγε;) το Μακαρένια είναι πολύ δημοφιλές ελληνικό blog που σχολιάζει με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο τις παλιές κουλές ελληνικές σειρές.

Ντόλτσε Βίτα, Κωνσταντίνου και Ελένης, Δύο ξένοι, Ρετιρέ, Εμείς κι Εμείς και πολλές άλλες cult πλέον σειρές περνούν από το στόχαστρο των συντακτών του άκρως επιτυχημένου blog και τα memes που δημοσιεύονται γίνονται συνεχώς like και share στο Facebook.

Η επιτυχία του οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Καταρχάς το γεγονός ότι οι περισσότεροι γνωρίζουμε τις σειρές αυτές είτε γιατί τις είχαμε παρακολουθήσει όταν παίζονταν είτε στις αμέτρητες επαναλήψεις που ακολούθησαν από τα κανάλια που προσπαθούν να κερδίσουν κάτι από την πρότερη τηλεοπτική τους αίγλη και τα παλιά νούμερα τηλεθέασης.

Το σημαντικότερο όμως είναι ο έξυπνος, ειρωνικός, μεταμοντέρνος σχολιασμός των σειρών αυτών υπό το πρίσμα του χρόνου και της τηλεοπτικής κληρονομιάς που άφησαν, τόσο στην τηλεόραση όσο και στην ποπ κουλτούρα.

Γιατί όμως η τηλεόραση δεν έχει ανακτήσει μετά από τόσα χρόνια την παλιά της αίγλη;

Οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες που πλήττουν εδώ και χρόνια τη χώρα είναι μερικώς υπεύθυνες για το φαινόμενο αυτό. Η ανεργία και η μείωση της καταναλωτικής δύναμης του κοινού έχουν οδηγήσει σε μείωση των διαφημιστικών δαπανών για την τηλεόραση, κι αυτό αποτρέπει τους καναλάρχες να επενδύσουν σε νέες σειρές που κοστίζουν σε επίπεδο παραγωγής.

Υπάρχει όμως κι ένας άλλος βασικός λόγος. Η ελληνική τηλεόραση αγνόησε ή και σνόμπαρε τα νέα μέσα και απέτυχε να απευθυνθεί στο κοινό της επόμενης γενιάς.

Όσο περνούσαν τα χρόνια από το τέλος των Δύο Ξένων, το τηλεοπτικό κοινό έμαθε τις ξένες σειρές της όλο και καλύτερης αμερικάνικής τηλεόρασης. Είδε και συζήτησε το Lost, εντυπωσιάστηκε από το Breaking Bad, έκανε σημαία το Game of Thrones, άρχισε να ζει και να ερωτεύεται σαν την Lena Dunham και να προβληματίζεται με τις πολιτικές διαπλοκές του House of Cards.

Φυσικά θα ήταν αφελές να περιμέναμε οι ελληνικές σειρές να φτάσουν το επίπεδό αυτών των σειρών που απευθύνονται πέρα από το αμερικάνικο κοινό, σε ολόκληρο τον κόσμο. Θα θέλαμε όμως μια προσπάθεια. Με το κλείσιμό της ΕΡΤ και τους τόσους σκηνοθέτες και σεναριογράφους να περιμένουν χρηματοδοτήσεις που δεν θα έρθουν, το πρωτογενές υλικό υπάρχει. Και το κοινό είναι πλέον έτοιμο. Άλλα πρέπει ενδεχομένως, να ξεπεραστεί και ο σνομπισμός από μεριάς των δημιουργών. Που εδώ που τα λέμε δεν είναι και εντελώς αδικαιολόγητος.

Πάντως κάτι φαίνεται στον ορίζοντα. Το Mega τόλμησε να επενδύσει σε μια νέα σειρά, το Κάτω Παρτάλι και το αποτέλεσμα δεν το διέψευσε. Μπορεί εμείς που βλέπουμε σινεμά και έχουμε φάει με το κουτάλι τις ξένες σειρές, να διακρίνουμε τις αδυναμίες ή τις εκπτώσεις που έχει ένα τέτοιο σενάριο όταν γυρίζεται για ευρύ κοινό, αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την δημιουργικότητα και τις εμβόλιμες κινηματογραφικές και άλλες αναφορές που απευθύνονται σε ένα πιο ενημερωμένο και πιο εκπαιδευμένο κοινό.

Εκτός αυτού, την ερχόμενη Πέμπτη θα κάνει και την εμφάνιση της στο ίδιο κανάλι και η Μοντέρνα Οικογένεια. Η ελληνική έκδοση του πολυβραβευμένου και ιδιαιτέρως διασκεδαστικού Modern Family. Έχοντας δει τα teasers εκπλαγήκαμε από το πόσο καλόγουστα είναι.

Βέβαια δεν έχουμε ξεχάσει την cult αλλά ατυχή μεταφορά της Νταντάς Αμέσου Δράσεως πριν από αρκετά χρόνια, γιαυτό είμαστε ακόμα κάπως επιφυλακτικοί, αλλά τα πρώτα δείγματα και η συμμετοχή του Αντώνη Καφετζόπουλου, ενός ηθοποιού με ταλέντο και ήθος, μας προετοιμάζει για κάτι τουλάχιστον αξιοπρεπές.

Ας ελπίσουμε να μην διαψευστούν οι προσδοκίες μας.

Διαβάστε όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ