Άλλη Μια… Χαρούμενη Μέρα – Another Happy Day (2011)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος

Σκηνοθεσία: Sam Levinson
Σενάριο: Sam Levinson

Πρωταγωνιστούν: Ellen Barkin, Ezra Miller, Ellen Burstyn, Demi Moore, Thomas Haden Church

Διάρκεια: 119′
Χώρα: Η.Π.Α.

 

ΟΚ, έχουν γίνει αρκετές ταινίες που αφορούν δυσλειτουργικές οικογένειες και οι περισσότερες, αν όχι όλες, είναι ανεξάρτητες παραγωγές. Είναι μάλλον η τρέλα που κουβαλάνε οι χαρακτήρες τους οι οποίοι σου θυμίζουν λίγο κάτι από την δική σου οικογένεια που κάνουν τέτοιου είδους ταινίες τόσο αγαπητές στο κοινό. Ρίξε μέσα έναν γάμο, ναρκωτικά, έναν πρώην με την σκύλα δεύτερη γυναίκα του, παππού και γιαγιά στον δικό τους μικρό κόσμο και μπαμ! έχεις το «Άλλη Μια… Χαρούμενη Μέρα.»

Η Λιν (Έλεν Μπάρκιν) πάει για ένα σαββατοκύριακο στο σπίτι των γονιών της για τον γάμο του μεγαλύτερου της γιού, από τον πρώτο της γάμο, μαζί με τα υπόλοιπα τρία της παιδιά τα οποία το ένα κάνει ναρκωτικά, το άλλο κακοποιεί τον εαυτό της και το τρίτο είναι αυτιστικό. Στο πατρικό την περιμένουν οι δυο επικριτικές αδερφές της μαζί με τις οικογένειές τους, η υπεροπτική της μητέρα και ο προβληματικός αποξενωμένος της πατέρας. Ρίξε σαν μπόνους τον πρώην άντρα της μαζί με την νέα σκύλα του γυναίκα και έχεις ένα ακόμα χαρούμενο σαββατοκύριακο μαζί με όλη την οικογένεια.

Σκέψου κάτι σε «Η Ρέιτσελ Παντρεύεται» συναντά την «Οικογένεια Τενενμπάουμ» αλλά στο πολύ πιο μέτριο της. Η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Σαμ Λέβινσον, γιού του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη Μπάρι Λέβινσον, δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις και σαν το καλύτερο ξεκίνημα. Για να γίνει μια ταινία με κεντρικό θέμα μια δυσλειτουργική οικογένεια θα πρέπει οι χαρακτήρες της να είναι αρκετά «πειραγμένοι» για να δημιουργηθεί τουλάχιστον ένα ενδιαφέρον δράμα και ούτε τόσο ανυπόφοροι που να μην μπορείς να βρεθείς ούτε ένα λεπτό στο ίδιο δωμάτιο μαζί τους, κάτι που εδώ δυστυχώς υπερισχύει το δεύτερο. Η πλοκή είναι σε αρκετά κλισέ επίπεδα ίντι παραγωγής που σε κάνει, ακόμα κι αν έχεις δει ελάχιστες τέτοιου είδους ταινίες, να ξέρεις ακριβώς τι θα γίνει πριν καν γίνει και με την ατμόσφαιρα να παραπαίει από μια εφηβική μεμψιμοιρία σε ένα μελόδραμα για μεσήλικες.

Παρόλα αυτά η Μπάρκιν δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία στον ρόλο μιας γυναίκας που ενώ αξίζει την οποιαδήποτε συμπάθειά μας για όλα αυτά που περνάει, και δεν είναι λίγα, να την κάνει πολλές αρκετά προκλητική καθιστώντας δύσκολο στο να σε κάνει να την συμπαθήσεις. Φυσικά ο ρόλος της σκρόφας, παύλα, σκύλας ταιριάζει απόλυτα στην Ντεμί Μουρ που φαίνεται ότι το διασκεδάζει κάθε λεπτό που βρίσκεται σε κάποια σκηνή. Ο Έζρα Μίλερ παίζει έναν χαρακτήρα έναν-δύο τόνους πιο κάτω από εκείνον του Κέβιν. Έχοντας τον δει και στο «Πρέπει Να Μιλήσουμε για τον Κέβιν» αρχίζεις να διαπιστώνεις πως μάλλον τέτοιοι ρόλοι του πάνε περισσότερο. Το υπόλοιπο καστ κάνει ότι καλύτερο για να ανταπεξέλθει και τα καταφέρνεις ως ένα βαθμό.

Η ταινία είχε κερδίσει βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Sundance και βλέποντας τη σε κάνει να αναρωτιέσαι πως κατάφερε να φτάσει ως εκεί που έφτασε χωρίς να καταφέρει να προσφέρει τίποτα το καινούργιο σε ένα είδος κορεσμένο όσο δεν πάει. Ο Σαμ Λέβινσον σκηνοθέτησε μια ταινία δυσλειτουργικής οικογένειας για την οποία ακόμα και ο καλύτερος ψυχολόγος της εποχής μας θα έσκιζε τα πτυχία του. Και όχι για καλό λόγο.

 

 

[/tab]

[tab title=»που παιζεται«]Iσχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής (8-14 Δεκεμβρίου 2011)

ΚΕΝΤΡΟ

ΑΣΤΟΡ HOLLYWOOD 3D
Σταδίου 28, 2103310820
Πεμ-Τετ 17:50, 20:10, 22:30

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ