Από Μηχανής – Ex Machina (2015)

Tο πιο υποσχόμενο ντεμπούτο επιστημονικής φαντασίας της τελευταίας πενταετίας

 ★★★★☆ 

Σκηνοθεσία: Alex Garland
Σενάριο: Alex Garland
Πρωταγωνιστούν: Oscar Isaac, Domnhall Gleeson, Alicia Vikander
Διάρκεια: 108
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Διανομή: UIP

ex_machinaΜετά από τέσσερα πολύ επιτυχημένα sci-fi σενάρια, η πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του Alex Garland ήταν κάτι το αναπόφευκτο. Μετά τη ζωογόνο πνοή σε ένα ολόκληρο είδος (28 Days Later), ο Βρετανός θέλησε να πράξει το ίδιο και με τη θεματική του AI, δηλαδή της τεχνητής νοημοσύνης, με το ντεμπούτο του, «Ex Machina». Όχι μόνο τα κατάφερε περίφημα, αλλά μας εντυπωσίασε τόσο, που πλέον περιμένουμε εναγωνίως το επόμενο του βήμα. Θυμίζοντας μας λίγο από το αριστοτεχνικό «Sleuth» του Joseph L. Mankiewicz και κινούμενο σε παρόμοια ατμοσφαιρικά επίπεδα με τα φιλμ του David Fincher, το «Ex Machina» είναι το πιο υποσχόμενο ντεμπούτο επιστημονικής φαντασίας της τελευταίας πενταετίας.

Ο Caleb(Domnhall Gleeson) είναι ένας νεαρός προγραμματιστής στη μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης στον κόσμο(κάτι σαν τη Google), τη Bluebook. Όταν μαθαίνει πως είναι ο εργαζόμενος που κέρδισε μία εβδομάδα με το αφεντικό του, στην ενδοεταιρική κλήρωση, ενθουσιάζεται και ανυπομονεί για επτά μέρες ξεγνοιασιάς, καλής συζήτησης και χαλάρωσης. Καταφτάνοντας στο σπίτι του ιδιοκτήτη της εταιρείας που δουλεύει, Nathan(Oscar Isaac), θα μείνει έκπληκτος από την έκταση του κτήματος του και, πόσο μάλλον, από το ίδιο το οίκημα που θυμίζει φωτογραφίες από ιντερνετικό άρθρο του στυλ «10 αρχιτεκτονικά θαύματα: Τα πιο καλοσχεδιασμένα κτίρια στον κόσμο». Ο Nathan είναι ο κλασικός alpha male χαρακτήρας: είναι πανέξυπνος, αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος και ακόπιαστα cool, κερδίζοντας τον νεαρό υπάλληλο του από το πρώτο λεπτό. Σύντομα, ο Caleb θα μάθει πως ο επιχειρηματίας δε τον έχει καλέσει για μία εβδομάδα διακοπών, αλλά για να «ελέγξει» το ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης που έχει κατασκευάσει, την Ava(Alicia Vikander), και να την περάσει από Turing test(δηλαδή να πει με σιγουριά κατά πόσο μπορεί να «περάσει» ως ανθρώπινη οντότητα ή όχι). Θα προσπαθήσει να το καταφέρει μέσα από 7 συναντήσεις μαζί της, αλλά ποια είναι τα πραγματικά κίνητρα του Nathan;

Όσο κι αν το «παιχνίδι» εντυπώσεων μεταξύ των τριών πρωταγωνιστών μας ίσως μοιάζει εύκολο να το καταλάβεις ανά στιγμές, είναι τέτοια η μεθόδευση του από τον Garland και τόσο αβίαστες οι ερμηνείες των εμπλεκομένων, που δε μπορείς παρά να το θαυμάσεις κάθε λεπτό που περνάει στην οθόνη. Ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος, πιο έμπειρος πλέον από τα «δύσκολα» σενάρια του που έχει δει να παίρνουν σάρκα και οστά, έχει μάθει από τα λάθη του(τρίτο act του «Sunshine») και, συγγραφικά, παρουσιάζεται πιο ώριμος από ποτέ. Ο συνολικός τόνος του φιλμ είναι αναμφίβολα lo-fi, χωρίς ξεσπάσματα και φανφάρες, προσέχει όμως ώστε να «σπάσει» το ρυθμό με μικρούς μηχανισμούς όπου χρειάζεται(καταπληκτική η σκηνή του χορού του Oscar Isaac με την πρωτοεμφανιζόμενη Sonoya Mizuno).

Τεχνικά, το «Ex Machina» είναι άψογο. Πέρα από τις σκηνοθετικές αρετές που βλέπουμε πως διαθέτει ο Garland, η «industrial» φωτογραφία του Rob Hardy(Shadow Dancer, The Invisible Woman) και το μοντάζ του Mark Day(About Time) είναι κομβικά γρανάζια της επιτυχίας του φιλμ. Δε θα μπορούσαμε όμως να παραγνωρίσουμε την εκπληκτική δουλειά του Mark Digby(Rush, Slumdog Millionaire) στον τομέα της σκηνογραφικής διεύθυνσης, πιστώνοντας του την εξαιρετικά καλοσχεδιασμένη Ava και το εντυπωσιακό σπίτι/εργαστήριο.

Πάντως, είναι γεγονός πως οι ταινίες με δύο ή τρείς πρωταγωνιστές που συνεχώς κυριαρχούν στην οθόνη, χρειάζονται σπουδαίους ηθοποιούς για να δουλέψουν. Ο Garland είχε την τύχη να διαθέτει ακριβώς τους κατάλληλους: ο Isaac είναι απολαυστικός όπως πάντα, γεμίζοντας με την παρουσία του κάθε σκηνή, χωρίς να χρειαστεί την παραμικρή κορώνα ερμηνευτικά.Ο Gleeson είναι ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος, εγνωσμένης αξίας ηθοποιός πλέον και ιδανικός για ρόλους ατόμων που επηρεάζονται εύκολα. Κρατήσαμε για το τέλος την Vikander, η οποία διαπρέπει κυρίως εκφραστικά και κινησιολογικά, το τελευταίο απόρροια της πολύχρονης εκπαίδευσης της ως μπαλαρίνα.

Σε καιρούς συγγραφικής ένδειας και έλλειψης πρωτότυπων ιστοριών, χρειάζεται ένας «από μηχανής θεός» για να σώσει την κατάσταση. Ο Alex Garland είναι ο εκλεκτός.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ