Άλλοθι – Arbitrage (2012)

...






 

Γράφει ο Γιώργος Αγγελόπουλος


Σκηνοθεσία: Nicholas Jarecki
Σενάριο: Nicholas Jarecki
Πρωταγωνιστούν: Richard Gere, Susan Sarandon, Brit Marling, Tim Roth
Διάρκεια: 107’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Audio Visual

 

Όπως αναφέρει και ο ήρωας της ταινίας στην εναρκτήρια σκηνή “όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα που έχουν συμβεί, πάντα περιστρέφονται γύρω από πέντε πράγματα: Μ-Ο-Ν-Ε-Υ”. Περί χρημάτων ο λόγος λοιπόν κι επομένως το Arbitrage είναι πιο επίκαιρο από ποτέ καθώς ερευνά με διεισδυτική ματιά την αρχή και αιτία του κακού.

Η ταινία ξεκινάει με τα εξηκοστά γενέθλια του Ρομπερτ (Richard Gere), ο οποίος είναι ένας δισεκατομμυριούχος εφοπλιστής με τον κόσμο στα πόδια του και τη τέλεια οικογένεια στο πλευρό του. Ή μήπως όχι; Στη πραγματικότητα ο Ρόμπερτ βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη φάση καθώς κινδυνεύει να μείνει στον άσσο και να χάσει τα πάντα αν η αγοραπωλησία της εταιρίας του δε πάει καλά. Η συμφωνία φαίνεται να καθυστερεί κι ένα τραγικό ατύχημα στο οποίο εμπλέκεται ο Ρόμπερτ, θα περιπλέξει ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Ο Ρόμπερτ βρίσκεται ένα βήμα πριν τη καταστροφή, αλλά αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να πληρώσει για τις πράξεις του.

Μια σειρά από σωστές επιλογές δικαίωσαν το αποτέλεσμα, με πρώτη και καλύτερη το καστ της ταινίας. Ο Ρίτσαρντ Γκιρ που για το συγκεκριμένο ρόλο προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα, παραδίδει μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του και μια από τις καλύτερες της χρονιάς γενικά. Η Σουζαν Σαραντον, Τιμ Ροθ και Μπριτ Μαρλινγκ πλαισιώνουν τον ήρωα παραδίδοντας ήρεμες κι αποφασιστικές ερμηνείες που δείχνουν ξεκάθαρη σκηνοθετική καθοδήγηση.

Ο Nicholas Jarecki γράφει και σκηνοθετεί για πρώτη φορά ταινία μυθοπλασίας, το οποίο μόνο έκπληξη μπορεί να προκαλέσει, αφού τα καταφέρνει περίφημα. Γράφει ένα σενάριο που ξεκινάει αργά και σταδιακά σε παρασέρνει χωρίς φανφάρες κι εντυπωσιασμούς, αλλά με λεπτομέρειες και περίτεχνους διαλόγους. Πρόκειται για τη σκιαγράφηση ενός χαρακτήρα στερεότυπου, που αρνείται να πέσει στα κλισέ και δίνει αληθοφάνεια στην όλη ιστορία.

Με ένα σπρώξιμο από στοιχεία θρίλερ γινόμαστε μάρτυρες ουσιαστικά μιας ολόκληρης κοινωνίας που έχει παραδοθεί στο χρήμα και στην οποία η μόνη τιμή που έχει σημασία, είναι αυτή πάνω στο καρτελάκι αγοράς. Οι άνθρωποι της εξουσίας και των χρημάτων χρησιμοποιούν τα μέσα τους για να υπερπηδήσουν κανόνες και νόμους και η ιστορία όσες φορές κι αν επαναληφθεί δε πρόκειται να μας μάθει τίποτα καινούριο. Το μεγάλο ψάρι θα τρώει το μικρό και το μέγεθος του ορίζεται από τον αριθμό των μηδενικών.

Η ταινία δε προσπαθεί να πει τι είναι σωστό και τι λάθος, ούτε παίρνει θέση στα γεγονότα κι αυτό τη κάνει πιο ειλικρινή και “to the point”. Το συμβάν που πυροδοτεί τη δράση θα μπορούσε να ήταν οτιδήποτε και σίγουρα μπορείτε να πάρετε ιδέες κι από τα πολλά εγχώρια σκάνδαλα. Όποια και να ‘ναι η αρχή κάθε φορά, η κατάληξη παραμένει ίδια. Μπορεί να μην αποτυπώνεται συχνά στις ταινίες, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί πάμε σινεμά για να ξεφύγουμε απ’ τη πραγματικότητα. Αν αυτό ψάχνεις κι αυτή τη φορά, προτίμησε κάποια άλλη ταινία.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ