Γύρω από το φως

...

[typography size=»17″ ]Γράφει ο Γιώργος Κόκουβας[/typography]

Για τη λίστα όλων των Filmmaking άρθρων κάντε κλικ εδώ

Ποια είναι τα απαραίτητα «εργαλεία» ενός στοιχειώδους πλατό γυρίσματος, ώστε μια σκηνή να φωτιστεί όπως πρέπει; Προφανώς, μια λάμπα δεν φτάνει, ούτε η συλλογή με τα λαμπατέρ από το σπίτι θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Φυσικά, εξαιρούμε την περίπτωση του φυσικού φωτισμού –στα ντοκιμαντέρ, στη Nouvelle vague, στα νεορεαλιστικά κινήματα, όπου κυριαρχούν τα εξωτερικά γυρίσματα, το μόνο που χρειάστηκαν οι δημιουργοί για να φτιάξουν αριστουργήματα ήταν το φως του ήλιου. Όταν όμως μιλάμε για γύρισμα σε ένα στούντιο και με σκοπούς διαφορετικούς από αυτού του είδους τον κινηματογράφο, είναι απαραίτητο ένα «φωτιστικό» οπλοστάσιο. Μερικά από τα σημαντικά εργαλεία σε ένα γύρισμα λοιπόν είναι:

Τα φώτα

Προβολείς ή σημειακές φωτιστικές πηγές, σποτάκια ή βοηθητικά φώτα, οι φωτεινές πηγές θα πρέπει να αντιστοιχούν στο σχέδιο που έχει καταστρωθεί από τον διευθυντή φωτογραφίας για τον κατάλληλο φωτισμό (βλέπε τεχνικές φωτισμού)

Αν πρόκειται για γύρισμα σε οργανωμένο στούντιο, τότε θα υπάρχει ένα «πλέγμα» αξόνων και προβολέων, αριθμημένων πάνω από το σκηνικό, καθώς και μια «κονσόλα» ελέγχου του. Επίσης, για κάθε προβολέα υπάρχουν μεταλλικά «αφτιά», τα οποία μπορούν να μετακινούνται έτσι ώστε να κατευθύνουν λιγότερο ή περισσότερο στοχευμένη την δέσμη φωτός του προβολέα – χρειάζεται φυσικά προσοχή, γιατί η θερμοκρασία τους, όσο οι προβολείς βρίσκονται σε λειτουργία είναι πολύ υψηλή και επομένως απαιτούν χειρισμό με κάποιο εργαλείο και όχι με γυμνό χέρι.

Φίλτρα

Το λευκό φως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως είναι μία δέσμη από ακτίνες που καλύπτουν όλο το χρωματικό φάσμα. Ο φωτογράφος μπορεί να εκμεταλλευτεί την Φυσική, από την μία τοποθετώντας μπροστά από τον φακό της μηχανής ένα από τα λεγόμενα φίλτρα, που δεν είναι παρά «χρωματιστά γυαλάκια» τα οποία απορροφούν τις ακτίνες συγκεκριμένου χρώματος, και έτσι το υπόλοιπο φως που φτάνει στο φιλμ διαφοροποιείται ανάλογα.

Ενδεικτικό παράδειγμα της χρήσης φίλτρου είναι το λεγόμενο «day for night» όταν γυρίζουμε ασπρόμαυρη σκηνή: Πρόκειται για κόκκινο φίλτρο, το οποίο απορροφά την μπλε ακτινοβολία. Έτσι, ο ουρανός αντί για γαλάζιος, αποτυπώνεται ως σκοτεινός και σε συνδυασμό με άλλες τεχνικές, όπως για παράδειγμα η υπο-έκθεση ή κάποιο ειδικό φιλμ, μπορεί κανείς να πραγματοποιεί γύρισμα την ημέρα αλλά το τελικό αποτέλεσμα να φαίνεται ως νύχτα.

Από την άλλη, ειδικά χρωματιστά «σελοφάν» μπορούν να τοποθετηθούν και μπροστά από τους προβολείς, ώστε το φως που στέλνουν προς το σκηνικό να αποκτήσει και το ανάλογο χρώμα.

Φωτόμετρο

Πρόκειται για συσκευή μέτρησης για τον καθορισμό του βέλτιστου επιπέδου φωτός για μια κινηματογραφική σκηνή. Υπάρχουν τα φωτόμετρα προσπίπτοντος φωτός (τα χειρός που μετρούν την ένταση του φωτός στο σημείο όπου βρίσκονται) και τα φωτόμετρα ανακλώμενου φωτός, στα οποία περιλαμβάνονται και όσα π.χ. βρίσκονται ενσωματωμένα σε μια κάμερα, και μετρούν το φως που ανακλάται, δίνοντας αντίστοιχη ένδειξη, ώστε να ξέρει ο φωτογράφος αν πρέπει για παράδειγμα να ανοίξει διάφραγμα στην μηχανή ώστε να περνά περισσότερο φως.

Ανακλαστήρες

Είναι ευέλικτες επιφάνειες που ανακλούν, διαχέουν, κατευθύνουν το υπάρχον φως, ώστε να φωτιστεί καλύτερα μια σκηνή. Μπορεί για παράδειγμα ένα ρεφλεκτέρ (ανακλαστήρα) δίπλα από μια φιγούρα να αποτρέψει τον σχηματισμό σκιών.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ