Αθήνα Vs Θεσσαλονίκη

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Τα μεγαλύτερα εγχώρια κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι οι Νύχτες Πρεμιέρας για την Αθήνα και το Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Και τα δυο μαζεύουν ετερόκλητο κόσμο από την πόλη στην οποία γίνονται και φυσικά επισκέπτες από τις γύρω πόλεις.

 Ποιο είναι όμως το καλύτερο; Και τι σημαίνει καλύτερο;

Οι Νύχτες Πρεμιέρας διοργανώνονται από το περιοδικό σινεμά με καλλιτεχνικό διευθυντή τον εξαιρετικό και εξαιρετικά ντυμένο Ορέση Ανδρεαδάκη στην Αθήνα, το Σεπτέμβρη κάθε χρόνου και έτσι σηματοδοτούν σχεδόν επίσημα την έναρξη της σεζόν και την εποχή που οι Αθηναίοι λένε περιχαρείς “Καλό χειμώνα”. Περιλαμβάνουν ταινίες που αρκετές απ’ αυτές θα προβληθούν στις αθηναϊκές αίθουσες και αρκετές ανεξάρτητες αμερικάνικες, μερικά θρίλερ για τις νυχτερινές προβολές και εμβόλιμα κάποιες (πάντα περισσότερες από μία) ταινίες gay θεματολογίας. Τα εισιτήρια αγοράζονται σε πανζουρλισμό από τις αίθουσες και στις hot ταινίες του φεστιβάλ εξαντλούνται γρήγορα. Επίσης δόθηκαν 2000 δωρεάν εισιτήρια σε ανέργους. Οι θέσεις είναι αριθμημένες μέσα σε αίθουσες που βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας και με χωροταξικό ανεπαρκές για μια άνετη φεστιβαλική ατμόσφαιρα. Παρόλα αυτά, κατορθώνει κάθε φορά να γίνεται όλο και περισσότερο talk of the town και να μαζεύει όμορφο κοινό που είναι πρόθυμο να προβάλλει την φεστιβαλική του εμπειρία online.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι κρατικό και έτσι λόγω των ελληνικών κουλτουριάρικων αγκυλώσεων διατηρεί ένα πιο σοβαρό χαρακτήρα. Ταινίες πραγματικά δυσεύρετες με σκηνοθέτες κυρίως του ευρωπαϊκού σινεμά που μας δείχνουν αυτό που πρέπει να είναι πραγματικά το σινεμά. Ένας διαφορετικός τρόπος να δούμε τον κόσμο. Δεν περιέχει ταινίες που κάνουν έντονο social media buzz και αυτό του στοιχίζει λίγο σε hip factor. Τα εισιτήρια μπορείς να κλείσεις και να τα αγοράσεις μέσα από το Internet αλλά οι θέσεις δεν είναι αριθμημένες, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει μια κάποια σύγχυση κατά την είσοδο. Τέλος οι αίθουσες είναι εκτός από την κλασσική αίθουσα του Ολύμπιον, στον υπέροχα διαμορφωμένο χώρο αστικής αρχιτεκτονικής των αποθηκών στο λιμάνι με μια ξεχωριστή αποθήκη όπου οι θεατές μαζεύονται για φαγητό, κουβεντούλα και σχολιασμό των ταινιών. Όσον αφορά την κοινωνική του ευαισθησία: Οι προβολές μέχρι τις 15.00 ήταν δωρεάν για ανέργους.

Σαφώς και τα δύο φεστιβάλ παρότι δυναμικά και επιτυχημένα έχουν περιθώρια βελτίωσης, Οι Νύχτες Πρεμιέρας σε επίπεδό κυρίως χώρου διοργάνωσης και η Θεσσαλονίκη σε ένα ενδεχομένως πιο δημοφιλές πρόγραμμα που θα αυξήσει την επισκεψιμότητα και τα εισιτήρια.

Σε κάθε περίπτωση και τα δύο φεστιβάλ είναι υπερεπιτυχημένα και τραβούν τα φώτα της δημοσιότητας και τα βλέμματα πολλών θεατών απ’ όλη την Ελλάδα. Είναι τόπος συνάντησης, οι μέρες είναι γεμάτες σινεφίλ ευρήματα που άλλοτε εντυπωσιάζουν και άλλοτε απογοητεύουν, όμως ποτέ δεν περνάν απαρατήρητα.

Επειδή όμως οι Νύχτες πρεμιέρας έχουν τελειώσει προ πολλού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου τελειώνει την Κυριακή. Ας στρέψουμε το σινεφιλικό ενδιαφέρον μας στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου που ξεκινάει σε λίγες μέρες στην Αθήνα και προβλέπεται συναρπαστικό!

Διαβάστε εδώ τα υπόλοιπα άρθρα του Deforming Lens

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ