65η Berlinale: «El Club» του Pablo Larrain

Μήπως βρήκαμε το φαβορί για τη Χρυσή Άρκτο;

Ο απεσταλμένος μας στο Φεστιβάλ Βερολίνου, Αχιλλέας Βασιλείου βλέπει και γράφει για τις ταινίες του διαγωνιστικού και όσα συμβαίνουν στο φεστιβάλ.

»Ο Θεός είδε οτι το φως ήταν καλό και το ξεχώρισε από το σκοτάδι». Με αυτά τα λόγια απο το βιβλίο της Γένεσης ξεκινάει την ταινία του »El Club» ο Χιλιανός Pablo Larrain ,υποψήφιος για το ξενόγλωσσο Oscar προ τριετίας με το »Νο». Η ταινία του προβλήθηκε στα πλαίσια του διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ και δεν μπορέσαμε παρά να αναρωτηθούμε…Μήπως βρήκαμε το φαβορί;

Πέντε άνθρωποι εξοστρακισμένοι απο τα πλαίσια κοινωνίας και εκκλησίας, τέσσερις πρώην καθολικοί ιερείς και μια πρώην καλόγρια, μοιράζονται ένα παραθαλάσσιο σπίτι και ασχολούνται με κάθε λογής ασήμαντα πράγματα(μέχρι και την συνεχή εκπαίδευση σκύλου προκειμένου να λαμβάνει μέρος σε αγώνες και να κερδίζουν στοιχήματα). Καταδικασμένοι απο την εκκλησία, λόγω μεγάλων ατοπημάτων ο καθένας τους ξεχωριστά, να παραμένουν σε σπίτια καταφύγια. Η έλευση ενός νέου μέλους θα σηματοδοτηθεί απο ένα τραγικό συμβάν το οποίο θα δημιουργήσει μια αλυσίδα »εκρήξεων» και οι ισορροπίες θα ανατραπούν βγάζοντας στην επιφάνεια -για εμάς-το αμαρτωλό και ατιμώρητο παρελθόν της ομάδας.

Ο Pablo Larrain σε αυτή την ταινία δείχνει πιο ώριμος απο ποτέ και έτοιμος να δεχθεί βραβεία. Καταπιάνεται με ένα θέμα τόσο »ευαίσθητο» αλλά καταφέρνει να το παρουσιάσει με μια πολύ νέα κινηματογραφική ματιά που πραγματικά μας εξέπληξε. Χωρίς να πέφτει στην παγίδα του δριμύ κατηγορώ, επιλέγει τον δρόμο της κινηματογραφικής αρτιότητας και φαίνεται να μην θέλει να διαλέξει πλευρά. Όμως η ταινία του είναι τόσο σκληρή όσο και χιουμοριστική σε αρκετά σημεία της. Παιδοφιλία, εμπόριο βρεφών, κατάχρηση χρήματος και βία είναι τα θέματα που απλά θα εμφανιστούν και θα μας δώσουν την απάντηση για το ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Όταν η ασφάλεια τους θα κλονιστεί, αναμένουμε τα χειρότερα απο την πλευρά τους προκειμένου να διατηρήσουν το καταφύγιο τους. Και τα χειρότερα θα έρθουν και θα μας χαρίσουν ένα συγκλονιστικό τελευταίο εικοσάλεπτο. Όμως ο Larrain μας κλείνει το μάτι και σκηνοθετεί την όλη εξέλιξη με δραματικό ύφος απο την μία, για να περάσει άμεσα στο λυτρωτικό μαύρο χιούμορ απο την άλλη.

pablo larrain berlinaleΤεχνική αρτιότητα στην φωτογραφία, στα χρώματα, στο μοντάζ ακόμα και στο εκπληκτικό soundtrack με την μουσική του Arvo Part απογειώνει το όλο εγχείρημα και το καθιστά μια απο τις πιο ιδιαίτερες δραματικές ταινίες που είδαμε τελευταία.

Η προβολή της ταινίας έγινε στο κατάμεστο Berlinale Palast, καταχειροκροτήθηκε και πολλοί συμφωνούν οτι έβαλε πλώρη για το μεγάλο βραβείο.Το φάντασμα του Ingmar Bergman πλανάται πάνω απο αυτή την ταινία και μάλλον θα την ευλογήσει!

Διαβάστε την κριτικη του «Mr. Holmes» του Bill Condon

Διαβάστε την κριτικη του «Knight of Cups» του Terrence Malick

Διαβάστε την κριτικη του «Victoria» του Sebastian Schipper

Αχιλλέας Βασιλείου

O Αχιλλέας Βασιλείου γεννήθηκε λίγο πριν το δεύτερο μέρος του «The Godfather» κερδίσει το Oscar καλύτερης ταινίας. Επιβεβαιωμένες πηγές αναφέρουν οτι η σύλληψη από τους γονείς του έγινε εφόσον αυτοί παρακολούθησαν το τρίωρο έπος «Lawrence of Arabia». Στα 6 του χρόνια, μεγαλύτερα ξαδέλφια του τον ανάγκασαν να δει τον «Εξορκιστή» και έτσι ο δαίμονας του σινεμά τον κυρίευσε στην κυριολεξία. Σπούδασε δημοσιογραφία, μόνο και μόνο για να ασχοληθεί με την κριτική κινηματογράφου. Στόχος του: H Live αναμετάδοση της Απονομής Oscar μέσα από το Dolby Theater.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ