Best of 2013 – Τα 10 καλύτερα τραγούδια

...

Γράφει η Συντακτική Ομάδα του reel.gr

 Την Παρασκευή «σπάσαμε το ρόδι» όσον αφορά τις λίστες μας με τα καλύτερα της χρονιάς που οδεύει αισίως προς το τέλος της, με τις καλύτερες ατάκες της χρονιάς. Εάν η πρώτη αυτή συλλογή ήταν περισσότερο φωτογραφικό υλικό – με το απαραίτητο caption φυσικά – και ψυχαγώγησε τα μάτια σας, το σημερινό μας αφιέρωμα έγκειται στη μουσική με σκοπό να ψυχαγωγήσει τα αυτιά σας.

Ναι, σωστά καταλάβατε, πρόκειται για τα 10 καλύτερα κομμάτια που ακούσαμε φέτος στη θαυματουργή μεγάλη οθόνη. Δεν αναφερόμαστε σε ολόκληρα soundtracks, παρά μόνο σε μεμονωμένες μουσικές συνθέσεις, ενώ επίσης αναλωνόμαστε εξ’ολοκλήρου σε μουσική που ακούσαμε φέτος και όχι σε παλαιότερες δημιουργίες (όσο κι αν μας λυπεί λίγο αυτό). Εκτός από το «κατασκευασμένο» με πολλή έρευνα – και αγάπη- top 10 μας, το bonus του Reel.gr βρίσκεται στο τέλος της σελίδας αυτής, σε ένα spotify playlist που περιλαμβάνει όλα τα υπέροχα κομμάτια που μας προκάλεσαν «πονοκέφαλο» για να χωρέσουμε στη λίστα. Με αυτόν τον τρόπο, είμαστε σίγουροι πως δε θα μείνει παραπονεμένη καμία σύνθεση, παρότι δε βρίσκεται στις 10 επικρατέστερες, καθώς θα ακουστούν όλες όπως τους αξίζει.

Απολαύστε τα!

much ado song

Δείτε την κριτική για το «Much Ado About Nothing»

solomon song

Δείτε την κριτική για το «12 Years A Slave» 

hobbit song

Δείτε την κριτική για το «Hobbit:The Desolation of Smaug»

beasts of the southern wild song

Δείτε την κριτική για το «Beasts Of The Southern Wild»

django song

Δείτε την κριτική για το «Django Unchained»

becomes the color song

Δείτε την κριτική για το «Stoker»

oblivion song

Δείτε την κριτική για το «Oblivion»

broken circle breakdown song

Δείτε την κριτική για το «Broken Circle Breakdown»

all is lost song

Δείτε την κριτική για το «All Is Lost»

young and beautiful song

Δείτε την κριτική για το «The Great Gatsby»

Ακούστε όλα τα τραγούδια που μας άρεσαν φέτος στο spotify

Δείτε τις καλύτερες ατάκες της χρονιάς

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ