Blair Witch: H Επιστροφή (2016)

Ένα ωραία αποδοσμένο φιλμ τρόμου, παρά τα ψεγάδια του

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: Adan Wingard
Σενάριο: Simon Barrett
Πρωταγωνιστούν: James Allen McCune, Callie Hernandez, Brandon Scott
Διάρκεια: 89′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Σπέντζος

unspecifiedΤο 1994 τρεις φοιτητές σκηνοθεσίας ξεκίνησαν για ένα οδοιπορικό εξερεύνησης στο πυκνό δάσος κοντά στο Burkettsville του Marylan, με την ελπίδα ότι θα ανακαλύψουν την αλήθεια πίσω από έναν τοπικό θρύλο – αυτόν της Blair Witch. Δεν τους ξαναείδε ποτέ κανείς. Έναχρόνο αργότερα, βρέθηκε ο εξοπλισμός τους μέσα στο δάσος αυτό και το footage από τις βιντεοκάμερές τους έγινε το “The Blair Witch Project” του 1999.

Αυτήν την εβδομάδα, η ιστορία του Blair Witch Project συνεχίζεται με μια καινούρια ταινία, στην οποία ο αδερφός της μίας από τους τρεις φοιτητές που χάθηκαν τα ίχνη τους θα πάει στο ίδιο δάσος (τα Black Hills του Maryland) προκειμένου να μάθει ακριβώς τι συνέβη στην αδερφή του σχεδόν δύο δεκαετίες πριν.

Η προώθηση της original ταινίας ως αληθινής ιστορίας ήταν πανέξυπνη, και ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τα τέλη ’90s, όταν το horror genreδεν είχε κορεστεί εντελώς ακόμη, και η κινούμενη κάμερα/το found-footage styleδεν είχε χρησιμοποιηθεί ξανά στο mainstream σινεμά.

Σκηνοθετημένο από τους Daniel Myrick και Eduardo Sánchez, το “The Blair Witch Project” ήταν τρομερά επιτυχημένη για indie ταινία, καινοτόμα από τεχνικής άποψης, και σήμα-κατατεθέν για την εποχή της και τη χρονιά εκείνη. Και για του λόγου το αληθές, η ταινία κόστισε 60.000 δολάρια στους δημιουργούς της και απέφερε 1,5 εκατομμύριο στο box office το πρώτο σαββατοκύριακο κυκλοφορίας της κι ενώ παιζόταν μόνο σε 27 κινηματογράφους.

Κι ενώ το “Blair Witch Project” χόρτασε τους πεινασμένους για supernatural ιστορίες, ο τρόμος που απέπνεε στο θεατή προερχόταν από αυτά που εκείνος δεν μπορούσε να δει. Πρόκειται άλλωστε για μια ταινία που δεν δείχνει κανένα τέρας και καμιά «υπερφυσική» εικόνα εν γένει. Στηρίζεται αποκλειστικά στον ήχο της και σε αυτά που συμβαίνουν εκτός πλάνου και είναι πέρα για πέρα ανατριχιαστικά.

Το 2016 φαίνεται μια ιδανική χρονιά για μαγισσο-ταινίες μιας κι έχουν επιστρέψει στη «μόδα» κι έτσι επισκεπτόμαστε για μία ακόμη φορά το δάσος της Blair Witch. Το κοινό που έχουν οι δύο αυτές ταινίες έγκειται στο ότι ο θεατής, πριν μδει καν μία από αυτές, το τέλος πάνω-κάτω το γνωρίζει ήδη. Αλλά το ταξίδι κατά τη διάρκεια της υπόθεσης είναι 100% απορροφητικό (και 100% αγχωτικό, αν όχι τρομακτικό).

Ο Jason λοιπόν, ο αδερφός της χαμένης φοιτήτριας (από το 1994) Heather, θέλει να ανακαλύψει την αλήθεια και την αδερφή του (καλά, πόσα χρόνια διαφορά είχαν τα αδέρφια αυτά;). Στην εξερεύνησή του στο δάσος έρχεται και η φίλη του και indie κινηματογραφίστρια Lisa, ο κολλητός του Peter, και η κοπέλα του Peter, η Ashley. Όταν φτάνουν στο δάσος βρίσκονται με τους ντόπιους Laneκαι Talia, που τους συνοδεύουν στην περιπλάνησή τους.

Σε σκηνοθεσία Adam Wingard και σενάριο του Simon Barrett, το Blair Witch είναι δομημένο σχεδόν ολόιδια με την original ταινία, από τη στιγμή που συναντούμε τους χαρακτήρες, μέχρι το μάζεμα του εξοπλισμού (εντάξει, τα gadgets που έχουν είναι κάπως πιο εξελιγμένα φυσικά) και το ταξίδι, μέχρι το οδοιπορικό στο δάσος. Από τη στιγμή που πατάνε πόδι στα Black Hills, όπως και στην πρώτη ταινία, το Blair Witch σιγά σιγά χτίζει την ένταση χρησιμοποιώντας ως κύριο όπλο του την ντοκιμαντερική του προσέγγιση (π.χ. μεγάλα close-ups, απότομα cuts, κίνηση κάμερας, κα οπτική γωνία).

Βέβαια, όσο κι αν το Blair Witch αντικατοπτρίζει τη μητρική του ταινία, δεν είναι εντελώς ίδιες. Η νέα ταινία σπαταλάει λιγότερο χρόνο στην έρευνα του μυστηρίου, στην εξιστόρηση του θρύλου, και κάνει χώρο για περισσότερο τρόμο και jumpscares. Η πρώτη ταινία κλιμάκωσε την ένταση με αργό ρυθμό, χωρίς να σπιντάρει μέχρι το τέλος της. Αυτή τώρα πηδάει πολύ γρήγορα από το ένα τρομακτικό σημείο στο άλλο κι επιβραδύνει μόνο όταν βρίσκεται σε ένα από αυτά, προκειμένου να το… απολαύσεις.

Τι παίζει όμως με την ίδια τη μάγισσα του Blair; Αυτό είναι ακόμα ένα σημείο στο οποίο η νέα ταινία διαφοροποιείται από την προηγούμενη. Στην original, η ιστορία παρουσιάστηκε σχεδόν σαν ένα τριπάρισμα μέσα στο θρύλο, ο οποίος δεν μας επιβεβαιώθηκε ποτέ – γιατί ποιος μας εγγυάται ότι οι τρεις φίλοι δεν τα είχαν χάσει από τις τόσες μέρες που έχασαν τον προσανατολισμό τους και την έλλειψη φαγητού; Ποιος μας εγγυάται ότι δεν έφαγαν τίποτα περίεργο στο δάσος και άρχισαν οι παραισθήσεις και τα τριπαρίσματα; Είναι αληθινή η μάγισσα λοιπόν; η πρώτη ταινία αφήνει την απάντηση στη φαντασία μας.

Το “Blair Witch” μας δίνει μια σαφή απάντηση στο παραπάνω ερώτημα και προσθέτει νέα ενδιαφέροντα στοιχεία στην επιρροή των…μαγικών της. Κάπου εδώ δεν γίνεται να μη θυμηθούμε τη Baba Yaga, και τους θρύλους που συνέδεαν τη γυναίκα με τη φύση και τη φύση με τη μαγεία και η μαγεία παίρνει πολλές μορφές κι είναι ανεξέλεγκτη.

Κι ενώ το Blair Witch έχει αρκετά παραδοσιακά και επιτυχημένα τρομακτικά στοιχεία (όπως το ίδιο το «τέρας» της μάγισσας), η ταινία αυτή δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει τόσο καλά όσο η πρώτη. Άλλωστε, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, μεγάλο μέρος της επιτυχίας του Blair Witch Project αποτέλεσε το γεγονός ότι προκάλεσε μπέρδεμα αν η ιστορία ήταν αληθινή, αν βασιζόταν σε υπαρκτό θρύλο και το γεγεονός ότι άφησε το μυστήριο να παραμείνει μυστήριο και δεν μας έδωσε όλες τις απαντήσεις.

Τώρα ξέρουμε την ιστορία.

Όχι, το Blair Witch δεν έχει με τίποτα (και δεν θα μπορούσε άλλωστε) την αίσθηση του πρώτου και δεν θα μείνει χαραγμένο στην ποπ κουλτούρα, όπως ο προκάτοχός του. Ωστόσο, παρά τα ψεγάδια του, παραμένει ένα ωραία αποδοσμένο φιλμ τρόμου που κινείται σωστά γύρω από μια λεπτή ιστορία και σίγουρα θα σε διασκεδάσει. Πολλοί θεατές θα απολαύσουν την επιστροφή τους στα Black Hills μετά από τόσα χρόνια για να ψάξουν την αλήθεια ακόμα μια φορά – η οποία πράγματι βρίσκεται εκεί έξω.

Μαρίνα Βερλέκη

Η Μαρίνα είναι ένας αποτυχημένος κλώνος stormtrooper, επομένως περιορίζεται στο να γράφει και να σχολιάζει συνεχώς. Αλλά κατά βάθος θα ήθελε να είναι το σκισμένο all-star του Mark Renton.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ