Blood Father: Βίαιη Δικαιοσύνη (2016)

Το Blood Father είναι αυτό που είναι χάρη στην παρουσία του Mel Gibson και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο

 ★★★☆☆ 

Σκηνοθεσία: Jean-Francois Richet
Σενάριο: Peter Craig, Andrea Berloff
Πρωταγωνιστούν: Mel Gibson, Erin Moriarti, Diego Luna, William H. Macy
Διάρκεια: 88′
Χώρα: Γαλλία
Διανομή: Feelgood Entertainment

poster-jpg-ashxΚάπου ανάμεσα στα γυρίσματα του Hacksaw Ridge (στις αίθουσες από τις 10 Νοεμβρίου), την πολυπόθητη επιστροφή του στην καρέκλα του σκηνοθέτη, ο Mel Gibson βρήκε τον χρόνο να πρωταγωνιστήσει στη νέα ταινία του Jean-Francois Richet («Assault on Precinct 13», «Mesrine Part 1 & 2»), υποδυόμενος έναν πρώην αλκοολικό και κατάδικο που μπλέκει εκ νέου με τον υπόκοσμο, σε μια προσπάθεια να σώσει την κόρη του η οποία, για κακή της τύχη, έχει ακολουθήσει τα χνάρια του μπαμπά.

Το Blood Father (βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Peter Craig) είναι ένα μικρό, αλλά θαυματουργό crime ταινιάκι (μετά βίας 90 λεπτά σε διάρκεια) που επανασυστήνει τον Mel Gibson στο κοινό, έπειτα από μια περίοδο αποχής, κατά την οποία βρέθηκε και πάλι αντιμέτωπος με το «φάντασμα» του αλκοολισμού. Η αξία του εν λόγω φιλμ βρίσκεται ακριβώς εκεί: αποτελεί την επιστροφή του Αμερικανού ηθοποιού στην ενεργό δράση, λειτουργώντας παράλληλα ως μιας μορφής κινηματογραφικού συμβιβασμού με τους προσωπικούς του δαίμονες. Ο λόγος για τον οποίο ο Gibson είναι τόσο καλός στο ρόλο του ενοχικού, προβληματικού πατέρα, είναι γιατί πολύ απλά έχει υπάρξει τέτοιος.

Η υπόθεση αποτελεί κλασική περίπτωση περιπέτειας που μπλέκει το κομμάτι της δράσης με το οικογενειακό δράμα, κρατώντας τις σκηνές των συμπλοκών στο minimun, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν εξυπηρετούν τον δικό τους σκοπό. Προτίστως, το Blood Father αποτελεί την ιστορία συμφιλίωσης ενός πατέρα με την αποξενωμένη του κόρη (πολύ καλή στον ρόλο η Erin Moriarti) που τυγχάνει να βρίσκεται βαθιά, πολύ βαθιά μπλεγμένη, κάτι που σαφέστατα αποτελεί ιδανικό σεναριακό μοχλό για την αποκατάσταση των οικογενειακών δεσμών.

Σημαντικό ρόλο στην ταινία διαδραματίζει και το τοπίο, με τα γυρίσματα να πραγματοποιούνται στην έρημο του Νέο Μεξικό, ένα περιβάλλον το οποίο ο Gibson ανέκαθεν αισθανόταν οικείο, αν τουλάχιστον κρίνουμε με βάση τη θρυλική τριλογία του Mad Max και την στέρφα αυστραλιανή γη. Στην προκειμένη περίπτωση ο Gibson θυμίζει περισσότερο γερόλυκο σε γουέστερν του Sam Peckinpah, ένας άνδρας που έχει δει τις μέρες της δόξας του να περνάνε ανεπιστρεπτί και τώρα είναι έτοιμος να παίξει ένα ακόμη «τελευταίο» παιχνίδι. Για την κόρη. Το λες και υψηλό ιδανικό.

Η σκηνοθεσία του Richet είναι εξ’ ολοκλήρου επικεντρωμένη στον χαρακτήρα του Gibson, ο οποίος έτσι κι αλλιώς «γεμίζει» τα πλάνα με την πληθωρική του παρουσία και την γρεζάτη φωνή του, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον δίδυμο με την Moriarti, που τελικά λειτουργεί. Αν πάντως περιμένετε τέρμα τα γκάζια περιπέτεια και σκηνές με βρωμόξυλο δίχως αύριο, το Blood Father σίγουρα δεν είναι για εσάς.

Μετά το υπναλέο Un moment d’égarement ο Richet δίνει, ευτυχώς, ένα δείγμα του πρώιμου crime σινεμά που μας έχει συνηθίσει, στήνοντας ένα βραδυφλεγές δράμα πατέρα-κόρης με αναζωογωνητικές εξάρσεις βίας που σίγουρα θα υστερούσε κατά πολύ, αν ο πρωταγωνιστικός ρόλος είχε πάει σε κάποιον άλλο. Το Blood Father είναι αυτό που είναι χάρη στην παρουσία του Mel Gibson και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ