Broken City (2013)

...






 

Γράφει ο Άρης Ανδρικάκης


Σκηνοθεσία:Allen Hughes
Σενάριο: Brian Tucker
Πρωταγωνιστούν: Mark Wahlberg, Russell Crowe, Catherine Zeta-Jones, Jeffrey Wright
Διάρκεια: 109’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Ausio Visual

 

Μια ταινία που περιέχει τα συστατικά: διεφθαρμένο δήμαρχο, αστυνομικό με τύψεις και μια γυναίκα – δηλητήριο, είναι σίγουρα μια ταινία που ξέρεις ότι θα πάει καλά. Ειδικά αν τα αντικαταστήσεις με τον Russel Crowe, τον Mark Wahlberg και την Catherine Zeta Jones, έχεις την απόλυτη συνταγή επιτυχίας.

Το πρόβλημα όμως με το Broken City είναι ότι δεν έχει όλα τα υπόλοιπα. Δηλαδή, σενάριο, σκηνοθεσία και ανατροπή. Ή μάλλον τα έχει, απλώς δεν τα λες και ιδιαιτέρως επιτυχημένα. Το πολιτικό θρίλερ για να στηθεί, δεν μπορεί να βασίζεται ούτε στους stars που θα συμμετάσχουν, ούτε στον γενικό εντυπωσιασμό. Θέλει τσαγανό, έξυπνες ανατροπές και προ παντός, υπόθεση. Με αφόρητα κλισέ, σεναριακά κενά και ανύπαρκτη σκηνοθετική άποψη, όσο και να βάζεις τον Russel Crowe να ψιθυρίζει δεν πρόκειται να κάνεις ταινία της προκοπής.

Να με συγχωρείτε για τον εκνευρισμό, αλλά το πολιτικό θρίλερ είναι προσωπική προτίμηση και τελευταία το είδος εκλίπει από τον κινηματογράφο. Όχι ότι δεν γυρίζονται τέτοιες ταινίες, απλώς πλέον προσπαθείς να βρεις μια που να αξίζει με τα κιάλια.

Έτσι κι εδώ, έχουμε την υπόθεση ενός αστυνομικού που φεύγει από το Σώμα επειδή σκότωσε έναν κακοποιό, και ύστερα από εφτά χρόνια ο Δήμαρχος τον προσλαμβάνει ως ντετέκτιβ για να παρακολουθήσει τη γυναίκα του που τον απατά. Έλα ντε όμως που όλα αυτά είναι παγίδα και τελικά ο πρώην αστυνομικός μπλέκεται σε ένα απίστευτο χαμό ανακαλύπτοντας την απέραντη διαφθορά του δημάρχου.

Το ένα κλισέ μετά το άλλο, οι ανατροπές τόσο προβλέψιμες που τις ξέρεις σχεδόν από την αρχή και κενά. Πολλά κενά στο σενάριο, που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ξανακοιτάξει. Όσο για τις ερμηνείες, αν εξαιρέσουμε την Catherine Zeta Jones που κλήθηκε να κάνει αυτό που κάνει πάντα γιατί το έχει από φυσικού της, δηλαδή τη μοιραία και ωραία, οι υπόλοιποι δύο πρωταγωνιστές ούτε καν προσπαθούν. Ίσως λίγο ο Mark Walhberg να έχει μερικές εξάρσεις καλής υποκριτικής, αλλά ο Russel Crowe φαίνεται να βαριέται ακόμα και να μιλήσει.

Με μια πιο ψύχραιμη ματιά, το Broken City είναι μια ταινία που θα έβαζες στο dvd για να περάσεις δυο χαλαρές ώρες. Από αυτές τις βραδιές που δεν θες τίποτε άλλο από μια μετριότητα μπας και καταφέρεις επιτέλους να κοιμηθείς μετά από μέρες αϋπνίας.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ