Cafe Society (2016)

Η επιθυμία για ζωή είναι κι εκείνη που κυριεύει τον κεντρικό ήρωά του, Bobby

 ★★★☆☆ 

Σκηνοθεσία: Woody Allen
Σενάριο: Woody Allen
Πρωταγωνιστούν: Jesse Eisenberg, Kristen Stewart, Blake Lively
Διάρκεια: 96′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Odeon

Cafe_SocietyΟι τελευταίες ταινίες του Woody Allen διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους, κυρίως ως προς το πλαίσιο των ιστοριών που αφηγούνται και την εποχή που εξελίσσονται. Στο «Café Society» επιστρέφουμε στον 20ο αιώνα, συγκεκριμένα τη δεκαετία του ’30, όταν οι Η.Π.Α. ζούσαν υπό τη φρενίτιδα του όλο και περισσότερο κυρίαρχου Hollywood, των ανερχόμενων ηθοποιών-star, των gangsters και του λαού που επιθυμούσε διακαώς να ανελιχθεί στο κύρος των αστών που τόσο θαύμαζε.

Με δεδομένη την ικανοποιητική απεικόνιση της εποχής, αναπόφευκτα δημιουργείται η σκέψη πως ο Allen πλέον μοιάζει να αδυνατεί να βρει τις αναφορές του εαυτού του στο σύγχρονο κόσμο. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν πλέον η ανθρώπινη επαφή περνά πρώτα από την ψηφιακή πραγματικότητα για να έρθει στην αναλογική. Γι’ αυτό κι ο ίδιος μετατρέπει τη νοσταλγία του για το παρελθόν, σε ένα καταφύγιο θαλπωρής, όπου τα παλιά στέκια, clubs, κινηματογράφοι βρίσκονται στην ακμή τους. Κι άνθρωποι ζουν σε ένα λιγότερο φρενήρες ρυθμό, βρίσκοντας χρόνο να ζήσουν ο ένας τον άλλο.

Η επιθυμία για ζωή είναι κι εκείνη που κυριεύει τον κεντρικό ήρωά του, Bobby, που υποδύεται ο Jesse Eisenberg. Κι όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις, τότε είναι η στιγμή που γνωρίζει κανείς τον άνθρωπο που εισβάλει στην κανονικότητα με την ορμή μιας αποκαλυπτικής αλήθειας, οριοθετώντας μ’ απόλυτο τρόπο την πραγματικότητα γύρω από το πρόσωπό του. Θα ζήσει σε μια καθημερινότητα όπου οι πράξεις της ρουτίνας υπερβαίνουν το τετριμμένο.

Σπανίως οι ουτοπίες έχουν διάρκεια, και του Bobby παύεται σύντομα. Στη συνέχεια, ο Allen απευθύνει τον προβληματισμό: είναι ο πρώτος έρωτας και μοναδικός; Ή ένας ανεκπλήρωτος διατηρείται στην αιωνιότητα ως απωθημένο;

Η ζωές συνεχίζουν να συμβαίνουν όχι όπως πριν, αλλά ως μια αέναη προσπάθεια λήθης στοχεύοντας την επανάληψη της προηγούμενης ευτυχίας. Μια ενδεχομένως ανώφελη επιδίωξη, η μόνη όμως που καταφέρνει να νοηματοδοτεί την ύπαρξη. Τελικά, πώς επιλέγουμε το ζευγάρι μας;

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ