Οι Γυναίκες του Λεωφορείου 678 – Cairo 678 (2010)

...






 

Γράφει ο Δημήτρης Μπουτουρέλης – Γραμματικόπουλος


Σκηνοθεσία:Mohamed Diab
Σενάριο: Mohamed Diab
Πρωταγωνιστούν: Boshra, Nelly Karim, Maged El Kedwany
Διάρκεια: 100’
Χώρα: Αίγυπτος
Διανομή: Filmtrade, Spentzos Film

 

Η Φάιζα, μια συντηρητική μητέρα δύο παιδιών, πέφτει καθημερινά θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης στο λεωφορείο που παίρνει για να πάει στη δουλειά της. Η Σέμπα, μια ευκατάστατη πωλήτρια κοσμημάτων πέφτει θύμα επίθεσης από μία ομάδα ανδρών μετά το τέλος ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Ο ντροπιασμένος σύζυγός της αδυνατεί να σταθεί στο πλάι της και η Σέμπα αποφασίζει να βγει από την σχέση αυτή και να αφιερώσει το χρόνο τις δίνοντας διαλέξεις σε γυναίκες για το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης και της άμυνας, προσπαθώντας να τις πείσει να μιλήσουν ανοιχτά για το πρόβλημά τους. Παράλληλα, η Νέλλη, μια ερασιτέχνης κωμικός, είναι η πρώτη γυναίκα στην Αίγυπτο που κινείται δικαστικά για τη σεξουαλική επίθεση που δέχτηκε, βρίσκοντας αντιμέτωπη σε αυτή της την απόφαση ακόμα και την ίδια την οικογένειά της. Όταν μία από αυτές αποφασίσει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, τραυματίζοντας με μαχαίρι τα γεννητικά όργανα όσων την παρενοχλούν, οι τρεις τους θα ενώσουν τις δυνάμεις τους στην προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν τη σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών, ενώ η αστυνομία βρίσκεται στο κατόπι τους.

Βασισμένη σε αληθινές ιστορίες, η ταινία του Μοχάμεντ Ντιάμπ θίγει το σκληρό θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης στη σύγχρονη Αίγυπτο επιχειρώντας να καταρρίψει το μακροχρόνιο αυτό ταμπού της αιγυπτιακής κοινωνίας. Και το κάνει με τον πιο politically correct τρόπο. Με οδηγό ένα στιβαρό πρωταγωνιστικό καστ και ένα καυτό και καίριο ανθρωπιστικό ζήτημα, ο Ντιάμπ ενώνει πολύ ωραία τις παράλληλες ιστορίες μεταξύ τους, σε ένα δυναμικό, σπονδυλωτό δράμα που όμως μοιάζει να μην έχει τίποτα καινούργιο να προσφέρει.

Παραμένει άγνωστος ο λόγος για τον οποίον, σχεδόν τρία χρόνια μετά την πρώτη της προβολή στο Διεθνές Φεστιβάλ του Ντουμπάι (όπου και απέσπασε δύο βραβεία ερμηνείας), οι ελληνικές εταιρείες διανομής αποφάσισαν να φέρουν στη χώρα μας αυτή την ξεχασμένη παραγωγή από την Αίγυπτο. Όχι ότι πρόκειται για μια άσχημη ταινία. Αν μη τι άλλο, ο Ντιάμπ καταφέρνει να κρατήσει απρόσμενα αμείωτο το ενδιαφέρον καθ’ όλη τη διάρκειά της και παρότι δεν παίρνει μεγάλα ρίσκα δεν γίνεται τόσο διδακτικός όσο κανείς θα περίμενε. Παράλληλα όμως, δεν κάνει καμία υπέρβαση. Απλώς τοποθετεί μια χιλιοειπωμένη ιστορία σε μια διαφορετική χώρα και σχολιάζει ταυτόχρονα ζητήματα όπως το συντηρητισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τα χαμένα όνειρα, το επαγγελματικό και οικογενειακό καθήκον, σε μια προσπάθεια να αποφύγει την πλήξη του κοινού.

Άμα ψάχνεις λόγους να δεις τις «Γυναίκες του Λεωφορείου 678» η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν πάρα πολλοί. Αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια το φλέγον θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης, το παρουσιάζει από μια ενδιαφέρουσα σκοπιά και το πρωταγωνιστικό καστ κάνει σωστά τη δουλειά του, αλλά οι αρετές του σκηνοθετικού ντεμπούτου του Μοχάμεντ Ντιάμπ τελειώνουν κάπου εδώ. Την επόμενη φορά με περισσότερο τσαγανό!

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ