Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος – Captain America: Civil War (2016)

Είναι η δική του ταινία, είναι το πιο συνεπές κινηματογραφικό storyline ήρωα της Marvel

 ★★★★½ 

Σκηνοθεσία: Anthony Russo, Joe Russo
Σενάριο: Christopher Markus, Stephen McFeely, Mark Millar, Joe Simon, Jack Kirby
Πρωταγωνιστούν: Chris Evans, Robert Downey Jr, Scarlett Johansson, Paul Rudd, Martin Freeman, Sebastian Stan
Διάρκεια: 147′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Feelgood

ALADIN_Poster_webuse grΜε τις ταινίες του υπερ-ηρωικού σύμπαντος της Marvel –ως επί το πλείστον- να αποτελούν εδώ και αρκετό καιρό παγκόσμιο ρυθμιστή του box-office, η επικρατούσα νόρμα των μοντέρνων blockbuster δεν είναι άλλη από το περίφημο «quantity over quality”. Κοινώς, το «στρίμωγμα» όλο και περισσότερων πρωταγωνιστών/ανταγωνιστών, με απώτερο σκοπό τον εντυπωσιασμό και το «λύγισμα» του θεατή κάτω απ’το μεγαλεπήβολο του εγχειρήματος.

Η γλαφυρή απεικόνιση των παραπάνω, παρατηρήθηκε στο «Avengers: Age of Ultron», αλλά και στο πρόσφατο «Batman VS Superman». Φιλμ που επικεντρώθηκαν, ακριβώς, στη δυσθεώρατων διαστάσεων μάχη του θέματος τους κι όχι στα αίτια που οδήγησαν σ’αυτή.
Με όλες αυτές τις σκέψεις να παλεύουν στο μυαλό μας, η ύπαρξη τόσο δυναμικών ηρώων –με σημαντικό screen time- στο εναρκτήριο φιλμ της «Τρίτης Φάσης» της Marvel (λέγε με και Captain America: Civil War), βρίσκοταν εξαρχής αντιμέτωπη με το κατά πόσο είναι εφικτή η ανατροπή αυτού του σκηνικού. Τα κατάφερε αδιανόητα καλά, χάρη στη στρατολόγηση ενός στοιχείου που κατέστησε γοητευτικούς τους υπερ-ήρωες άμα τη γενέσει τους: την ανθρώπινη τους φύση, που μας δείχνει πως ακόμα κι αυτοί, μοιράζονται τα προβλήματα που μπορεί να ταλανίζουν έναν απλό θνητό.

Τα πρώτα λεπτά της δράσης, μας αποκαλύπτουν μία επιχείρηση των Avengers ενάντια σε μία μισθοφορική ομάδα που απειλεί με τρομοκρατικό χτύπημα τη χώρα της Wakanda. Όλα δείχνουν πως η ομάδα θα αναχαιτιστεί επιτυχώς, μα ένα απειροελάχιστο λάθος στο χειρισμό, θα φέρει τους Avengers κατάφατσα με ίσως τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους –μέχρι τώρα. Σχεδόν σύσσωμες οι χώρες του κόσμου, θα συνεδριάσουν ώστε να γεννηθεί ένας ελεγκτικός μηχανισμός που θα περιορίζει την αλόγιστη δράση των υπερ-ηρώων, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικές ανθρώπινες τραγωδίες.

Ο έλεγχος αυτός πρόκειται να πραγματοποιείται από τα Ηνωμένα Έθνη και, ενόψει της συνόδου των χωρών για την υπογραφή της Συμφωνίας, ζητείται η υπογραφή των υπερηρώων ως ένδειξη καλής θέλησης. Εκεί, εισέρχεται η κυρίαρχη σύγκρουση του φιλμ: η ψυχρή, λογιστική λογική του Tony Stark, απέναντι στην παρορμητική, έντονα συναισθηματική φύση του Captain America. Ο πρώτος, με τις ενοχές από τον σχεδιασμό του Ultron να τον περιτριγυρίζουν είναι κατάφωρα υπέρ της υπογραφής, ενώ ο δεύτερος βλέπει σκοτεινά κίνητρα πίσω από την απόφαση για την εποπτεία τους.

Είναι τόσο ανθρώπινη αντιπαράθεση και αυτό πρέπει να πιστωθεί στους σεναριογράφους, Christopher Markus και Stephen McFeely στο –χωρίς την παραμικρή αμφιβολία- αρτιότερο σενάριο του Marvel-ικού σύμπαντος. Κίνητρα θα βρούμε και στους δύο κύριους πρωταγωνιστές μας. Ποιος δε θα λύγιζε κάτω από το βάρος των ενοχών για τη δημιουργία ενός «πράγματος» που αφαίρεσε τις ζωές από εκατοντάδες ανθρώπους; Ποιος δε θα ύψωνε το ανάστημα του απέναντι σε εξωγενή παράγοντα εποπτείας με ύποπτα κίνητρα και δε θα υποστήριζε έναν σπουδαίο φίλο που έχει πέσει θύμα χειραγώγησης (Winter Soldier alert);

Πως, λοιπόν, να εξηγήσουμε καλύτερα πως ο χωρισμός των Avengers σε δύο στρατόπεδα, έχει ξεκάθαρο λόγο ύπαρξης που εξηγείται, τεκμηριώνεται, είναι απόλυτα πειστικός κι όχι απλό εφαλτήριο για κλωτσοπατινάδα; Φυσικά, δε θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το Captain America: Civil War ως δράμα με την απόλυτη έννοια του όρου. Εδώ έρχεται το δεύτερο στοιχείο του σεναρίου, που πετυχαίνει μία θαυμαστή ισορροπία ανάμεσα στη δράση και το υπόβαθρο πίσω από αυτή τη δράση. Παρέα με την αριστουργηματική χορογραφία των μαχών –μερικές σπουδαίες, μία η καλύτερη που έχουμε δει στο σύμπαν της Marvel, άλλη μία μας θυμίζει το εκπληκτικο “The Raid”- το φιλμ θα καταφέρει να μας εφοδιάσει με σταθερή δόση του διπόλου προβληματισμός-ενθουσιασμός.

Μέσα σ’όλα αυτά, έχουμε και την παρθενική εμφάνιση του Black Panther (αξιόλογος ο Chadwick Boseman), αλλά και αυτή που όλη περιμέναμε: το reboot του Spiderman, με τον νεαρό Tom Holland να παρουσιάζεται εξαιρετικός ως μία φρέσκια –και ταυτόχρονα απόλυτα πειστική- βερσιόν του διάσημου ήρωα, χαρίζοντας τρομακτικό momentum στην επερχόμενη σόλο ταινία του.

Αισίως, φτάσαμε σε ένα μεγάλο ερώτημα του κειμένου: «οι avengers το τάδε, οι avengers το δείνα, γιατί δε το όνομασαν Avengers 2.5;». Όσο κι αν έχουμε την παρουσία τόσων διάσημων ηρώων ταυτόχρονα, ο Captain America (ένας ήρωας που έχει ερμηνευθεί καταπληκτικα από τον Chris Evans) είναι ο κυρίαρχος χαρακτήρας της ταινίας. Το βλέπουμε σε κάθε πλάνο, σε κάθε ζουμ στο πρόσωπο του που μας δείχνει την εσωτερική πάλη ενός ήρωα με πολύ αυστηρό κώδικα ηθικής και ο οποίος είναι έτοιμος να φτάσει στα άκρα για να τον υποστηρίξει. Είναι η δική του ταινία, είναι το πιο συνεπές κινηματογραφικό storyline ήρωα της Marvel, διόρθωσε τα –πάμπολλα- κακώς κείμενα του δεύτερου Avengers κι έστρωσε το έδαφος για το τρίτο.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ