Captain Fantastic (2016)

Η ταινία δεν καταφέρνει ποτέ να φτάσει σε ένα αξιομνημόνευτο αποτέλεσμα

 ★½☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Matt Ross
Σενάριο: Matt Ross
Πρωταγωνιστούν: Viggo Mortensen, Frank Langella, George MacKay, Samantha Isler, Annalise Basso, Steve Zahn, Kathryn Hahn
Διάρκεια: 118′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Odeon

ho00003779Εναλλακτικός τρόπος ζωής, μικρή αυτόνομη ζωή στη φύση, καθημερινή εκπαίδευση-σκληραγώγηση στο δάσος, ανάγνωση παντός είδους βιβλίων και υγιεινή διατροφή. Ουτοπία; Έτσι φαίνεται για την οικογένεια που πρωταγωνιστεί στην ταινία.

Ο Viggo Mortensen μεγαλώνει τα παιδιά του μακριά από έναν βαθιά καταπιεστικό και άδικο κόσμο, διδάσκοντας τους πώς να είναι αυτάρκεις στο σώμα και το νου. Μην έχοντας γνωρίσει ποτέ τον έξω κόσμο, όταν αναγκάζονται να βρεθούν σε αυτόν δυσκολεύονται να κατανοήσουν προφανή και δεδομένα πλέον γεγονότα όπως η κυριαρχία του χρήματος.

Περισσότερο, βρίσκονται αποξενωμένοι από τον κόσμο των συμβάσεων, του ψευδοκαθωσπρεπισμού και της πλαστής αλήθειας που κυριαρχεί απέναντι σε κάθε πληροφορία. Τα μέσα εκπαίδευσης που χρησιμοποιεί ο Mortensen μοιάζουν απολύτως προοδευτικά σε αντιπαραβολή με το σήμερα, διευρύνοντας το μυαλό των παιδιών του δημιουργώντας σκεπτόμενα όντα.

Το σενάριο όμως ξεχειλώνει εξαρχής τις προθέσεις του μέσα από ανέμπνευστα στιγμιότυπα καλυμμένα από ένα δήθεν αριστερισμό, εξυψώνοντας μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να συμβεί εν μία νυκτί ή με αυτόν τον τρόπο έστω. Κοιτάζει με λύπηση τους ανθρώπους των πόλεων, αναδεύοντας μια φιλαυτία των ηρώων ενώ εξιδανικεύει την «επιστροφή στη φύση».

Σε έναν κόσμο που οδεύει ολοταχώς προς τον ολοκληρωτισμό και τη μισαλλοδοξία, μια ταινία σαν κι αυτή θα μπορούσε ιδανικά να ανοίξει μία πόρτα σε κάποιον και ν’ ακολουθήσει ένα διαφορετικό τρόπο ζωής, ξεκινώντας από απλές διαδικασίες της καθημερινότητάς του. Αντ’ αυτού, με γνώμονα το διδακτισμό δείχνει με το δάχτυλο προς πάσα κατεύθυνση δίχως να επιτρέπει στην ταινία να αναδείξει -με τον τρόπο που μπορεί να το κάνει- τα λάθη που καθημερινά προκαλούμε όλοι, και τις συμβάσεις που έχουμε μάθει να δεχόμαστε έως και να τις υιοθετούμε.

Δεν είναι βέβαια όλα τόσο τραγικά, οικογενειακή είναι η ταινία εξάλλου, απλώς ο εγκλωβισμός της σε στερεότυπα που ενδεχομένως να κατακρίνει ή επιθυμεί να αποφύγει, δεν της επιτρέπει να φτάσει σε ένα αξιομνημόνευτο αποτέλεσμα.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ