Το Reel.gr στο «ντιβάνι» των Cinematherapy Nights

...

Γράφει ο Γιώργος Κόκουβας

To Reel.gr σας στέλνει στο ντιβάνι των Cinematherapy Nights, τα οποία χαρίζουν δύο δωρεάν συμμετοχές για τους αναγνώστες μας! Για να κερδίσετε μία από τις συμμετοχές για την Τετάρτη 30/1 (στις 19.00 – 25ης Μαρτίου 15α, Βριλήσσια, θέμα βραδιάς: «Η τέχνη της συγχώρεσης») δηλώστε μέρος στον διαγωνισμό, στέλνοντας email στο contact@reel.gr με θέμα Cinematherapy Nights και κείμενο το όνομά σας μέχρι τις 28 Ιανουαρίου.

Φανταστείτε να παρακολουθείτε με τους φίλους σας μια ταινία, και στην συνέχεια να συζητάτε, να προβληματίζεστε και να αναλύετε θέματα με αφορμή τον κινηματογράφο. Φανταστείτε τώρα να υπήρχαν και οι κατάλληλοι, ειδικευμένοι άνθρωποι μαζί σας ώστε να καθοδηγήσουν την συζήτηση, και όχι απλώς να μιλάτε περί ανέμων, σκηνοθετών και υδάτων, αλλά για θέματα που αγγίζουν την ψυχοσύνθεσή σας.

Αυτό ακριβώς γίνεται στα Cinematherapy Nights. Έναν θεσμό ευρέως διαδεδομένο σε πολλές χώρες του εξωτερικού, που τώρα έχει φθάσει και στα μέρη μας. Η Ελίνα Πανταλέων και η Μαρία Κωσταλά, ψυχολόγοι Μsc και συντονίστριες των βραδιών cinematherapy έχουν ξεκινήσει εδώ και μερικούς μήνες να καλωσορίζουν παρέες ανθρώπων, άγνωστων μεταξύ τους, κάθε Τετάρτη βράδυ (σύντομα και κάθε Παρασκευή), να παρακολουθούν μαζί ταινίες και να τους βοηθούν να ανταλλάξουν σκέψεις και βιώματα με βάση τον θεματικό άξονα κάθε βραδιάς.

Εμείς μιλήσαμε με τις δύο εμπνεύστριες των Cinematherapy Nights, για να μας αναλύσουν το σκεπτικό πίσω από την ιδέα τους και να μας εξηγήσουν τι γίνεται κάθε Τετάρτη στα Βριλήσσια, τι συμβαίνει στον ψυχισμό μας μπροστά στην οθόνη και πόση σχέση έχει η έβδομη τέχνη με το… ντιβάνι του Φρόιντ.

Σινεμά και Ψυχολογία. Πώς θεωρείτε ότι λειτουργούν αυτοί οι δύο τομείς μεταξύ τους; Ποια πιστεύετε πως είναι η δύναμη της τέχνης στο να ανοίγει συναισθηματικές διόδους – τι αντίκτυπο δηλαδή μπορεί να έχει μια ταινία στον ψυχισμό ενός θεατή;

Εδώ και χρόνια, η τέχνη έχει συνδεθεί με την ψυχολογία, για παράδειγμα υπάρχει το art-therapy, το dance-therapy, το drama-therapy, κλπ. Τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει και η σύνδεση της ψυχολογίας με τον κινημτογράφο.
Αδιαμφισβήτητα κάθε μορφή τέχνης έχει τη δυνατότητα να αγγίξει προσωπικά βιώματα και ευαίσθητες χορδές του θεατή. Για κάποιους ανθρώπους, ο κινηματογράφος μέσω της δύναμης του οπτικο-ακουστικού υλικού έχει πιο άμεση και έντονη επίδραση. Όλοι ταυτιζόμαστε κατά καιρούς με κάποιες κινηματογραφικές ιστορίες ή κινηματογραφικούς χαρακτήρες και υπάρχουν σίγουρα φορές που ανακινούνται τόσο έντονα συναισθήματα, τα οποία οδηγούν σε μια μορφή κάθαρσης.
Άλλες φορές, αν υπάρχουν σημεία μιας ταινίας που δυσκολεύτηκε ο θεατής να παρακολουθήσει, ενδέχεται να συνδέονται με κάποιο δικό του, προσωπικό κομμάτι που έχει καταπιέσει. Αποκαλύπτοντας καταπιεσμένες πτυχές του εαυτού μας, απελευθερώνουμε τις θετικές μας ιδιότητες και τα θετικά μας χαρακτηριστικά.
Για να πετύχουμε κάτι τέτοιο, στις cinematherapy nights δεν μένουμε τόσο πολύ στο αν μας άρεσε μια ταινία από καλλιτεχνικής άποψης αλλά στο πώς παραλληλίζουμε όσα βλέπουμε στην οθόνη, με αυτά που βιώνουμε.
Επίσης, προσπαθούμε να δούμε την ταινία έχοντας στο μυαλό μας τον θεματικό άξονα της βραδιάς. Ο στόχος μας δεν είναι να μιλήσουμε για την ταινία σαν κριτικοί κινηματογράφου ούτε να φιλοσοφήσουμε γενικά και αόριστα πάνω στο θέμα. Θέλουμε να προβληματιστούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις με αφορμή τo κοινό ερέθισμα – την ταινία και τον εκάστοτε θεματικό άξονα.

Πώς προέκυψε η ιδέα να τα συνδυάσετε;

Γνωριστήκαμε και γίναμε φίλες κατά τη διάρκεια των σπουδών μας στην ψυχολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γύρω στο τρίτο έτος, ανακαλύψαμε την κοινή αγάπη μας για τον κινηματογράφο, όταν επιλέξαμε ως μάθημα την «Ιστορία και Θεωρία του Κινηματογράφου». Αργότερα, η καθεμία πήγε στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές.
Η Ελίνα ειδικεύτηκε στη Συμβουλευτική Ψυχολογία και η Μαρία ειδικεύτηκε στην Κλινική Ψυχολογία. Η Ελίνα κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού της, ολοκλήρωσε τη διπλωματική της διατριβή με θέμα «Η Θεραπευτική Αξία των Ταινιών». Στη διατριβή αυτή, ερεύνησε πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο κινηματογράφος ως εργαλείο στην ψυχολογία, είτε ατομικά είτε ομαδικά, μέσα από συνεντεύξεις με πρωτοπόρους του κλάδου, που στην Αμερική καλείται «Cinematherapy».
Η Μαρία, δουλεύοντας σε εθελοντικό επίπεδο στο Κέντρο Ημέρας της Εταιρίας Προαγωγής Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιών και Ενηλίκων «Ίρις» είχε την ευκαιρία να συντονίσει ομάδες dvd και να δει στην πράξη τα θεραπευτικά αποτελέσματα των ταινιών σε άτομα με σοβαρή ψυχοπαθολογία. Στην προσπάθεια της να εκπαιδευτεί και σε θεωρητικό επίπεδο στην κινηματογραφοθεραπεία, παρακολούθησε το Certificate Program in Cinema Therapy του Zur Institute.
Όταν επιστρέψαμε πίσω στην Αθήνα, εκτός του ότι όλοι μας ρωτούσαν γιατί γυρίσαμε(!), ξεκινήσαμε να δουλεύουμε ιδιωτικά ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Συζητώντας και βλέποντας την ανάγκη του κόσμου να ξεφύγει από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, αποφασίσαμε να ενώσουμε τις γνώσεις και την εμπειρία μας και να στήσουμε τις Cinematherapy Nights.

Θεωρείτε ότι το σινεμά είναι μια περισσότερο προσωπική ή ομαδική εμπειρία για τους θεατές; Σε τι βοηθάει η «ομαδικότητα» του cinematherapy;

Αν είναι περισσότερο προσωπική ή ομαδική εμπειρία; Αυτό εξαρτάται!
Εξαρτάται σίγουρα από τον κάθε άνθρωπο και το κατά πόσον του αρέσει να συζητά για μια ταινία αφού την παρακολουθήσει. Επίσης, εξαρτάται από την ταινία. Είναι κάποιες ταινίες που ίσως τις απολαμβάνεις περισσότερο όταν τις βλέπεις μόνος σου, ενώ άλλες σε προδιαθέτουν να τις παρακολουθήσεις σε ομαδικό πλαίσιο (είτε αυτό σημαίνει μαζί με φίλους στο σπίτι, είτε στο σινεμά, είτε σε μια cinematherapy βραδιά).
Ουσιαστικά η κινηματογραφική ταινία είναι η «κόλλα» που φέρνει κοντά τους αγνώστους που συμμετέχουν στο “Cinematherapy”, λειτουργώντας ως συνδετικός κρίκος για την ομάδα. Για να δώσουμε μια εικόνα της «ομαδικότητας» του cinematherapy, φανταστείτε την εμπειρία που βιώνετε όταν βλέπετε μία ταινία με την παρέα σας και μετά ακολουθεί μία παθιασμένη συζήτηση πάνω στην ταινία και τα συναισθήματα που σας γέννησε. Φανταστείτε τώρα να είχατε και δύο ψυχολόγους στην παρέα, που με την εμπειρία τους και τις γνώσεις τους να μπορούσαν να κατευθύνουν την συζήτηση. Αν αντικαταστήσετε τους φίλους σας με αγνώστους ή αλλιώς εν δυνάμει φίλους, αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε το concept του Cinematherapy.
Επειδή ομολογουμένως μία προσωπική συζήτηση για θέματα όπως η απιστία, η στασιμότητα και η διεκδικητικότητα μπορεί να φέρνει και τον πιο κοινωνικό άνθρωπο σε αμηχανία όταν δεν γνωρίζει από πριν τους συνομιλητές του, η ταινία βοηθάει να «σπάσει τον πάγο» και να γίνει πιο ομαλά η μετάβαση σε μία πιο βιωματική κουβέντα.

Ποιο είναι το feedback που λαμβάνετε από όσους ήδη συμμετείχαν σε κάποια από τις βραδιές; Πώς λειτουργεί η εμπειρία για τους συμμετέχοντες;

Χωρίς να θέλουμε να παινέψουμε το σπίτι μας, το feedback που παίρνουμε από όσους έχουν συμμετάσχει είναι πολύ θετικό. Απολαμβάνουν τις ταινίες που επιλέγουμε, αλλά κυρίως τους αρέσει το γεγονός ότι νιώθουν αμέσως άνετα και οικεία, καθώς η συζήτηση που ακολουθεί καταφέρνει να κρατά τις ισορροπίες ανάμεσα σε μια «παρεïστικη» κουβέντα και μια θεραπευτική ομαδική συνεδρία.
Αυτό που έχουμε παρατηρήσει είναι ότι ενώ πολλοί μας στέλνουν e-mail πως ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στις βραδιές, δυσκολεύονται λόγω οικονομικής κατάστασης. Γι’ αυτό και από αυτόν τον μήνα, σε μια προσπάθεια να προσαρμοστούμε στις ανάγκες της εποχής, καθιερώσαμε 50% έκπτωση σε φοιτητές και ανέργους, με την επίδειξη φοιτητικού πάσου/κάρτας ανεργίας.
Επίσης πολλοί αδυνατούν να έρθουν στα Βριλήσσια όπου διοργανώνονται οι Cinematherapy Nights, καθώς μένουν σε πολύ μακρινές περιοχές.
Από την αρχή της συνεργασίας μας είχαμε στο μυαλό μας να επεκταθούμε και στο κέντρο, έτσι ώστε να εξυπηρετούνται και άτομα από άλλες περιοχές και επιτέλους βρήκαμε τον κατάλληλο χώρο. Από την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου εγκαινιάζουμε την συνεργασία μας με το Beton7 στον Βοτανικό (Πύδνας 7) και σας προσκαλούμε όλους σε μία 2ωρη παραλλαγή των Cinematherapy Nights, από τις 7.30 ως τις 9.30 το βράδυ. Η πρώτη θεματική που θα επεξεργαστούμε είναι οι Διαπροσωπικές Σχέσεις και αναμένεται να έχει πολύ ενδιαφέρον. Περισσότερες πληροφορίες στο site του Beton7. http://beton7.com/

Τι να περιμένει κάποιος που θέλει να συμμετάσχει σε μία από τις βραδιές Cinematherapy; Τι θα «έχει πάρει» φεύγοντας;

Ο σκοπός των συναντήσεων είναι θεραπευτικός και όχι επιμορφωτικός.
Αν και η σύσταση των ομάδων δεν είναι σταθερή όπως σε ένα group therapy, οι συμμετέχοντες ενθαρρύνονται να μιλήσουν σε βιωματικό επίπεδο και να ανοιχτούν στο βαθμό που οι ίδιοι επιθυμούν.
Έχοντας ως αφετηρία την κοινή αγάπη όλων των συμμετεχόντων για τον κινηματογράφο, ουσιαστικά είναι στο χέρι του καθενός τι θα πάρει από τις Cinematherapy Nights.
Άλλοι μπορεί να επιθυμούν να δουλέψουν προσωπικά τους θέματα, άλλοι ίσως θέλουν να κοινωνικοποιηθούν γνωρίζοντας ενδιαφέροντες ανθρώπους, άλλοι μπορεί να αναζητούν έμπνευση και τροφή για σκέψη, ενώ δεν αποκλείεται κάποιοι απλώς να ψάχνουν τη ζεστασιά που προσφέρει μία συζήτηση, όπου όλες οι απόψεις είναι αποδεκτές.

Υπήρχε κάποια βραδιά ιδιαίτερα συγκινητική ή αξιοσημείωτη; Πόσο διατεθειμένοι είναι οι συμμετέχοντες να «ανοιχτούν»;

Μία από τις βραδιές που ως συντονίστριες βρήκαμε αξιοσημείωτη και μάλιστα είχε τη μεγαλύτερη προσέλευση, ήταν η βραδιά που ανοίξαμε το «Κεφάλαιο Σεξ». Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε και αναρωτιόμασταν αν οι συμμετέχοντες θα ανοιχτούν. Διαπιστώσαμε ότι ένιωσαν πολύ γρήγορα άνετα και μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για τους προβληματισμούς τους (και σε αυτό φυσικά βοήθησε η ταινία που είχαμε επιλέξει, η οποία τους ενθουσίασε!).
Συγκινητική ήταν σίγουρα η βραδιά όπου συζητήσαμε «Χώρισα… και τώρα πώς το ξεπερνάω;». Είδαμε ότι οι συμμετέχοντες ήταν έτοιμοι να μοιραστούν ιστορίες χωρισμού και πόνου που, είτε είχαν βιώσει στον παρελθόν, είτε βίωναν εκείνη την περίοδο. Αντάλλαξαν συμβουλές και ιδέες για το πώς ξεπερνά ο καθένας έναν χωρισμό και συζητήθηκε έντονα το αν «ο έρωτας με έρωτα περνάει».
Σε γενικές γραμμές πάντως, έχουμε παρατηρήσει ότι όσοι συμμετέχουν παραπάνω από μία φορά, τους είναι πιο εύκολο να «ανοιχτούν» και να μοιραστούν μαζί μας προσωπικά τους βιώματα και συναισθήματα.

Πώς επιλέγετε τις ταινίες που προβάλλετε και τι θεματικές να περιμένουμε στις επόμενες συναντήσεις;

Καθώς οι ταινίες (ή τα αποσπάσματα ταινιών) που επιλέγουμε να προβάλλουμε λειτουργούν ως το ερέθισμα που θα κινητοποιήσει τη συζήτηση, τα κριτήρια επιλογής μας είναι περισσότερο θεραπευτικά και λιγότερο καλλιτεχνικά. Σημασία έχει να προβληθεί η κατάλληλη ταινία για το κατάλληλο θέμα.
Με άλλα λόγια, στην ποικιλία των Cinematherapy ταινιών μας θα συναντήσει κανείς από «χολιγουντιανές» ρομαντικές κομεντί μέχρι σχετικά άγνωστες τούρκικες ταινίες και John Cameron Mitchell!
Μέχρι τώρα έχουμε καλύψει μία μεγάλη ποικιλία θεμάτων, όπως τη συντροφικότητα, τη μοίρα και το πεπρωμένο, τη μάχη των φύλων, την οικονομική κρίση, την απιστία, τις αναμνήσεις, τον χωρισμό, το φόβο της δέσμευσης και τη στασιμότητα.

Σε μία από τις επόμενες συναντήσεις θα ανοίξουμε για πρώτη φορά το θέμα του θυμού. Κατά πόσον είναι ικανοί κάποιοι άνθρωποι να βιώσουν και να εκφράσουν το θυμό τους ή πόσο ευέξαπτοι είναι αντίστοιχα κάποιοι άλλοι. Το θέμα θα τεθεί όπως πάντα με αφορμή την ταινία, στη συνέχεια όμως θα δώσουμε και κάποια χρήσιμα tips για την καθημερινότητα μέσα από μια βιωματική άσκηση σε σχέση με την έκφραση των συναισθημάτων μας.
Επίσης, ακολουθεί μια θεματική που επεξεργαζόμαστε αρκετό καιρό και μας την έχουν ζητήσει μάλιστα και 2-3 συμμετέχοντες: «Η τέχνη της συγχώρεσης».
Για περισσότερες πληροφορίες πάντως σχετικά με τα θέματα που ακολουθούν και άλλες λεπτόμερειες, μπορείτε να μας βρείτε στο facebook εδώ κι εδώ ή να μας στείλετε e-mail εδώ.

To Reel.gr σας στέλνει στο ντιβάνι των Cinematherapy Nights, τα οποία χαρίζουν δύο δωρεάν συμμετοχές για τους αναγνώστες μας! Για να κερδίσετε μία από τις συμμετοχές για την Τετάρτη 30/1 (στις 19.00 – 25ης Μαρτίου 15α, Βριλήσσια, θέμα βραδιάς: «Η τέχνη της συγχώρεσης») δηλώστε μέρος στον διαγωνισμό, στέλνοντας email στο contact@reel.gr με θέμα Cinematherapy Nights και κείμενο το όνομά σας μέχρι τις 28 Ιανουαρίου.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ