Το ημερολόγιο ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου (18ες Νύχτες Πρεμιέρας – Μέρα 10η)

...

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος

Μπορείς να διαβάσεις για την ένατη μέρα εδώ.

18ες Νύχτες Πρεμιέρας – Μέρα 10η

Σήμερα, χωρίς πρωινές προβολές στο Φεστιβάλ, ήταν ότι πρέπει για να ξεκουραστώ λίγο. Αν και το βράδυ με περίμεναν δυο προβολές, μια εκ των οποίων είναι και η ταινία που περίμενα να δω σ’ ολόκληρο το φεστιβάλ.

20:30 – 22:45 Περίμενα πως στο “On the Road” θα γινόταν πανικός. Ακόμα και όταν έφτασα έξω από το Οντεόν, αρκετός κόσμος έψαχνε να βρει εισιτήρια στο ταμείο αλλά δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα. Ακόμα κάποιοι μας ρώτησαν αν μας περίσσευε κάποιο εισιτήριο για την ταινία. Όταν το πιο σημαντικό βιβλίο του Jack Kerouac, το οποίο είχε επηρεάσει μια ολόκληρη γενιά, γίνεται ταινία τότε αυτόν τον πανικό προκαλεί.

Αν έχεις διαβάσει το “On the Road” θα καταλάβεις πόσο δύσκολο είναι να μεταφερθεί σε ταινία. Και δυστυχώς, για ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία, η κινηματογραφική μεταφορά του Walter Salles δεν καταφέρνει να πιάσει ούτε στο ελάχιστο την φιλοσοφία της γενιάς beat και όλα όσα υποστήριζε. Τότε ήταν μια εποχή περιπλάνησης κι έναν δρόμο που υπόσχεται την συνάντηση, την φυγή, την ηδονή του να ξεφύγεις από την αστική σου φυλακή, την ανακάλυψη του εαυτού σου αλλά και τον έρωτα. Ο τυχοδιώκτης Dean Moriarty έχει πεθάνει εδώ και την θέση του πήρε ένας ανεύθυνος νεαρός. Η φρενίτιδα της γραφής του Kerouac λείπει και ο Salles, ακολουθώντας τον εύκολο δρόμο της αφήγησης, δείχνει κάποια παιδιά που κάνουν διάφορες σκανδαλιές, καπνίζουν μαριχουάνα και κάνουν παρτούζες, χάνοντας την ουσία και μένει στην επιφάνεια της ιστορίας που του δόθηκε (2,5*/5).

23:30 – 01:35 Αρκετά απογοητευμένος από την προηγούμενη ταινία, περίμενα πως το “V/H/S” θα μου πρόσφερε όλα όσα είχα διαβάσει. “Μια από τις πιο τρομαχτικές ταινίες για φέτος…” Νομίζω πως για Σάββατο βράδυ ήταν ότι έπρεπε. Προσωπικά λατρεύω τις μικρές ιστορίες. Ακόμα και σε βιβλίο μου αρέσουν οι ανθολογίες ιστοριών. Τις θεωρώ μικρές εύπεπτες μπουκίτσες τρόμου όπου μερικές καταφέρνουν να σε τρομάξουν αρκετά. Έτσι πίστευα και για εδώ μιας και πρόκειται για 5 ιστορίες τρόμου, μικρού μήκους σε μια ταινία.

Η πραγματικότητα ήταν τελείως διαφορετική. Υπήρχαν ιστορίες που σε τρόμαζαν (όπως αυτή με το Skype), άλλες πάλι σε άφηναν αδιάφορο. Η κεντρική ιστορία δεν έβγαζε κανένα νόημα και το όλο σκηνικό μερικές φορές προκαλούσε γέλια. Υπήρχε κόσμος που περίμενε πως όλες αυτές οι ιστορίες θα είχαν μια κάποια σχέση μεταξύ τους. Αν περιμένεις κι εσύ το ίδιο από την ταινία τότε θα απογοητευτείς πολύ. Αν πας να την δεις κράτα μικρό καλάθι. Ίσως περάσεις καλύτερα από ότι εγώ (2*/5).

01:45 Τελικά η μέρα αυτή στο Φεστιβάλ αποδείχτηκε απογοήτευση. Το “On the Road” ήταν μια από τις ταινίες που περίμενα πως και πως και τελικά ήταν μια ανούσια μετριότητα. Εναποθέτω όλες τις ελπίδες μου στην τελευταία μέρα του Φεστιβάλ. “Beasts of the Southern Wild” μη με απογοητεύσεις κι εσύ…

Ταινίες που παρακολούθησα σήμερα: 2
Σύνολο ταινιών μέχρι στιγμής: 37

Διαβάστε τις υπόλοιπες αναρτήσεις του ημερολογίου ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου ή δείτε τις ανταποκρίσεις στις Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote από όλες τις προηγούμενες ημέρες.

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ