Το ημερολόγιο ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου (18ες Νύχτες Πρεμιέρας – Μέρα 5η)

...

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος

Μπορείς να διαβάσεις για την τέταρτη μέρα εδώ.

18ες Νύχτες Πρεμιέρας – Μέρα 5η

09:30 Η τελευταία εβδομάδα του φεστιβάλ μόλις άρχιζε. Σήμερα είχα 4 ταινίες στο πρόγραμμα. Είχα μια κουβέντα με τον κολλητό μου όπου αναρωτιόμασταν ποίες θα ήταν άραγε εκείνες οι ταινίες που θα είχαν το ανάλογο αντίκτυπο όπως είχαν πέρσι το “Drive” και το “We Need to Talk About Kevin”. Μέχρι στιγμής δεν είχαμε ανακαλύψει κάποια. Ελπίζαμε σε αυτή την εβδομάδα. Fingers crossed…

11:00 – 12:50 Ήταν ίσως το μοναδικό ντοκιμαντέρ που ήθελα να δω φέτος στο φεστιβάλ (τα υπόλοιπα δύο είχαν μπει από σπόντα). Τι καλύτερο από το να δεις κάτι που να μιλούσε για θεωρίες συνωμοσίας και να σου ανέλυε τα κρυφά μηνύματα της “Λάμψης” του Stanley Kubrick! To “Room 237” ήταν ίσως από τα πιο διασκεδαστικά ντοκιμαντέρ που έχω δει. Πολλά από αυτά που ακούγαμε σίγουρα έμοιαζαν λίγο εξωπραγματικά, αλλά άλλα πάλι φάνηκαν να στέκουν. Πάντως εμείς ακόμα ψάχνουμε να βρούμε τον Μινώταυρο στην αφίσα με τον σκιέρ (4*/5).

13:05 – 14:25 Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να δω μια ταινία που να μου χαλούσε την ευχάριστη διάθεση που μου είχε δημιουργηθεί με τον πρώτη. Δεν ήθελα να βαρεθώ αλλά ήθελα να περάσω καλά και με την δεύτερη ταινία. Διαβάζοντας την υπόθεση του “Was Bleibt” πίστευα πως με περιμένει κάτι εξίσου ενδιαφέρον. Αλλά έπρεπε να έχω μάθει πλέον να διαβάζω πίσω από τις λέξεις του προγράμματος του φεστιβάλ.

Πρόκειται για μια άκρως βαρετή κοινωνική, με κάποια στοιχεία μυστήριου, ταινία όπου κάποια μυστικά αποκαλύπτονται σε μια μάζωξη για ένα Σαββατοκύριακο μιας οικογένειας. Δεν είναι κάτι που δεν έχει ξαναπαιχτεί, δεν είναι κάτι που δεν έχεις ξαναδεί λίγο πολύ και κάπου αλλού. Οι χαρακτήρες της παραμένουν ανολοκλήρωτοι και οι καταστάσεις σε αφήνουν αδιάφορο. Το καλό είναι ότι λέγαμε κάποια αστεία κατά την διάρκεια με την παρέα μου και έτσι πέρασε η ώρα. Ευτυχώς… (2*/5).

14:35 Ώρα για επιστροφή στο σπίτι και φαγητό. Έλεγα να πήγαινα και στο Ε’ μέρος του διαγωνιστικού τμήματος για τις ελληνικές ταινίες μικρού μήκους αλλά ένοιωθα λίγο κουρασμένος και το άφησα. Εξάλλου, ήθελα να ήμουν φρέσκος για το “Amour”.

19:57 – 22:15 Όπως ήταν αναμενόμενο, έξω από το Οντεόν Όπερα γινόταν ένας μικροπανικός για την νέα ταινία του Μίκαελ Χάνεκε “Amour”. Περίμενα με αγωνία να δω το νέο, κατά πολλούς αριστούργημα, του μεγάλου αυτού σκηνοθέτη η οποία είχε πάρει και τον Χρυσό Φοίνικα στις φετινές Κάννες.

Τελειώνοντας η ταινία με άφησε με την αίσθηση του ανικανοποίητου. Περίμενα περισσότερα, ίσως είχα προϊδεαστεί πολύ θετικά με αυτή. Φάνηκε ίσως από τις πιο απλές του ταινίες, χωρίς κάποιο περαιτέρω υπόβαθρο και νόημα. Δεν μας είχε συνηθίσει σε κάτι τέτοιο ο Χάνεκε. Παρόλα αυτά ήταν μια καλή ταινία με εξαιρετικές ερμηνείες. Αλλά για ταινία που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Χάνεκε δεν ήταν και ότι καλύτερο (3*/5).

22:34 – 00:15 Δεν είχαμε και πολύ καιρό μπροστά μας, όποτε τρέξαμε από το Οντεόν στο Ιντεάλ για την τελευταία ταινία απόψε, το “Gayby”. Εκεί με περίμενε ένας άλλος φίλος μου και μπήκαμε όλοι παρέα στην αίθουσα. Αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να ήταν η πρώτη gay ταινία που είδα φέτος στις Νύχτες Πρεμιέρας.

Και δεν απογοητεύτηκα. Αρκετά αστεία, γλυκύτατη και με δύο πρωταγωνιστές που τα έσπαγαν, το “Gayby” το βρήκα καλύτερο από ότι το περίμενα. Αν και είχε τα κλασσικά κλισέ που βλέπεις στις διάφορες gay ταινίες, δεν με χάλασε τόσο. Αν μη τι άλλο γέλασα και αυτό μου αρκεί (3*/5).

00:25 Δεν είπαμε και πολλά μετά αφότου βγήκαμε έξω από την αίθουσα. Απλά χαιρετηθήκαμε και για άλλη μια φορά περπάτησα μέχρι το σπίτι. Αλήθεια πόσο κιλά θα έχω χάσει μέχρι να τελειώσει αυτό το φεστιβάλ;

Ταινίες που παρακολούθησα σήμερα: 4
Σύνολο ταινιών μέχρι στιγμής: 22

Διαβάστε τις υπόλοιπες αναρτήσεις του ημερολογίου ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου ή δείτε τις ανταποκρίσεις στις Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote από όλες τις προηγούμενες ημέρες.

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ