Dead Shadows (2012)

...






 

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας


Σκηνοθεσία:David Cholewa
Σενάριο: Vincent Julé
Πρωταγωνιστούν: Gilles Barret, Margaux Devy, Sylvain Dubois
Διάρκεια: 75’
Χώρα: Γαλλία
Διανομή: Filmboy

 

O Κρις, ένας νεαρός που οι γονείς του πέθαναν με φρικτό τρόπο 11 χρόνια πριν, την ίδια μέρα που εμφανίστηκε ο κομήτης του Χάλεϊ, είναι ο πρωταγωνιστής της εν λόγω ταινία δράσης και καταστροφής. Τώρα, άλλος ένας κομήτης αναμένεται να περάσει από τη Γη και η ανησυχία είναι έκδηλη στα πρόσωπα των περισσότερων ανθρώπων. Η γειτόνισσα του Κρις, η Κλερ, τον καλεί σε ένα πάρτι με θέμα το τέλος του κόσμου. Κάπου εκεί αρχίζουν όλα.

Πηγαίνοντας να παρακολουθήσω αυτή την ταινία σε avant premiere στο αθηναϊκό φεστιβάλ του φανταστικού, είχα ήδη αρκετά υψηλές προσδοκίες.Κάτι που δε το λες και τυχαίο, καθώς εκτός από την cult φήμη που είχε αποκτήσει η ταινία, το trailer μου είχε εντυπωθεί στο μυαλό σαν πυρακτωμένη μεσαιωνική σφραγίδα, αφού το είχα παρακολουθήσει δεκάδες φορές καθ’όλη τη διάρκεια του. Ο Νταβίντ Χολέβα, σκηνοθετεί μία αξιοπρεπή περιπέτεια τρόμου, εμπνευσμένος από τον φανταστικό κόσμο του H.P. Lovecraft( όπως κάθε σκηνοθέτης του φανταστικού που σέβεται τον εαυτό του) και συνεπικουρούμενος από τα εξαιρετικά σκίτσα του δημιουργού του πρωτοποριακού ερωτικού κόμικ Druuna, Paolo Serpieri.

Οι ρυθμοί είναι γρήγοροι, η ατμόσφαιρα αρκετά ικανοποιητική, ενώ ο ανερχόμενος Γάλλος, Fabian Wolfrom, μία πολύ καλή επιλογή στο ρόλο του νερντ πρωταγωνιστή. Παρ’όλα αυτά, και όσο κι αν προσπαθούν οι συντελεστές, το έργο αφήνει το αίσθημα του ανικανοποίητου στον θεατή, με τα πολύ απότομα τελευταία λεπτά του, δίνοντας έκδηλα το αίσθημα μίας φτηνής παραγωγής, της οποίας τα χρήματα δεν έφτασαν ώστε να ολοκληρωθεί ως όφειλε. Συγκεκριμένα, το πρώτο μισό του φιλμ, ακολουθεί το ενδεδειγμένο μοτίβο για μία τέτοια παραγωγή, αλλά ενώ φτάνουμε προς την ολοκλήρωση, η γεύση είναι μάλλον γλυκόπικρη, στο σημείο που περιμένεις τη δράση να δουλευτεί και να κορυφωθεί, όμως αντ’αυτού βρίσκεις μια μάλλον πρόχειρη εκτέλεση, με το μπάτζετ να φτάνει επικίνδυνα προς την ολοκλήρωση του.

Ολοκληρώνοντας, πρόκειται γία μία αρκετά διασκεδαστική ταινία, που σίγουρα θα απολαύσουν οι φαν του είδους, παρά τα – αρκετά – ελαττώματα της. Ικανή η σκηνοθεσία, φοβερά τα σκίτσα του Σαρπιέρι(κάτι αναμενόμενο), ξεκάθαρες οι επιρροές από τον Λάβκραφτ που θα κεντρίσουν τον στοχευμένά ενημερωμένο θεατή. Όσον αφορά τους casual viewers της ταινίας, σίγουρα θα εντοπίσουν κενά και προβλήματα, αλλά γνώμη μας είναι πως θα περάσουν 75 ευχάριστα λεπτα.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ