Δίαιτα για Oscar

Ο δρόμος για το Oscar απαιτεί θυσίες...διατροφικές.

Αυτή την εβδομάδα βγαίνει στους κινηματογράφους η πολυσυζητημένη ταινία του Jean-Marc Vallée, Dallas Buyers Club. Από την αρχή της παραγωγής της βλέπαμε διάσπαρτα στο internet φωτογραφίες της “εκπληκτικής” μεταμόρφωσης των πρωταγωνιστών της, λόγω της τεράστιας απώλειας βάρους για τους ρόλους τους. Και σήμερα με τις 6 υποψηφιότητες της ταινίας για Oscar και την εμπορική και καλλιτεχνική αποδοχή της από κοινό και κριτικούς, η ταινία συνεχίζει να είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες της κινηματογραφικής σεζόν.

Πραγματεύεται την τραγική κατάσταση των ασθενών που έπασχαν από AIDS την δεκαετία του 1980 στις ΗΠΑ και την σκανδαλωδώς ελλιπή έγκριση φαρμάκων από την FDA που τελικά οδήγησε στο μεγάλο αριθμό θανάτων που γνωρίζουμε σήμερα. Ενώ στις αρχές των 90’s μπορούσαμε ακόμα να θρηνούμε τις λανθασμένες πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης Reagan και να κλαίμε με δακρύβρεχτα δράματα όπως το πολύ καλό τότε Φιλαδέλφεια, πλέον ο καιρός έχει αλλάξει.

Το μελανό αυτό κομμάτι της ιστορίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί και τα φάρμακα είναι δωρεάν (και στην Ελλάδα) και εξασφαλίζουν μια σχεδόν φυσιολογική ζωή για τους πάσχοντες με εξαιρετικά μεγάλο προσδόκιμο αφού η επιστήμη έχει κάνει πολύ περισσότερη έρευνα πάνω στον ιό και την καταπολέμηση του.

fullwidth.7752d4beΤο 1980 όμως, οι φορείς του ιού έβλεπαν το ανοσοποιητικό τους σύστημα να καταρρέει και αυτό οδηγούσε σε τεράστια απώλεια βάρους (εκτός των υπόλοιπων προβλημάτων). Οι πρωταγωνιστές του Dallas Buyers Club (Matthew McConaughey, Jared Leto) για να μπορέσουν να αποδώσουν σωστά τους ρόλους του έχασαν 21 και 13 κιλά αντίστοιχα.

Κάτι τέτοιο είναι εντυπωσιακό εντός και εκτός των ορίων της υποκριτικής. Πέρα από την απίστευτη δύναμη και αποφασιστικότητα που χρειάζεται κάποιος για να καταφέρει μια τέτοια απώλεια βάρους, το γεγονός μιας τέτοιας μεταμόρφωσης προσμετράται ως θετικό από την Ακαδημία που έδωσε, και στους δύο πρωταγωνιστές, υποψηφιότητα για Oscar.

Παρά το γεγονός ότι οι εν λόγω υποψηφιότητες είναι εντελώς δικαιολογημένες, κάποιοι κριτικοί και πολλοί σινεφίλ χαρακτηρίζουν το κριτήριο αυτό ως χαζό.

Η αλήθεια είναι ότι η ακαδημία έχει κάποιες αδυναμίες. Αν παίζεις σε ταινία με το ολοκαύτωμα, αν υποδύεσαι ένα σπουδαίο ποιητή/ζωγράφο/μουσικό/καλλιτέχνη γενικά σε κατάρρευσή, αν υποδύεσαι μια ιστορική gay προσωπικότητα, αν ο ρόλος σου περιλαμβάνει αρκετά ψυχαναγκαστικά και ψυχοσωματικά τικ, τότε την υποψηφιότητα την έχεις σχεδόν σίγουρη. Και σ’ όλα αυτά προστίθεται και το αν έχεις χάσει (ή βάλει) πολλά κιλά για το ρόλο.

Αναμενόμενο θα μου πείτε, καθώς η ακαδημία δεν βραβεύει πάντα τους καλύτερους ρόλους της χρονιάς. Ο ρόλος της είναι να εντοπίσει τα πιο αντικειμενικά και κοινώς αποδεκτά υποκριτικά χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με το παιχνίδι δημοσιότητας και μελλοντικών κερδών που θα έχει το Hollywood από τον εκάστοτε βραβευμένο ηθοποιό.

dallas-buyers-club-jared-leto.Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολλοί ηθοποιοί που έχουν χάσει κιλά για τους ρόλους τους και κέρδισαν είτε υποψηφιότητα, είτε καλλιτεχνική αποδοχή για τους ρόλους τους και είναι πραγματικά τόσο εξαιρετικοί στους ρόλους τους, που η μεγάλη απώλεια βάρους είναι το λιγότερο που θα προσέξει κανείς στις ερμηνείες τους.

Ο αγαπημένος μας εδώ στο Reel, Christian Bale είναι μια από τις καλύτερες αποδείξεις. Στο The Machinist του 2004, έχασε 28 κιλά για να υποδυθεί τον Trevor που πάσχει από αϋπνία και είναι τόσο συγκλονιστικός,  που απορούμε γιατί παραγκωνίστηκε από τα βραβεία των ενώσεων κριτικών και της Ακαδημίας. Λίγα χρόνια αργότερα έχασε πάλι κιλά για την εξαιρετική του ερμηνεία στο The Fighter και κέρδισε τελικά το Oscar β’ Ανδρικού ρόλου.

Η Natalie Portman είναι ένα ακόμα πολύ καλό παράδειγμα. Έχασε 9 κιλά, έκανε μαθήματα χορού, προπονούταν 8 ώρες τη μέρα για το ρόλο της στο Black Swan και παρουσίασε το πορτραίτο μιας αποφασισμένης χορεύτριας με τεράστια αυθυποβολή και πειθαρχία κερδίζοντας κι αυτή το Oscar (A’ γυναικείου ρόλου) για την σχεδόν καθολικά αποδεκτή ερμηνεία της.

Και φυσικά ο σπουδαιότερος κατά τη γνώμη μου ρόλος απ’ όλους όσους έχασαν κιλά. Ο Ναυαγός με το πρόσωπο και το σώμα του Tom Hanks. Για να τον υποδυθεί έτρωγε μόνο ψάρια και λαχανικά και ασκούταν για 2 ώρες την μέρα, 6 μέρες της εβδομάδας. Τελικά μπορεί να μην πήρε Oscar γιατί εκείνη τη χρονιά ήταν στους υποψήφιους και ο μονομάχος Russell Crowe, αλλά η απεικόνιση ενός ανθρώπου μόνου, απεγνωσμένου αλλά αποφασιστικού και με τεράστια δύναμη ψυχής, βρίσκεται σε μια από τις υψηλότερες θέσεις της λίστας με όλους τους σπουδαίους ρόλους που έχει υποδυθεί.

Φυσικά τα παραδείγματα δεν εξαντλούνται στους προαναφερθέντες τρεις ηθοποιούς αλλά περιλαμβάνουν και πολλούς ακόμα. Την Anne Hathaway για το ρόλο της στους Άθλιους, τον απεργό πείνας Michael Fassbender από το Hunger και φυσικά τη Charlize Theron που δεν έχασε αλλά πήρε κιλά και Oscar για το ρόλο της στο Monster.

dallas-buyers-club-jared-leto1Ήταν όμως τελικά απαραίτητα όλα αυτά; Οι σπουδαίες ερμηνείες δεν ορίζονται από το τι δείχνει η ζυγαριά. Ορίζονται όμως από την δέσμευση και την αυθυποβολή του ηθοποιού στο ρόλο που υποδύεται και στην εσωτερική τους ταύτιση.

Μπορεί λοιπόν η Ακαδημία να μοιράζει Oscar λόγω δίαιτας, εμείς όμως δίνουμε τα δικά μας βραβεία χωρίς δεύτερη σκέψη και στους δύο πρωταγωνιστές, όχι για τις πενιχρές τους διατροφικές επιλογές, αλλά για την συγκίνηση που νιώθουμε όταν η ανδρόγυνη παρουσία του Jared Leto δίνει πνοή στο χαρακτήρα του Rayon και όταν ο Matthew McConaughey καταβάλλεται όχι από τον ιό του AIDS, αλλά από δίψα για ζωή απέναντί σε ένα άρρωστο φαρμακευτικό και πολιτικό σύστημα.

Διαβάστε όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ