Εmperor (2012)

...






 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία: Peter Webber
Σενάριο: Vera Blasi, David Klass, (βασισμένο στο βιβλίο του) Shiro Okamoto
Πρωταγωνιστούν: Μatthew Fox, Tommy Lee Jones, Eriko Hatsune
Διάρκεια: 105’
Χώρα: Η.Π.Α., Ιαπωνία
Διανομή: Audio Visual Enterprises

 

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει μόλις τελειώσει και οι αμερικανικές δυνάμεις καταφθάνουν στην βομβαρδισμένη Ιαπωνία φέρνοντας το “χαρμόσυνο μήνυμα” της σταδιακής επανοικοδόμησής της πάνω στις ατομικές στάχτες. Με τον στρατηγό Douglas McArthur (Tommy Lee Jones) να ηγείται της αμερικάνικης παρουσίας στο νησί, ο στρατηγός Bonner Fellers (Matthew Fox) αναλαμβάνει την βρώμικη δουλειά εντοπισμού των στοιχείων που καταδεικνύουν επαρκώς την στάση του αυτοκράτορα Hirohito κατά την διάρκεια του πολέμου. Και ενώ η Ουάσιγκτον πιέζει για το κρεμασμένο κορμί του επίγειου Θεού, ο Fellers θα αναζητήσει την αλήθεια εν μέσω των φλασμπακικών του ρομάντζων και της “σεπούκου” κατάληξης υψηλά ιστάμενων προσώπων.

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Shiro Okamoto, το «Emperor» του σκηνοθέτη των «Girl With the Pearl Earring» και «Hannibal Rising», Peter Webber, αποτελεί ένα κινηματογραφικό συνονθύλευμα ιστορικών αναφορών και προσώπων το οποίο ιδανικά θα ήθελε να ενδυναμώνεται από το δραματικό παρασκήνιο της ιστορίας που επικεντρώνεται στον χαμένο έρωτα του Fellers με μια Γιαπωνέζα καλλονή την οποία είχε γνωρίσει στο Πανεπιστήμιο κάτι χρόνια πριν.

Αν και η προσέγγιση του σκηνοθέτη είναι θετικά απογυμνωμένη από περιττά φτιασίδια τα οποία έτσι κι αλλιώς σε τέτοιου είδους ιστορικές παραγωγές μοιάζουν να λειτουργούν περισσότερο μπουκωτικά παρά αποτελεσματικά, εντούτοις η απρόσεκτη χρήση του ψηφιακού φόντου και ο σχεδόν ολοκληρωτικός περιορισμός της δράσης σε δωμάτια και κλειστούς χώρους, δεν αφήνει την ταινία να “αναπνεύσει” και να χτίσει την ιστορική της βάση πάνω στην καμμένη γιαπωνέζικη γη και το τοπίο ολέθρου που επικρατεί. Μοιάζοντας περισσότερο αγχωμένος ως προς την ανάδειξη του πρωταγωνιστή σε ένα ακόμη πιόνι του πολέμου με αισθήματα και ραγισμένη καρδιά, οι σεναριογράφοι επικεντρώνονται στο αποσπασματικό παρελθόν του Fellers, εγκλωβίζοντάς τον ανάμεσα στο γνώριμο γυναικείο φάντασμα που στοιχειώνει τα ερείπια της πόλης και την αποστολή που πρέπει να φέρει εις πέρας.

Οι ερμηνείες λειτουργούν απλώς υποστηρικτικά σε ένα story που χρειαζόταν καλύτερο ξεσκαρτάρισμα με τον Tommy Lee Jones να είναι ο γνωστός και απαράλλακτος Tommy Lee Jones που γνωρίζεις, διαπρέποντας πάντα στον ρόλο του στριφνού και γρουσούζη γεροπερίεργου, την ίδια στιγμή που ο Matthew Fox μοιάζει αλλόκοτα στεγνός ερμηνευτικά και παρουσιαστικά, αν και καταφέρνει τελικά να αναδειχτεί ανάμεσα στο υπόλοιπο, ομολογουμένως αδιάφορο, πρωταγωνιστικό cast.

Εκτός από τις κεντρικές παρουσίες όλοι οι υπόλοιποι ρόλοι παρέχουν απλά ένα κοινωνικό περιβάλλον αδυνατώντας εκ των πραγμάτων να οδηγηθούν σε μια πιο αποτελεσματική κάλυψη του κινηματογραφικού χρόνου, εξαιτίας της αποστολικής παρεμβολής του Fellers ο οποίος συνεχίζει να επιδίδεται σε μια μάχη με τον χρόνο, αλλά και τον όρκο σιωπής των Ιαπώνων.

Αν και η ταινία θα λειτουργούσε σαφέστατα αναβαθμιστικά στο πλαίσιο δημιουργίας μιας στοιχειώδους δράσης (την οποία πότε βρίσκει, πότε χάνει), εντούτοις αποτυγχάνει στο σύνολό της να προσφέρει την πρέπουσα δυναμική και το απαραίτητο νεύρο, προκειμένου να αναδειχθεί σε κάτι περισσότερο από μια ακόμη war movie.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ