Ένας Χρόνος Είναι Αρκετός – I Give It a Year (2013)

...






 

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας


Σκηνοθεσία: Dan Mazer
Σενάριο: Dan Mazer
Πρωταγωνιστούν: Rose Byrne, Rafe Spall, Alex Macqueen, Minnie Driver
Διάρκεια: 97’
Χώρα: Μεγάλη Βρετανία
Διανομή: Village

 

Το μυστήριο της ένωσης δύο ανθρώπων, aka ο γάμος, έχει προβεί σε ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης(λέμε τώρα) σε αναρίθμητες κινηματογραφικές παραγωγές. Κωμωδίες για τα ευτράπελα της ένωσης με τα γαμήλια δεσμά, δακρύβρεχτα δράματα με τα προβλήματα της συμβίωσης να κυριαρχούν, περιπέτειες, μέχρι και animation με τη νύφη…νεκρή. Στην προκειμένη περίπτωση, το “I Give it a Year” δια χειρός Dan Mazer(σεναριογράφου του Μπόρατ και του Μπρούνο) στην πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια σε ταινία μετά από δύο τηλεοπτικές σειρές, ασχολείται με το γάμο δύο ανθρώπων που όλοι στοιχηματίζουν πως θα χωρίσουν το πολύ σε ένα χρόνο. Παρότι είναι ένα φιλμ χωρίς κάποια σεναριακή ιδιαιτερότητα και με ένα αρκετά έως πολύ κλισέ στόρι, σώνεται ως ένα βαθμό από την κωμική ικανότητα κάποιων ηθοποιών και τα ομολογουμένως αστεία gags του.

Η Νατ και ο Τζος είναι μόλις 7 μήνες μαζί ως ζευγάρι και όμως αποφασίζουν να παντρευτούν. Η γαμήλια τελετή μοιάζει ονειρική, οι δυο τους μοιάζουν τρισευτυχισμένοι, αλλά αρκετοί παρευρισκόμενοι πιστεύουν πως δεν υπάρχει περίπτωση να αντέξει αυτός ο γάμος. Οι διαφορές μεταξύ τους είναι αβυσσαλέες, με την εργασιομανή Νατ να είναι αρκετά σοβαρή και τον συγγραφέα Τζος να ενθουσιάζεται με γελοίους χορούς και να πίνει υπέρ του δέοντος. Σαν να μην έφτανε αυτό, η πρώην του Τζος και ο νέος πελάτης της εταιρείας που δουλεύει η Νατ φαίνεται πως είναι επικίνδυνοι αντίπαλοι στην ευτυχία του ζευγαριού. Με την πρώτη επέτειο τους να πλησιάζει, μόνο ευοίωνα δε μοιάζουν τα πράγματα για τους νεόνυμφους.

Ο Dan Mazer, σεναριογράφος στην πλειοψηφία των project του Sacha Baron Cohen, σκηνοθετεί και γράφει αυτή την ταινία προσπαθώντας να παραδώσει ένα αστείο rom-com. To καστ είναι ιδανικό, ο καθένας με τον τρόπο του, αλλά το λάθος του είναι πως προσπαθεί να εστιάσει και στον ρομαντισμό. Αποτυγχάνει οικτρά σε αυτόν τον τομέα, καθώς η ταινία βγάζει τόσο ρομαντισμό όσο το “Texas Chainsaw Massacre”, καταφέρνοντας να υποβαθμίσει και τον πολύ καλό κωμικό χαρακτήρα της ταινίας. Παρά το βρετανικό καστ, ο Mazer πατά στο μοτίβο των κλασσικών αμερικανικών κομεντί και εάν δεν υπήρχαν αυτοί οι ηθοποιοί θα μιλούσαμε για την απόλυτη καταστροφή.

Rafe Spall και Rose Byrne(που πραγματικά έχουμε κουραστεί να τη βλέπουμε στο ρόλο της ξενέρωτης εργασιομανούς) κάνουν αξιοπρεπή δουλειά στον κεντρικό ρόλο του ζευγαριού, αλλά αυτοί που κλέβουν την παράσταση είναι οι δευτερεύοντες ρόλοι. Ο Stephen Merchant, μακροχρόνιος συνεργάτης του Ricky Gervais και σεναριογράφος του καταπληκτικού The Office, είναι απλά απολαυστικός στο ρόλο του χοντροκομμένου πιο-εκνευριστικού-δεν-πάει κουμπάρου και καλύτερου φίλου του γαμπρού. Οι ατάκες του ευθύνονται τουλάχιστον για το 80% της κωμικής αξίας της ταινίας. Η Minnie Driver είναι εξαιρετική στο ρόλο της πικρόχολης αδερφής της νύφης, ενώ και η Anna Faris εμφανίζεται τελείως αλλαγμένη, ως μελαχροινή και ολίγον χίπισσα με έντονη φιλανθρωπική δράση, σε μία εμφάνιση που παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το ρόλο της στον “Δικτάτορα”.

Σε τελική ανάλυση, το “I Give it a Year” έχει πραγματικά πολύ αστείες σκηνές που εγγυώνται το γέλιο σας, αλλά το μονοπάτι που προσπαθεί να ακολουθήσει ο σκηνοθέτης της χαντακώνει τη μεγάλη προσπάθεια του καστ. Ίσως αξίζει να το δείτε για τις ατάκες, αλλά το “I Give it a Year”, μάλλον θα γίνει “I Give it a Month” όσον αφορά τη διάρκεια ζωής της ταινίας στο μυαλό σας.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ