Η προσφορά της ΕΡΤ στον κινηματογράφο

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Και έτσι ξαφνικά έκλεισε η ΕΡΤ. Χτες στο δελτίο των 18:00 ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σ. Κεδίκογλου ανακοίνωσε τον κλείσιμο της ΕΡΤ μέχρι τις 12.00 το βράδυ της ίδιας μέρας. Στις 23.15 η ΕΡΤ σταμάτησε να εκπέμπει.

Συνέχισε μόνο μέσω internet και πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε έξω από το στούντιο στην Αγία Παρασκευή για να διαδηλώσει κατά αυτής της απόφασης. Το θέμα πήρε διεθνείς διαστάσεις, τα μέσα ενημέρωσης απ’ όλο τον κόσμο άρχισαν να μεταδίδουν την είδηση, και έγινε έντονος σχολιασμός μέσω των social media. Οι εξελίξεις που ακολούθησαν, και οι πολιτικές αντιδράσεις όμως δεν είναι το θέμα αυτού του άρθρου.

Η ΕΡΤ παρά την μερικές φορές ελεγχόμενη ενημέρωση και την όπως λέγεται κακή διαχείριση της, υπήρξε φορέας δημοκρατίας και πολιτισμού. Για πολλά χρόνια χρηματοδοτούσε μέσω του προγράμματος μικροφίλμ ελληνικές ταινίες μικρού μήκους. Όλες σχεδόν οι ελληνικές ταινίες μικρού μήκους από το 2003 και μετά έχουν της σφραγίδα της.

Μεταξύ αυτών και το βραβευμένο στο Φεστιβάλ Δράμας και στις Νύχτες Πρεμιέρας, Χαμομήλι όπως και το Ο Μπαμπάς μου ο Λένιν και ο Φρέντυ που βραβεύτηκε στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και είχαμε φιλοξενήσει παλιότερα στην ταινιοθήκη μας. Επίσης η αριστουργηματική πρώτη ταινία μικρού μήκους του Γιώργου Ζώη, Casus Belli που προβλήθηκε στην Βενετία και σήμανε μαζί με τον Κυνόδοντα την αρχή της ορατότητας των νέων ελληνικών ταινιών διεθνώς, δεν θα μπορούσε να είχε γυριστεί χωρίς την συγχρηματοδότηση της ΕΡΤ.

Πέρα όμως από τις μικρού μήκους, η ΕΡΤ έκανε και παραγωγή σε κινηματογραφικές ταινίες προσφέροντας έτσι την δυνατότητα και τα τεχνικά μέσα σε νέους δημιουργούς να εκφραστούν και να προσφέρουν πολιτιστικά σε μια χώρα που ο πολιτισμός δεν είναι ποτέ προτεραιότητα. Ενδεικτικά να αναφέρω τις Άλπεις του Γιώργου Λάνθιμου (βραβευμένες για το σενάριο τους στη Βενετία), τον Άδικο Κόσμο του Φίλιπου Τσίτου (βραβευμένο στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν) και το αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ του Χρήστου Καρακεπέλη, Πρώτη Ύλη.

Και φυσικά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το τηλεοπτικό της κύρος και επίπεδο, τουλάχιστον όσον αφορά την ψυχαγωγία. Ενώ κάποια κανάλια αναλώνονται σε όλες τις εκδοχές του CSI, η ΕΡΤ αποφάσισε φέτος να προβάλει μερικές από τις καλύτερες σειρές της παγκόσμιας τηλεόρασης. Αν εξαιρέσουμε το κομμένο φιλί, που όμως ήταν απόφαση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, πρόβαλε το διακεκριμένο δράμα εποχής Downtown Abbey και το δανέζικο πολιτικό δράμα Borgen, και τα δύο με πολύ καλά νούμερα θεαματικότητας.

Ακόμα όμως κι αν το κανάλι, που υποτίθεται ότι θα δημιουργηθεί ως απόγονος της ΕΡΤ μετά το Σεπτέμβρη, μπορέσει να καλύψει κάποια από τα κενά που άφησε το κλείσιμο του καναλιού σε επίπεδο χρηματοδότησης ή αναμετάδοσης, σίγουρα δεν θα είναι το ίδιο.

Δεν θα είναι το ίδιο κανάλι που μας πρόσφερε τις αποκαλύψεις και τη διαύγεια του Εξάντα, την πιο επιτυχημένη σειρά της ελληνικής τηλεόρασης, τον Άγνωστο Πόλεμο, τα ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, την εκπληκτική σειρά για τη ζωή του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη ή ακόμα και τις κωμικές περιπέτειες της ψωνισμένης Μαντάμ Σουσού και την Φρουτοπία των παιδικών μας χρόνων.

 Το κλείσιμο της ΕΡΤ σημαίνει πολλά πράγματα για το επίπεδο της δημοκρατίας της χώρας μας και για τον πολιτισμό που θέλουμε να προάγουμε. Και αν τελικά η ΕΡΤ παραμείνει κλειστή (και έχει και πλεόνασμα όπως αναφέρουν οι δημοσιογράφοι της), τότε αυτή η κίνηση της κυβέρνησης είναι και θα μείνει στην ιστορία ως άσκοπη για την οικονομία και επιβλαβής για τον πολιτισμό μας.

Διαβάστε όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ