Όλοι Θέλουν από Λίγο!! – Everybody Wants Some!! (2016)

Ο Linklater αποδεικνύει για μια ακόμη φορά το μεγάλο του ταλέντο στο να σκηνοθετεί ηθοποιούς

 ★★★★½ 

Σκηνοθεσία: Richard Linklater
Σενάριο: Richard Linklater
Πρωταγωνιστούν: Blake Jenner, Zoey Deutch, Ryan Guzman, Tyler Hoechlin, Glen Powell
Διάρκεια: 116′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Feelgood Entertainment

image003Η ταινία λαμβάνει χώρα το 1980 κατά τη διάρκεια τριών ημερών πριν την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους και ακολουθεί τον Jake (Blake Jenner), έναν πρωτοετή pitcher που αρχίζει τη σεζόν του ως μέλος της ομάδας μπέιζμπολ σε ένα φανταστικό πανεπιστήμιο του Νότιου Τέξας. Έτσι αυτή του η θέση που του εξασφαλίζει ένα δωμάτιο σε ένα από τα σπίτια που έχουν για παίκτες του μπέιζμπολ, ένα μεγάλο suburban αμερικάνικο σπίτι που μετά βίας μπορεί να χωρέσει το ψώνιο και την alpha-male συμπεριφορά των αρκετών κατοίκων του. Από εκεί και πέρα τα πάντα γίνονται ένα ατελείωτο παιχνίδι και διαγωνισμός : θα απολαύσετε καλύτερα την ταινία αν αφήσετε τον –κατά τα άλλα πολύ χρήσιμο – επικριτικό σας εαυτό στο πλάι: Ναι, πολλές από τις συμπεριφορές των φοιτητών προς τις φοιτήτριες είναι σεξιστικές κι αναχρονιστικές και πολλοί από τους χαρακτήρες είναι ξεπερασμένα κλισέ – αλλά θα δείτε ότι στο τέλος δεν σας ενοχλεί, καθώς δεν γίνεται με κακό σκοπό.

Ως μια σύντομη αλλά παραστατική απεικόνιση μιας περασμένης εποχής, προφανώς και θα έρθουμε αντιμέτωποι με γενικέυσεις, αλλά ο Linklater γνωρίζει πραγματικά εις βάθος το πνεύμα της δεκαετίας εκείνης. Κι αυτό διότι υπήρξε ο ίδιος παίκτης του μπέιζμπολ στο Sam Houston State University το 1980 – κι έτσι κοιτάει πίσω στη δική του, ουσιαστικά, νιότη με στοργή, ένα σοφό αλλά και πονηρό ύφος, αλλά και κάπως μετανιωμένος για όλη την κάφρικη συμπεριφορά που πολύ συχνά συνοδεύει τα χρόνια αυτά. Οι πρωταγωνιστές του “Everybody Wants Some!!” μυρίζουν την ελευθερία και την ενηλικίωση στον αέρα – αλλά και λίγο χόρτο επίσης.

Πρόκειται για ένα ακόμα come-of-age φιλμ, αλλά όχι μία από τα ίδια. Είναι μια ταινία που μυρίζει καλοκαίρι, και ο Linklater σχεδόν την όρισε ως την ‘80s βερσιόν του εμβληματικού “Dazed and Confused” (επίσης δικό του, του 1993, αναφερόμενο στο ’70, Milla Jovovich και Matthew McConaughey στα νιάτα τους, hello?) και με την ίδια αφηγηματική τεχνική : η ιστορία περπατάει άνετα και χαλαρά χωρίς ιδιαίτερο προορισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάει κανείς την εν λόγω αφηγηματική τεχνική του Linklater, μιας κι εφαρμόστηκε με επιτυχία στη “Before” τριλογία του, αλλά ιδίως στο αριστουργηματικό κι επικό “Boyhood” .

Παρά την καφρίλα και τα προβλήματα που δημιουργούνται στα φοιτητικά dorm rooms, το “Everybody Wants Some!!” καταφέρνει να μην γίνεται ούτε στιγμή προσβλητικό – ωστόσο παραμένει πολύ «αθώα» η αύρα του για την εποχή του. Κι έτσι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως 100% νοσταλγικό, μιας κι έχει ουτοπική ατμόσφαιρα ανά σημεία, το διακατέχει δηλαδή η χαριτωμένη αθωότητα ενός παιδικού βιβλίου. Αλλά θα δείτε ότι ούτε αυτό σας πειράζει.

Το αν μπορεί κάποιος να το συνδέσει με την τωρινή κατάσταση που επικρατεί σε φοιτητικές εστίες ανά τον κόσμο είναι κάπως άτοπο μιας και τη σήμερον ημέρα υπάρχει κάτι που θα άλλαζε πολλά αν το είχαν οι χαρακτήρες του “Everybody Wants Some!!”: το ίντερνετ. Το μέρος στο οποίο διαβάζετε αυτό εδώ το κείμενο. Ωστόσο, όσον αφορά τη «φοιτητική ζωή» επιτυγχάνεται το επιθυμητό επίπεδο ταύτισης με διάφορες καταστάσεις στην ταινία.

Ερχόμαστε λοιπόν στο επόμενο θέμα που αξίζει να θίξουμε κι αυτό είναι η μουσική στο φιλμ. Το 1980 ήταν μια εποχή που βασίλευε στα charts μια πολύ μεγάλη ποικιλία μουσικών ειδών: rock, pop, country, soul, disco, punk, ακόμα και τα πρώτα ξεκινήματα της rap, είχαν όλα ισότιμες θέσεις στο μουσικό πεδίο του τότε. Οι σκηνές στα clubs των ‘80s φαίνονται βγαλμένες από κάποιο μιούζικαλ της εποχής και οι πρωταγωνιστές που χορεύουν σε αυτά έχουν μία πολύ χαλαρή στάση ζωής εκείνες τις στιγμές (αν όχι όλες, καθόλη τη διάρκεια της ταινίας)- μια ζεν κατάσταση γενικά. Δεν τους ενδιαφέρει πολύ το δικό τους στυλ ή των άλλων, είτε είναι disco, country ή punk. Αυτοί απλά θέλουν να γνωρίσουν γυναίκες.

Ο Linklater αποδεικνύει για μια ακόμη φορά το μεγάλο του ταλέντο στο να σκηνοθετεί ηθοποιούς: όλοι είναι εξαιρετικοί στην ταινία, κάποιοι πιο θεατρικοί (όπως ο τρομερός Glen Powell που τον είδαμε και στο “Scream Queens”), κάποιοι καθόλου – ο καθένας όμως για το δικό του λόγο και σκοπό φέρνει εις πέρας τον χαρακτήρα του ακριβώς όπως του αρμόζει.

Καθώς θα παρακολουθείτε το “Everybody Wants Some!!” θα πρέπει να βάλετε στην άκρη τις συνήθεις προσδοκίες σας σε σχέση με το πότε τα δραματικά γεγονότα θα φτάσουν στο peak τους. Η κωμωδία δεν είναι μόνο το προκαταρκτικό στάδιο εδώ πέρα, είναι όλα τα στάδια, καθώς η υπόθεση κλιμακώνεται πολύ ήσυχα και το στοιχείο της ανατροπής λείπει πολύ ειρωνικά κι επίτηδες – μόνο που στην «ύποπτη» περίπτωση του Willoughby έχουμε το μόνο συνταρακτικό γεγονός στην ταινία, το οποίο περνάει ύπουλα και αδιάφορα σχετικά στη συνείδηση του θεατή – αν και ουσιαστικά αποτελεί το μήνυμα της ταινίας.

Τελικά, τι είναι αυτό που όλοι θέλουν από λίγο; Είναι λίγο περισσότερες γυναίκες, ποτό, ναρκωτικά, parties; Όχι. Είναι λίγο περισσότερος χρόνος στα φοιτητικά και νεανικά τους χρόνια.

Μαρίνα Βερλέκη

Η Μαρίνα είναι ένας αποτυχημένος κλώνος stormtrooper, επομένως περιορίζεται στο να γράφει και να σχολιάζει συνεχώς. Αλλά κατά βάθος θα ήθελε να είναι το σκισμένο all-star του Mark Renton.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ