Fantastic Four (2015)

Έχουμε ενώπιον μας άλλη μία χαμένη ευκαιρία –την τελευταία.

 ★½☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Josh Trank
Σενάριο: Josh Trank, Simon Kinberg, Stan Lee, Jack Kirby, Jeremy Slater
Πρωταγωνιστούν: Miles Teller, Kate Mara, Michael B. Jordan, Toby Kebell
Διάρκεια: 106
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Odeon

fantastic_four2015-2Ολοχρονίς το χτίζανε, στην πρεμιέρα γκρεμιζόταν. Αυτή είναι η ιστορία του μοντέρνου κινηματογραφικού γεφυριού της Άρτας, η επώδυνη διαδρομή της φιλμικής ζωής του Fantastic Four. Όσοι «μάστοροι και μαθήτάδες» της Fox κι αν μαζευτούν, μας αποδεικνύουν πως είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως και αποδεικνύουν παντελή αδυναμία στη διαμόρφωση μίας στοιχειωδώς καλής ταινίας με τους τέσσερις «φανταστικούς». Έχοντας κληρονομήσει μία εκ των ναυαρχιδών της Marvel –επιπέδου Avengers- η Fox έχει διαλύσει κάθε παρακαταθήκη του υπερ-ηρωικού franchise, μετρώντας πλέον τρεις (3) παταγώδεις αποτυχίες. Ναι λοιπόν, παρά το ελπιδοφόρο cast και τη σκέψη όλων μας «πόσο χειρότερο να γίνει από την ταινία του 2004;», έχουμε ενώπιον μας άλλη μία χαμένη ευκαιρία –την τελευταία.

Η αλήθεια είναι πως ο σκηνοθέτης, Josh Trank, μοιάζει να μην έχει ιδέα για την επιθυμητή κατάληξη του υλικού του. Το «Fantastic Four», ξεκάθαρα προσπαθεί να πάρει τη μορφή ενός προ-παρασκευαστικού origin story. Είναι όμως σοφή επιλογή κάτι τέτοιο; Έχεις στα χέρια σου ένα franchise που έχει απογοητεύσει τους φανατικούς του σε κάθε προηγούμενη προσπάθεια. Γιατί να επιχειρήσεις να φτιάξεις ένα «βαρετό» και «ησυχο» φιλμ που αντιστοιχεί σε πιλότο τηλεοπτικής σειράς, αντί να προσπαθήσεις να διαλύσεις μια και καλή το κακό όνομα που έχει επικρατήσει; Δε θα το μάθουμε ποτέ, αλλά εκ των υστέρων, το στοίχημα που ονομάζεται Trank, πήγε στον κάλαθο των αχρήστων και ίσως υπάρχει κάποια βάση στις φήμες για το πολύ κακό «work ethic» του Αμερικανού –που νωρίτερα στη σεζόν απομακρύνθηκε από το Star Wars Anthology.

Τα πρώτα, αρκετά, λεπτά του φιλμ μας φέρνουν αντιμέτωπους με την παιδική ηλικία του Reed Richards (Miles Teller, αργότερα, ως έφηβος). Παιδί με εξαιρετικές επιστημονικές ικανότητες, δέχεται τον καθημερινό χλευασμό για την φιλοδοξία του να καταφέρει να επιτύχει το πρώτο πείραμα ανθρώπινης τηλεμεταφοράς. Λίγα χρόνια αργότερα, παρέα με τον παιδικό του φίλο Ben Grimm (Jamie Bell) θα παρουσιάσουν την ιδέα αυτή, πιο ολοκληρωμένη, προκαλώντας το ενδιαφέρον του Dr. Franklin Storm (Reg E. Cathey), που θα προσφέρει υποτροφία στον Reed για το επιστημονικό του ίδρυμα. Εκεί, μαζί με τη θετή κόρη του Storm, Sue (Kate Mara), τον βιολογικό του γιο Johnny (Michael B. Jordan) και τον ασυμβίβαστο, πρώην protégé του, Victor (Toby Kebell), θα καταφέρουν να τελειοποιήσουν τον τηλεμεταφορέα. Μέσα από αυτό το ταξίδι όμως, ένα απροσδόκητο ατύχημα θα τους τραυματίσει, δίνοντας τους υπεράνθρωπες δυνάμεις.

Όλα αυτά που διαβάσατε, είναι σχεδόν τα ¾ του φιλμ. Τόσο είναι το βάρος που δίνεται στην προσπάθεια των τεσσάρων ηρώων να κατασκευάσουν τη μηχανή που θα τους οδηγήσει σε έναν ξένο πλανήτη, χωρίς την παραμικρή παρουσία χιούμορ και οποιουδήποτε ενδιαφέροντος σεναριακού μηχανισμού. Δεν υπάρχει πρόβλημα με το σταδιακό «χτίσιμο» του υλικού, αλλά με διάρκεια μόλις 100 λεπτά, ο χρόνος αυτός είναι ανεπίτρεπτος και πληκτικός για το θεατή. Πολλοί ίσως αντιπαραβάλλουν τον σκοτεινό, σοβαρό χαρακτήρα που επιχειρεί να δώσει ο Trank –χαρακτηριστικό και του κόμικ. Ακόμη κι αν είναι αυτός ο –ούτως ή άλλως αποτυχημένος- λόγος όμως, η τρίτη πράξη της ταινίας απορρίπτει κάθε σοβαροφάνεια, θυμίζοντας μας τα τελευταία δέκα λεπτά κάθε επεισοδίου του τηλεοπτικού «Power Rangers».

Εξυπακούεται πως όταν δεν υπάρχει σκηνοθεσία, δε μπορεί να αποδώσει και ο ηθοποιός, όσο καλός κι αν είναι. Ο Miles Teller είναι από τους πιο ανερχόμενους ερμηνευτές της γενιάς του κι εδώ μοιάζει να βαριέται αφόρητα, σχεδόν όπως στο “Divergent”. Για τον Michael B. Jordan είχαμε γράψει διθυράμβους μετά το “Fruitvale Station”, αλλά τώρα είναι από τους πιο αδύναμους του cast, χωρίς να ξεχωρίζει στην παραμικρή σκηνή. Ομοίως και για την Kate Mara, με τον μοναδικό που στέκεται στο ύψος του να είναι o Jamie Bell, που σε τέτοιους συμπληρωματικούς ρόλους είναι πάντα αξιόλογος. Ακόμα και στον τομέα της μουσικής, ο σπουδαίος Phillip Glass και ο Marco Beltrami (υπέροχη η σύνθεση του για το Snowpiercer), έχουν κατασκευάσει ένα συμβατικό, σχεδόν προκάτ blockbuster-ικό soundtrack.

Ποιος μπορεί να δώσει ξανά ψήφο εμπιστοσύνης στους Fantastic Four; Όσον αφορά ενδεχόμενο sequel, δύσκολα θα γίνει εγκαρδίως δεκτό από τους φαν. Η μοναδική ελπίδα έγκειται στη μεταφορά του στη «μαμά» Marvel. Κι αυτό, έπειτα από καιρό.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ