O σκηνοθέτης του FAWNS, Θανάσης Τσιμπίνης μιλάει στο Reel.gr

Ο Θανάσης Τσιμπίνης μας μιλάει για την νέα του ταινία "Fawns", καθώς και για τα μελλοντικά του σχέδια.

fawns cover

Στο περασμένο φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, στο τμήμα των ελληνικών ταινιών μικρού μήκους προβλήθηκε μεταξύ άλλων και το Fawns. Το τελευταίο δημιούργημα του Θανάση Τσιμπίνη που βραβεύτηκε πέρυσι από το ίδιο φεστιβάλ για την προηγούμενη του ταινία, το DUST. Φέτος το Fawns απέσπασε το βραβείο φωτογραφίας για την υπέροχη, ασπρόμαυρη εικονογράφηση αυτής της σύντομης ερωτικής ιστορίας που όμως είναι διαχρονική και οικουμενική.

«Να σου πω μια ιστορία για τα ελάφια;» ρωτάει ένας από τους δύο εραστές. Και στη συνέχεια παραλληλίζει τη μητρική αγάπη που τρέφουν τα ελάφια προς τα μικρά τους, με την αληθινή ερωτική αγάπη που φτάνει την ανιδιοτέλεια. Μιλήσαμε με το σκηνοθέτη για την κινηματογράφηση που επέλεξε, την απουσία χρώματος και τους συμβολισμούς στο γοητευτικό, συνειρμικό σινεμά που δημιουργεί.

Η ταινία σου συμμετείχε στο πρόσφατο φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας και κέρδισε το βραβείο Φωτογραφίας που μάλιστα δόθηκε για πρώτη φορά στο φεστιβάλ. Μίλησε μας λίγο για το βραβείο αυτό. Θεωρείς ότι δίνει επιπλέον ώθηση στους δημιουργούν που ασχολούνται με τις μικρού μήκους ταινίες;

Το κίνητρο ξεκινά από την ίδια τη συμμετοχή στο φεστιβάλ. Το γεγονός ότι βλέπεις την ταινία σου σε μεγάλη οθόνη, σε συνθήκες που βλέπεις ο ίδιος ταινίες των άλλων σα θεατής, είναι υπέροχη εμπειρία για ένα δημιουργό. Φέτος, το βραβείο μας έδωσε επιπλέον χαρά! Μάλιστα, το γεγονός ότι δεν αφορούσε άμεσα εμένα αλλά έναν συνεργάτη, με συγκίνησε ιδιαίτερα. Ο Κωνσταντίνος Κουκουλιός είναι πάντα εκεί και αντιμετωπίζει κάθε φορά με πολλή σοβαρότητα και ευαισθησία όποια ιδέα μοιραστώ μαζί του. Ήταν σίγουρα η καλύτερη επιβράβευση για τη δουλειά του και το γεγονός ότι τον ξεχώρισαν συνάδελφοι του έχει μεγάλη βαρύτητα.

Η ταινία κάνει παραλληλισμό των μικρών ελαφιών (Fawns) με τους εραστές πρωταγωνιστές της ταινίας. Μίλησε μας λίγο για αυτή την αντιστοίχηση.

Η ιστορία των ελαφιών αναφέρεται στην μητρική αγάπη, ενώ η ιστορία των αγοριών στην ερωτική. Βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα αυτή τη σύγκριση, όταν η ερωτική αγάπη φτάνει σε ένα σημείο όπου μπορείς να μιλάς πια για ανοδιοτέλεια, όπως μια μητέρα για το “μικρό” της. Για ‘μένα, αυτό είναι το σημείο όπου τέμνονται οι δύο αυτές ιστορίες.

fawns 1Σε αντίθεση με την προηγούμενη σου ταινία το Dust που κυριαρχούσε το χρώμα, επέλεξες το Fawns να γυριστεί ασπρόμαυρα. Γιατί έκανες αυτή την επιλογή;

Για να είμαι ειλικρινής, υπάρχουν λίγα πράγματα χωρίς χρώμα που μου αρέσουν. Η ιδέα να μην υπάρχει χρώμα στο FAWNS μου ήρθε κάπως τυχαία και ξαφνικά. Είδα στο internet μια ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός κορμού δέντρου. Είχε κάτι εξαιρετικά όμορφο και απόκοσμο και ένιωσα ότι είχε να κάνει κυρίως με την έλλειψη του χρώματος. Ήταν σα να του είχε φύγει η ζεστασιά και μπορούσες να δεις όλες τις λεπτομέρειες πάνω στο φλοιό. Σκέφτηκα πως το ίδιο θα είχε πολύ ενδιαφέρον και πάνω στο δέρμα.

Ένα σκηνικό που βλέπουμε να είναι παρόν στο Fawns αλλά και στην προηγούμενη σου ταινία είναι το δάσος. Τι σημαίνει για σένα αυτός ο συμβολισμός;

Υποτίθεται πως και στα δύο εξυπηρετούσε την ιστορία. Αν προσέξεις όμως, πέρα από το δάσος, υπάρχουν φυτά και στους εσωτερικούς χώρους. Νομίζω πως είναι μια υποσυνείδητη έλξη που έχω προς τη φύση ή τα υποκατάστατά της. Ίσως, είναι ένας τρόπος για να δείξει κανείς πως κοντά στη φύση (μας) είμαστε πιο ελεύθεροι/ ευτυχισμένοι.

fawns 2Στο Fawns κάνεις εξαιρετική χρήση της κάμερας, με κίνηση που αγκαλιάζει σχεδόν με χορευτικό ρυθμό τους πρωταγωνιστές σου. Αυτή η κίνηση είναι κάτι προγραμματισμένο ή κάτι προκύπτει καθώς γίνονται τα γυρίσματα;

Είχαμε συζητήσει αρκετά από πριν για τη χορογραφία αυτής της σκηνής και είχαμε δει παρέα πολλές αναφορές, αλλά δεν κάναμε ποτέ κανονική πρόβα. Οπότε, μπορείς να πεις ότι έγινε κυρίως πάνω στην πράξη. Μέσα στο δωμάτιο έπαιζε μουσική, τα παιδιά αυτοσχεδίαζαν και ο Κωνσταντίνος τους ακολουθούσε κάνοντας στην ουσία το ίδιο. Περίπου όπως είχε γίνει και πέρσι στο DUST με τη σκηνή του waltz. Εμπιστεύομαι πολύ τους συνεργάτες μου και την μαγεία που μπορεί να βγάλει η στιγμή.

Προσωπικά ανυπομονώ να δω το σκηνοθετικό στιλ σε μια ταινία μεγάλου μήκους και το πως θα χειριστείς ένα πιο μακροσκελές θέμα. Είναι κάτι που θα σε ενδιέφερε;

Στόχος για το επόμενο είναι κάτι με μεγαλύτερη διάρκεια, περισσότερο αφηγηματικό όπου θα προλάβουμε να μάθουμε περισσότερα για τους ήρωες. Όχι όμως μεγάλου μήκους. Νιώθω πως για την ώρα ένα τέτοιο βήμα θα ήταν απότομο, αλλά μάλλον προς τα εκεί βαδίζω.

Δείτε παρακάτω την ταινία

Διαβάστε τη συνέντευξη που μας έδωσε ο Θανάσης Τσιμπίνης για την προηγούμενη ταινία του, το DUST

Δείτε περισσότερα για την ταινία στη σελίδα της στο Facebook

Δείτε όλα τα video του Θανάση Τσιμπίνη

Credits

an AVION FILMS production

CAST Orestis Karydas, Alexis Fousekis
WRITER, DIRECTOR Thanasis Tsimpinis
PRODUCER George Chorevas
EXECUTIVE PRODUCER George Tsokopoulos
DIRECTOR OF PHOTOGRAPHY Konstantinos Koukoulios
1st ASSISTANT DIRECTOR Gioule Kolovou
PRODUCTION MANAGER Despoina Sifniadou
ART DIRECTOR Marina Carnavou
COSTUME DESIGNER Sandra Sotiriou
MAKE UP ARTIST Julien Cadieux

1st CAMERA ASSISTANT Stamatis Kouros
2nd CAMERA ASSISTANT Nikos Karouzos
GAFFER Christos Karagiorgos
KEY GRIP Vasilis Charatsoglou
PRODUCTION ASSISTANT Evros Panagidis
PRODUCTION ASSISTANT Florian Martiny

EDITOR Thanasis Tsimpinis
VFX COMPOSITOR Rousselos Aravantinos
SOUND DESIGNER Renos Papastavros
VOCALS Marietta Fafouti
GRAPHIC DESIGNER Stavros Bilionis
TRANSLATION Daphne Tsobanoglou
CAMERA EQUIPMENT Kalliroi Karamanou
LIGHTING EQUIPMENT Triantafyllos Athanasopoulos
RECORDING STUDIO Musou
DIGITAL MASTER DCS George Paidas

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ