Focus (2015)

Ίσως σε γενικές γραμμές λίγο αστείο μα παράλληλα συναισθηματικά μηδενικό

 ★☆☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Glenn Ficarra, John Requa 
Σενάριο: Glenn Ficarra, John Requa
Πρωταγωνιστούν: Will Smith, Margot Robbie, Rodrigo Santorro
Διάρκεια: 104
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Tanweer

ImageGen“Focus” τιτλοφορείται η τελευταία δημιουργία των Glenn Ficarra και John Requa (Crazy Stupid Love), με πρωταγωνιστές τους Will Smith, μια υπέροχη-οπτικά- Margot Robbie και τον Rodrigo Santoro, σε ένα φιλμ που η αριστοτεχνική απάτη αποτελεί το κέντρο του σεναριακού βάρους, έχοντας όμως διττό ρόλο, αφού την ίδια στιγμή που το πρωταγωνιστικό δίδυμο Nicky-Jess (Smith-Robbie) προσπαθεί να εξαπατήσει, τον γοητευτικά αφελή Garriga (Santoro), το σκηνοθετικό ντουέτο πίσω από την κάμερα, καταστρώνει με τη σειρά του μια αντίστοιχη απάτη, με σκοπό όμως την ευχαρίστηση του θεατή.

Η «απάτη» της ταινίας φυσικά είναι, ότι ενώ καταφέρνει και μας βυθίζει σε ένα υπαρκτό και ταυτόχρονα γοητευτικό υπόκοσμο, όπου κανείς μας έως τώρα δεν είχε ούτε καν φανταστεί, αποκαλύπτοντας μας τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν αυτοί οι «ιδιαίτεροι» καλλιτέχνες, ωστόσο κάτω από το οπτικό glamour κρύβεται μια κινηματογραφική απαρτία από οτιδήποτε, ο κάθε σκηνοθέτης που σέβεται τον εαυτό του, οφείλει και πρέπει να αποφύγει. Το “Focus” είναι «αστείο» στην κάθε του λεπτομέρεια. Είναι μια ταινία χωρίς την παραμικρή αλήθεια, η οποία δεν διδάσκει απολύτως τίποτα και εν τέλει δεν δείχνει τίποτα, εκτός ίσως από το θράσος της του να αναφέρεται καθ όλη την διάρκεια της στις κινηματογραφικές αυτές αξίες.

Ο Will Smith στο ρόλο του έμπειρου και γοητευτικού απατεώνα Nicky Spurgeon μας δίνει να καταλάβουμε πολύ καλά από την αρχή του φιλμ, πως στην ουσία ενσαρκώνει ένα «κενό» χαρακτήρα, με μοναδικό λόγο ύπαρξης, να καταφέρει μέσω αυτού, να πουλήσει για πολλοστή φορά τον ίδιο του τον εαυτό και τις «αρετές» πάνω στις οποίες έχτισε την καριέρα του. Τα πάντα στην ονειρικά εντυπωσιακή ζωή του χαρακτήρα του βέβαια πρόκειται να αλλάξουν όταν συναντήσει την ανερχόμενη και ταλαντούχα απατεώνισσα Jess (Margot Robbie), όπου με τη σειρά της θα λειτουργήσει ως το αντικείμενο του πόθου, αλλά και ως ο αναντικατάστατος αυτός χαρακτήρας της ταινίας όπου πλαισιώνοντας τον χαρακτήρα του Smith, όχι μόνο θα τον ολοκληρώσει, αλλά θα αποτελέσει και τον συνδετικό κρίκο αυτής της μίξης του ρομάντζου με το σασπένς που ανεπιτυχώς προσπαθεί το σκηνοθετικό δίδυμο να μας πλασάρει.

Οι σκηνοθέτες στο ρόλο ενός ταχυδακτυλουργού, που ως γνωστόν προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το βλέμμα του κοινού κάπου αλλού πέρα από το «κόλπο» που ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει, εστιάζουν αναγκαστικά τον φακό τους στην πανέμορφη πρωταγωνίστρια τους και την ίδια στιγμή που την ρίχνουν στο κρεβάτι με τον Smith αφού πρώτα έχουν φροντίσει να χτίσουν ένα ονειρικό κινηματογραφικό ζευγάρι σπαταλώντας αρκετή αφηγηματική ενέργεια, καταφέρνουν και προσδίδουν μια φαινομενική αφηγηματική αξία στα θεμέλια της ιστορίας, της οποίας φυσικά οι αδυναμίες δεν αργούν να φανούν. Το αποτέλεσμα; Παράλογο, πρόχειρο, ίσως σε γενικές γραμμές λίγο αστείο μα παράλληλα συναισθηματικά μηδενικό.

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ