Foxcatcher (2014)

O Bennett Miller έχει αποδείξει, πως ξέρει να χειρίζεται άψογα τους ήρωές του






Σκηνοθεσία: Bennett Miller
Σενάριο: E. Max Frye, Dan Futterman 
Πρωταγωνιστούν: Steve Carell, Channing Tatum, Mark Ruffalo
Διάρκεια: 134’
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Spentzos, Seven 

Foxcatcher_First_Teaser_PosterΒασισμένη στην συγκλονιστική, αληθινή ιστορία του John du Pont, κληρονόμου της κολοσσιαίας αυτοκρατορίας, μιας από τις πιο επιφανείς οικογένειες της Αμερικής, το “Foxcatcher” αποτελεί την τρίτη, μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη των “Capote” και “Moneyball”, Bennett Miller, ο οποίος μετά από τριετή απουσία, επιστρέφει με μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.

Όταν ο χρυσός Ολυμπιονίκης και δυο φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής πάλης, Mark Schultz (Channing Tatum), λάβει ένα περίεργο τηλεφώνημα που τον προσκαλεί να γνωρίσει από κοντά τον βαθύπλουτο John du Pont, ο ίδιος θα αδράξει την ευκαιρία και θα επισκεφτεί τον μυστηριώδη άνδρα, με την προοπτική ενός εν δυνάμει χρηματοδότη να μοιάζει σωτήρια για την μελλοντική πορεία της καριέρας του.
Η σχέση του με τον εκκεντρικό-αυτοαποκαλούμενο-ορνιθολόγο, φιλοτελιστή και λάτρη της πάλης, θα δρομολογηθεί με γνώμονα τον κοινό τους στόχο για ένα ακόμη μετάλλιο, στους επικείμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ.

Με τον du Pont να χρηματοδοτεί την προπονητική ομάδα, παρέχοντας τις απαραίτητες εγκαταστάσεις και τον κατάλληλο εξοπλισμό, ο Schultz είναι πεπεισμένος πως έχει βρει το άτομο που θα τον βοηθήσει, να ξεφύγει επιτέλους από την σκιά του μεγάλου του αδελφού Dave (Mark Ruffalo), επίσης Ολυμπιονίκη και Παγκόσμιου πρωταθλητή πάλης.

Οι εύθραυστες, από την αρχή, ισορροπίες αναμένεται να διασαλευθούν, όταν ο du Pont ζητήσει την πολύτιμη βοήθεια του Dave, προκειμένου να προπονήσει αποτελεσματικότερα την ομάδα του. Ο Mark θα έρθει τότε αντιμέτωπος με την επαγγελματική επιβλητικότητα του ευγενούς αδελφού του, αλλά κυρίως με την περίεργη συμπεριφορά του John, που μοιάζει να μεταστρέφεται ολοένα και περισσότερο, απέναντι στα δυο αδέλφια.

Η κινηματογραφική μεταφορά μιας υπόθεσης που συγκλόνισε την δεκαετία του ΄90 τον κόσμο του αθλητισμού-και οχι μόνο-ανάγεται σε υψηλής αξίας, βιογραφικό δράμα δια χειρός Miller, ο οποίος έχει αποδείξει, πως ξέρει να χειρίζεται άψογα τους ήρωές του, προσδίδοντας σε καθέναν από αυτούς, χαρακτηριστικά ιδιαίτερα και μια, σχεδόν, πανανθρώπινη διάσταση, πάντα υπό το σκεπτικό ενός χαρακτήρα που οφείλει να ξεχωρίσει, ικανοποιώντας την μοίρα του παρία.

Στο “Capote” ο Philip Seymour Hoffman υποδύεται μαγικά την εκκεντρική περσόνα του διάσημου, Αμερικανού συγγραφέα, ενώ στο “Moneyball” ο Brad Pitt μεταμορφώνεται στον «άπιστο» μάνατζερ μιας ομάδας μπέιζμπολ, που αποφασίζει να συγκεντρώσει τους κατάλληλους παίκτες, βασισμένος στην τεχνολογική ανάλυση ενός υπολογιστικού συστήματος. Στο “Foxcatcher” ο Miller κάνει ακριβώς το ίδιο: παίρνει την κωμική φύση του Steve Carell, της προσθέτει μια καμπουριαστή μύτη, την ντύνει με μια αρρωστιάρικη απόχρωση δέρματος και επιτρέπει έτσι στον Carell να αναδυθεί ερμηνευτικά, ως πενηντάρης που μια ολόκληρη ζωή προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή και τον έπαινο, της ανικανοποίητης μητέρας του Jean (Vanessa Redgrave).

Η στρωτή, αφηγηματική μορφή του “Foxcatcher”, από το οποίο τα χωροχρονικά flashbacks και το μοτίβο της αντισυμβατικής διήγησης λείπουν, λειτουργεί ως ο ιδανικός κινηματογραφικός καμβάς, για την ανάδειξη της πρωταγωνιστικής κυριαρχίας τριών ηθοποιών, που σε πρώτη φάση δεν μοιράζονται κανένα απολύτως κοινό, πέρα από τις θαυμάσιες ερμηνείες τους.

Με τον Channing Tatum να ωριμάζει, συνεχώς, υποκριτικά (ο ρόλος του Mark αποτελεί ενδεχομένως, την καλύτερη του ερμηνεία μέχρι σήμερα) και τον Mark Ruffalo να αποτελεί την ήρεμη δύναμη, αυτός που ξεχωρίζει ασυζητητί, είναι ο Steve Carell, σε έναν ρόλο που αποδεικνύει το μέγεθος του ηθοποιού που πραγματικά είναι. Κάτω από στρώσεις μακιγιάζ, κενά βλέμματα και αλλόκοτη πρόζα, ο Carell δίνει το στίγμα ενός ανθρώπου που προοριζόταν να περάσει τελικά στην ιστορία, για πολύ διαφορετικούς λόγους από αυτούς που ήλπιζε. Μια ερμηνεία για πολλά βραβεία, το δίχως άλλο.

Το “Foxacatcher” είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες ταινίες για το 2014. Σε αυτό συνηγορούν εξάλλου η σκηνοθετική επιμέλεια του Miller, η άρτια προσαρμογή του σεναρίου, από τους E. Max Frye και Dan Futterman, καθώς και οι ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών. Και ο Steve Carell. Κυρίως ο Steve Carell.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*