Framing Oscars 2012: Κατηγορίες Σεναρίου

...

Το ‘χω πει και δε θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω: Το σενάριο είναι το σημαντικότερο συστατικό της σύγχρονης αφηγηματικής ταινίας. Ο κόσμος, η πλοκή, οι χαρακτήρες, τα έργα τους και τα λόγια τους, όλα είναι γραμμένα εκεί. Δυστυχώς οι σεναριογράφοι είναι είδος του πεταματού αν και η αλήθεια είναι πως μετά την περίφημη απεργία του 2008, σαν κάπως να έχει αλλάξει το κλίμα. Όλο και περισσότεροι κριτικοί αναφέρουν τους σεναριογράφους και το κοινό αρχίζει να μαθαίνει τα ονόματα των Τζον Λόγκαν, Άαρο Σόρκιν, Στίβ Ζάλιαν, Έρικ Ροθ κ.α.

Στις κατηγορίες του σεναρίου, φέτος γίνεται ο κακός χαμός, και υπάρχουν, και στο πρωτότυπο και στο διασκευασμένο, πολλά δυνατά σενάρια. Από την άλλη, μέτρα απουσίες και κλάψε για τον πουριτανισμό της Ακαδημίας: Young Adult (σπουδή στην κατάθλιψη με έναν μισανθρωπικό χαρακτήρα που δεν «άρεσε»), Το Καταφύγιο (σπουδή στην παράνοια αλλά και στις καθημερινές μας φοβίες), 50/50 (σπουδή στο φόβο του θανάτου), Πρέπει Να Μιλήσουμε Για τον Κέβιν (σπουδή στην έννοια του «κακού» και εξαιρειτκή ιστορία περί συγχώρεσης), Οι Πρωτάρηδες (σπουδή πάνω στα… νέα ξεκινήματα!). Είπαμε, η Ακαδημία βραβεύει συνήθως (γιατί υπάρχουν κι εξαιρεσεις φυσικά) συγκεκριμένο είδος ταινιών. Το μόνο που μπορούμε εμείς να κάνουμε είναι να γκρινιάζουμε (και να δίνουμε blogoscars)!

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

Τζ. Κ. Τσάντορ: Margin Call

Το underdog της φετινής κούρσας. Ο σεναριογράφος Τζ. Κ. Τσάντορ κάνει καλή δουλειά όσον αφορά στο στήσιμο της πλοκής και στη δημιουργία της έντασης, αλλά μπλέκει λίγο τα μπούτια του όσον αφορά στους πολλούς κεντρικούς χαρακτήρες που παίρνουν ενίοτε το spotlight από τον πραγματικό πρωταγωνιστή Κέβιν Σπέισι.  Καλογραμμένο σενάριο όπως και να ‘χει, με καλές ατάκες και χωρίς εύκολες ηθικολογίες και μονοδιάστατους χαρακτήρες. Παρ’ όλα αυτά δε θεωρώ ότι θα έχει ιδιαίτερη τύχη στην απονομή και μάλλον θα πρέπει να θεωρεί εαυτόν τυχερό που τρύπωσε στις υποψηφιότητες πετώντας έξω Young Adult και 50/50!

Γούντι Άλεν: Μεσάνυχτα στο Παρίσι

Θα τολμήσω να πω πως θεωρώ τον πεσιμιστή Γούντι Άλεν του Θα Συναντήσεις Έναν Ψηλό Μελαχροινό Άντρα, υποτιμημένο. Ταινίες τύπου Μεσάνυχτα στο Παρίσι αρέσουν φαίνεται περισσότερο, ειδικά δε στα μέλη της Ακαδημίας που ψοφάνε για γλυκόπικρη κομεντί (αν δε έχει και αναχρονισμό μέσα, τόσο το καλύτερο!). Ευφάνταση ιδέα, παιχνίδια με το χρόνο, ξεκάθαρος πρωταγωνιστής, απολαυστικά κάμεο αλλά ένας μάλλον προχειρογραμμένο ρόλος συζύγου (Ρέιτσελ ΜακΆνταμς). Μεταξύ άλλων διακρίσεων, η ταινία κέρδισε τις προάλλες το βραβείο της Ένωσης Σεναριογράφων για πρωτότυπο σενάριο. Μικρή λεπτομέρεια: το Artist δεν ήταν eligible για αυτό το βραβείο και άρα ήταν εκτός συναγωνισμού. Εν ολίγοις, η μάχη θα ‘ναι σκληρή, και ο Γούντι Άλεν θα φτάσει πολύ κοντά στην πηγή χωρίς όμως να πιει νερό.

Μισέλ Χαζαναβίσιους: The Artist

Το φαβορί των φετινών όσκαρ: Το The Artist έχει μια κλισέ αλλά καλογραμμένη ιστορία να πει και είναι γεμάτη subtext για την τέχνη του κινηματογράφου και τις αλλαγές που τη σημάδεψαν και συνεχίζουν να τη σημαδεύουν. Πολύ καλή οπτική αφήγηση αλλά μια μάλλον κουραστική δεύτερη πράξη με τον χαρισματικό πρωταγωνιστή να περνάει μεγάλο μέρος του έργου όντας παθητικός.  Η ταινία έχει μαζέψει σχεδόν κάθε βραβείο που έχει βρεθεί στο δρόμο  ης και δεδομένου ότι μάλλον θα φύγει με το Όσκαρ Καλύτερης ταινίας, θα πάρει πακέτο μαζί και το Όσκαρ σεναρίου. Δε θεωρώ ότι το αξίζει, αλλά είπαμε: η ακαδημία αγαπάει γλυκόπρικη κομεντί (βάλε μέσα και μπόλικη αγάπη για την τέχνη του κινηματογράφου και βου αλά! Έχεις το φετινό νικητή)

Κίρστεν Γουίγκ, Άνι Μάμολο: Οι Φιλενάδες

Πρέπει να παραδεχτούμε πως φέτος, στην κατηγορία του σεναρίου, είναι μια καλή χρονιά για την κωμωδία. Δίπλα στο Artist και το Μεσάνυχτα στο Παρίσι, ξεπροβάλλει και η πολύ καλή φαρσοκωμωδία Οι Φιλενάδες. Κλισέ στόρι, αλλά φοβεροί χαρακτήρες, πολύ καλό χιούμορ (από ατάκες μέχρι σκατολογικού περιεχομένου!) αλλά ένα φινάλε που καταντάει πιο γλυκερό και συμβατικό απ’ ότι θα περίμενε κανείς και σκηνές που τελειώνουν λίγο πιο μετά απ’ ότι θα έπρεπε από άποψη ρυθμού. Η ταινία πήρε πολύ καλές κριτικές και αγαπήθηκε απ’ όλους, αλλά το όσκαρ το βλέπω λίγο δύσκολο. Όπως προείπα, το The Artist το έχει σχεδόν κλειδώσει.

 Ασγκάρντ ΦαραντίA Separation

Το ιρανικό δράμα  που κατάφερε να χωθεί στα Όσκαρ – σπάνιο κατόρθωμα ομολογουμένως! Δίκαιη υποψηφιότητα για ένα σενάριο με έξυπνη πλοκή, δυνατούς χαρακτήρες με ξεκάθαρους στόχους ο καθένας και με ένα ενίοτε Χιτσκοκικό σασπένς (πυροβολήστε με αλλά έτσι το είδα) που κρατάει κρυμμένα τα χαρτιά των χαρακτήρων μέχρι το φινάλε. Μοναδικό παράπονο το πώς χάνει το νήμα κάπου στο φινάλε χωρίς να είναι σίγουρο πως θέλει να ολοκληρώσει την ιστορία του. Δεν έχει καμία τύχη στα όσκαρ φυσικά, αλλά η αναγνώρισή του είναι ένας ευχάριστος αέρας ανανέωσης για την Ακαδημία.

 

Ποιά ταινία θα το πάρει: The Artist. Με πρώτο επιλαχόν το Μεσάνυχτα Στο Παρίσι.

Ποιά ταινία θα έπρεπε να το πάρει: Από τις υποψήφιες θα έλεγα μάλλον το A Separation. Από τις αδικιμένες το Young Adult.

Αν η Ακαδημία είχε χιούμορ το όσκαρ θα πήγαινε: Στο New Year’s Eve. Για το μοναδικό τρόπο με τον οποίο η ταινία, εκτός από πνεύμα χριστουγέννων, προσπάθησε να μας πουλήσει προιόντα Toshiba, κρέμες Nivea, dvd TDK, σαμπάνιες MOET, κ.α. Σεναριογραφία με subtext.

 

ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

 Τζον Λόγκαν: Hugo

 

Το Hugo αποτελεί το ερωτικό γράμμα του Μάρτιν Σκορ…εε.. θέλω να πω του Τζον Λόγκαν, προς την τέχνη του σινεμά! Όπως έχω γράψει και στην κριτική μου για την ταινία, ο Τζον Λόγκαν έχει γράψει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία (μισή αλήθεια, μισή μυθοπλασία) για τον Ζορζ Μελιές αλλά έχει παραμερίσει τον αληθινό πρωταγωνιστή Χιούγκο. Μια πολύ όμορφη πινελιά, που προσθέτει στο όλο subtext για τη χρυσή εποχή του βωβού κινηματογράφου, αποτελούν τα μικρά «σκετσάκια» που διαδρματίζονται σε ανύποπτο χρόνο μέσα στο σιδηροδρομικό σταθμό και λειτουργούν σαν κωμικές μικρού μήκους ταινίες. Το Hugo είναι από τα φαβορί της κατηγορίας αλλά νομίζω πως το δυνατό του σημείο τη βραδιά της απονομής θα είναι οι τεχνικές κατηγορίες.

 Στιβ Ζέιλιαν, Άαρον ΣόρκινMoneyball

 

Ίσως το καλύτερο διασκευασμένο σενάριο της χρονιάς μαζί με τα Ειδοί του Μαρτίου και Εξαιρετικά Δυνατά κι Απίστευτα Κοντά. Ωραία, κλασική ιστορία του ανθρώπου που προσπαθεί να αποδείξει την αξία του, δυνατός πρωταγωνιστής, ξεκάθαρο συναισθηματικό θέμα. Εξαιρετικά καλογραμμένος διάλογος (Άαρον Σόρκι βλέπεις) αν και κάπου στη μέση το κουράζει λίγο όταν το παρακάνει με την ορλογία του μπέιζμπολ. Το Moneyball θα μπορούσε να είναι φαβορί (οι σεναριογράφοι Στιβ Ζέιλιαν και Άαρον Σόκριν είναι ισχυρά ονόματα του χώρου) αλλά κάτι μου λέει πως θα είναι από τις περιπτώσεις όπου οι έξι υποψηφιότητες της ταινίας θα αποδώσουν… μηδέν βραβεύσεις.

Αλεξάντερ Πέιν, Νάτ Φάξον, Τζιμ Ρας: Οι Απόγονοι

Το δυνατό χαρτί των Απογόνων είναι ο κεντρικός χαρακτήρας. Αυτό δεν αποτελεί φυσικά έκπληξη: ο Αλεξάντερ Πέιν ειδικεύεται στις ταινίες χαρακτήρων, ειδικά ανδρών στα 40 με κρίση ταυτότητας.  Θεωρώ όμως το χαμό με τους Απογόνους ολίγον τι υπερβολικό. Ο χαρακτήρας του Κλούνει είναι πολύ καλά γραμμένος όπως και όλοι οι περιφερειακοί χαρακτήρες αλλά πάλεψα να κατανοήσω τη βαθύτερη ανάγκη του και αυτό νομίζω γιατί η ταινία απέτυχε στο να επικεντρωθεί σε μία τουλάχιστον δυνατή σχέση του πρωταγωνιστή με κάποιον άλλο χαρακτήρα. Όπως και να ‘χει, οι Απόγονοι έχουν πάρει πολλά βραβεία σεναρίου από διάφορες ενώσεις κριτικών και κέρδισαν και το βραβείο της Ένωσης Σεναριογράφων. Το Hugo είναι το αντίπαλο δέος αλλά κοιτάει από πολύ μακριά. Οι Απόγονοι έχουν σχεδόν κλειδώσει αυτό το όσκαρ.

 Τζορτζ Κλουνει, Γκραντ Χέσλοφ, Μπο Γούιλιμον: Αι Ειδοί του Μαρτίου

 

Μία από τις καλύτερες και πιο υποτιμημένες ταινίες της χρονιάς: το The Ides of March είναι φοβερό πολιτικό θρίλερ που αποτελεί ένα αρνητικό rite of passage για τον χαρακτήρα του Ράιαν Γκόσλινγκ καθώς περνάει από τον ιδεαλισμό στη σκοτεινή πλευρά της πολιτικής. Κοφτεροί διάλογοι, έξυπνη πλοκή με αποκαλύψεις δυναμίτη στο φινάλε και το κυριότερο, χαρακτήρες που είναι όλοι τους καλογραμμένοι και λειτουργικοί για την πλοκή. Δεν υπάρχει χαρακτήρας χωρίς στόχο και ανάγκη και δεν υπάρχει χαρακτήρας που να μην μπαίνουμε έστω και για λίγο στο κεφάλι του. Η ταινία αγνοήθηκε στις άλλες κατηγορίες αλλά τουλάχιστον αναγνωρίστηκε στο σενάριο. Φυσικά, οι πιθανότητες βράβευσης είναι σχεδόν μηδαμινές.

Μπρίιτζετ Ο’Κόνορ, Πίτερ ΣτροΟ Κλήρος Έπεσε Στο Σμάιλι

To αντίστοιχο underdog της κατηγορίας του διασκευασμένου σεναρίου: καλογραμμένο σενάριο (κι απ’ ό, τι μου λένε όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο πολύ καλή διασκευή) με πολλούς ξεχωριστούς χαρακτήρες, κι ελαφρώς περίπλοκη και δύσκολη να ακολουθήσει πλοκή αλλά με όμορφους διαλόγους, πολύ subtext και έναν αργό, μελαγχολικό ρυθμό που σε ρουφάει στην.. καταθλιπτική μοναξιά των χαρακτήρων. Το Ο Κλήρος Έπεσε στο Σμάιλι δεν είχε άλλες ιδιαίτερες σεναριακές βραβεύσεις φέτος και σε ένα τόσο σκληρό αναταγωνσιμό είναι πολύ δύσκολο να πάρει κάτι παραπάνω από την υποψηφιότητά του.

 

Ποιά ταινία θα το πάρει: Οι Απόγονοι. Με πρώτο επιλαχόντα τον Hugo.

Ποιά ταινία θα έπρεπε να το πάρει: Από τις υποψήφιες το Αι Ειδοί του Μαρτίου ή το Moneyball. Από τις αδικημένες το Εξαιρετικά Δυνατά κι Απίστευτα Κοντά, ή το Πρέπει Να Μιλήσουμε για το Κέβιν

Αν η Ακαδημία είχε χιούμορ το Όσκαρ θα πήγαινε: Στο Twilight Saga: Breaking Dawn part 1. Για την εξαιρετικά προχώ πλοκή,  όπου ο Έντουαρτ κι η Μπέλα παντρευόντουσαν για μισή ώρα και μετά κοιτιόντουσαν για άλλες δύο.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ξέρω ότι με τόσο κήρυγμα περί σεναριογράφων στην αρχή του ποστ, φαίνεται ως υποκριτικό εκ μέρους μου να μην έχω στις φωτογραφίες του ποστ τις φάτσες τους. Η δικαιολογία μου είναι πως σε αρκετές περιπτώσεις το σενάριο το υπογράφουν δύο και τρεις σεναριογράφοι και είναι πολύ δύσκολο να βρεις φωτογραφίες όλων τους στο ιντερνετ.

Για να εξιλεωθώ, σας παραθέτω  αυτό το λινκ του CELEBRITY CIRCUIT όπου μπορείς να κατεβάσεις διάφορα σενάρια της σεζόν συμπεριλαμβανομένων και των περισσότερων οσκαρικών. Απολάυστε υπέυθυνα:

http://www.cbsnews.com/8301-31749_162-57359896-10391698/download-scripts-of-award-contenders/

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ