Free to Run (2016)

Η 1,5 ώρα του Free To Run ήταν ορισμένα από τα πιο απολαυστικά λεπτά μέσα σε σκοτεινή αίθουσα τον τελευταίο μήνα

 ★★★½☆ 

Σκηνοθεσία: Pierre Morath
Σενάριο: Pierre Morath
Πρωταγωνιστούν: Philippe Torreton
Διάρκεια: 99′
Χώρα: Βέλγιο/Γαλλία/Ελβετία
Διανομή: Danaos Films

Free_to_Run-359743003-largeΑγαπώ ένα καλά δομημένο ντοκιμαντέρ. Ακόμα περισσότερο όταν αφορά κάποιο σημαντικό θέμα. Όταν κατάλαβα πως θα παρακολουθήσω όμως ένα που έχει σχέση με το τρέξιμο, ήταν κάτι απρόσμενο και αναπάντεχο, ειδικά για μένα που δεν έχω τρέξει ποτέ στη ζωή μου. Κι όμως η 1,5 ώρα του Free To Run ήταν ορισμένα από τα πιο απολαυστικά λεπτά μέσα σε σκοτεινή αίθουσα τον τελευταίο μήνα. Πληθώρα σημαντικών θεμάτων και ντοκουμέντων, την ύπαρξη των οποίων δεν γνώριζα. Συνομιλίες, συνεντεύξεις, αρχειακό υλικό συνθέτουν ένα εγχείρημα που κάνει εμφανές πως έχει δημιουργηθεί από ανθρώπους που αγαπούν και σέβονται το θέμα.

Ορισμένα από τα σημαντικά σημεία της ταινίας περιλαμβάνουν το ξεκίνημα του τρεξίματος ως κάτι παραπάνω από hobby, τον αγώνα των αθλητών δρόμου για να καταφέρουν το αυτονόητο – δηλαδή να πληρώνονται όπως όλοι οι αθλητές όλων των υπόλοιπων αθλημάτων, η σύγκριση των ρομαντικών αγώνων δρόμου στη Γαλλία στο παρελθόν με την μετέπειτα εμπορευματοποίηση τους και πολλά άλλα. Με διαφορά όμως προσωπικά ξεχώρισα το κομμάτι της ταινίας που αφορά τα δικαιώματα των γυναικών στους αγώνες δρόμου και πιο συγκεκριμένα στους Μαραθώνιους. Ο παραλληλισμός με τον αγώνα αναγνώρισης ίσως δικαιωμάτων κάθε είδους άκρως επιτυχημένος και είναι φυσικά κάτι που αφορά όλους μας.

Κυρίαρχες μορφές στο ντοκιμαντέρ: ο σταρ δρομέας Steve Prefontaine που τόλμησε να μιλήσει δημόσια και να ανοίξει πόλεμο με την Παναμερικανική ομοσπονδία στίβου καθώς το 1971 ο κλασσικός αθλητισμός θεωρούνταν ερασιτεχνικός ακόμα στις ΗΠΑ και παρόλα τα εκατομμύρια που κέρδιζαν οι διοργανωτές από τα γεμάτα στάδια οι αθλητές δεν είχαν τη δυνατότητα να πάρουν τίποτα, η εκπληκτική Kathrine Switzer που υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έτρεξε με νούμερο στον Μαραθώνιο της Βοστώνης το 1967 και στη συνέχεια πρωτοστάτησε στο δικαίωμα των γυναικών να τρέχουν σε κάθε αγώνα είτε ερασιτεχνικό είτε και στους Ολυμπιακούς αγώνες ακόμα, ο Ελβετός Noël Tamini που ίδρυσε το 1972 το πρώτο περιοδικό για το τρέξιμο με τίτλο Spiridon από το μικρό όνομα του Έλληνα Μαραθωνοδρόμου Σπύρου (ή Σπυρίδωνα) Λούη.

Σίγουρα το Free To Run απευθύνεται σε άτομα που τους αρέσει το τρέξιμο – και είναι πολλοί αυτοί πια, ακόμα και στη χώρα μας. Αλλά αν του δώσεις μια ευκαιρία θα δεις πως πρόκειται για μια ταινία που περιέχει στοιχεία που μας αφορούν όλους. Τρέχεις – δεν τρέχεις, μάλλον θα χρειαστείς να πεις ψέματα πως “μπήκε ένα σκουπιδάκι στο μάτι σου” διότι αναμένεται να σε κάνει να δακρύσεις παραπάνω από μια φορά…

Δημήτρης Βαρελάς

...μικρός έπεσε στη χύτρα με τις ταινίες... έκτοτε καμία θέληση εξόδου...
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ