To «Game of Thrones» συνεχίζει δυναμικά με το επεισόδιο 6 της έκτης σεζόν

"Blood of my Blood"

Το «Game of Thrones» μας έχει κακομάθει με τα σοκαριστικά επεισόδια και το χαμό που γίνεται προς το τέλος κάποιων επεισοδίων, αλλά το αγαπάμε εξίσου όταν καλμάρει λίγο και δίνει την ευκαιρία στους θεατές του να «αναπνεύσουν» για λίγο και να απολαύσουν τους χαρακτήρες και τις εξελισσόμενες ιστορίες αυτών – για όσο αυτές δεν γίνονται επαναλαμβανόμενες και κουραστικές. Ας δούμε λοιπόν τι έγινε στο έκτο επεισόδιο της έκτης σεζόν, καθώς περάσαμε (κιόλας) στο δεύτερο μισό του κύκλου αυτού :

Προσοχή, SPOILER ALERT!!

Για αρχή έχουμε τους εξαντλημένους και περιφερόμενους Bran Stark και Meera Reed – και την επιστροφή του θείου Benjen. O Bran συνεχίζει τα οράματα, με ένα πολύ γρήγορο μοντάζ σκηνών που, ως επί το πλείστον, έχουμε ήδη δει στο Game of Thrones – η πιο ενδιαφέρουσα από τις οποίες ήταν ο φόνος του Aerys Targaryen («Mad King») από τον «Kingslayer» Jaime Lannister. O Benjen Stark φέρνει μεταφορικό μέσο (άλογο) και σώζει την τελευταία στιγμή τον ανιψιό του και τη Meera από τους Wights, μας υπενθυμίζει πως είχε χαθεί για πολύ καιρό πέρα από το Wall, και τον περιέθαλψαν τα Children of the Forest (τα οποία σα να εξαλείφθηκαν πια μάλλον, αν κρίνουμε από το προηγούμενο επεισόδιο). Επίσης, μαθαίνουμε ότι ο Three-Eyed Raven είναι κάτι περισσότερο σαν τίτλος, παρά αναφορά σε συγκεκριμένο πρόσωπο με το όνομά του. Γι αυτό και ο Benjen λέει στον Bran ότι αυτός πρόκειται να γίνει ο Three-Eyed Raven τώρα, και πρέπει να μάθει να ελέγχει τη συνείδηση και τα οράματά του, προτού ο Night’s King φτάσει νοτιότερα. Λέτε να πάθουμε δεύτερο mindfuck (μετά αυτό του Hodor) μαθαίνοντας ότι ο Three-Eyed Raven που τον είδαμε να πεθαίνει στο προηγούμενο επεισόδιο είναι ο Bran στο… μέλλον;

Στο Horn Hill τώρα έχουμε -επιτέλους- μια ωραία και χρήσιμη σκηνή με πρωταγωνιστές τους Sam και Gilly. Οι δυο τους, παρά το ότι είναι αγαπητοί στο κοινό, δεν μας έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής πολλές αξιόλογες σκηνές που να κινούν τους τροχούς της ιστορίας προς τα μπροστά – παρά γέμισμα τηλεοπτικού χρόνου. Αυτή τη φορά όμως μας έδωσαν επιτέλους κάτι καλό. Ο James Faulkner αποτέλεσε μια εξαιρετική επιλογή στο ρόλο του Randyll Tarly και το αμήχανο δείπνο στο κάστρο τους (που έμοιαζε και λίγο με τον Παρθενώνα) θύμισε σε όλους μας ανάλογα δείπνα που έχουμε ζήσει που συγγενείς μας φέρνουν σε δύσκολη θέση με τις παρατηρήσεις και τις προσβολές τους. Πολλοί θα πουν πως θα ήθελαν η σκηνή να είναι λίγο πιο σύντομη, αλλά κατά τη γνώμη μας είχε μια σωστή διάρκεια – αν εξαιρέσουμε το πολύ obvious το-σπαθί-εκείνο-είναι-από-valyrian-steel-και-δεν-είναι-δικό-σου-Sam. Ο Sam προφανώς και το βούτηξε μαζί με την Gilly και το μωρό στο τέλος, αλλά τώρα προς τα πού θα πάνε; Κρίμα, γιατί αν εξαιρέσουμε τον Randyll, η μητέρα Melessa και η αδερφή του Talla ήταν συμπαθέστατες. Επίσης ήταν αρκετά αναζωογονητικό να δούμε την Gilly σε μια νορμάλ φορεσιά που δεν είναι κουρέλια.

G2

Στο King’s Landing ήταν αρκετά περίεργο να δούμε την Margaery να το έχει γυρίσει σε θρησκευόμενη κορασίδα, αλλά ξέρουμε πως είναι όλο υποκριτική προκειμένου να βγάλει τον αδερφό της από τη φυλακή. Πρώτη φορά βλέπουμε επίσης τον στρατό των Tyrells (μιας και κάθε House έχει από έναν βέβαια, αλλά μας απογοήτευσε πάραυτα, αφού δεν έκαναν και τίποτα εντέλει. Το πιο συγκλονιστικό (αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι) που έγινε στο Βασίλειο ήταν η αφαίρεση από τον Jaime των καθηκόντων του στο Kingsguard – και μας κάνει να τον λυπηθούμε σχεδόν, μιας και ξέρουμε πόσα πολλά σημαίνει για τον Jaime η θέση αυτή. Ο Tommen τα θαλασσώνει για μια ακόμα φορά, παίρνοντας το μέρος του High Sparrow, όπως και η Margaery άλλωστε, αλλά ξέρουμε ότι αυτή έχει ένα υποχθόνιο σχέδιο τουλάχιστον. Ο High Sparrow προσβάλλει την Cersei έμμεσα, μιας και δεν αφήνει την Margaery να κάνει το δικό της walk of shame, κι έτσι αυτός τώρα, με τον Βασιλιά Tommen στο πλευρό του, ουσιαστικά παίζει ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στο πολιτικό παιχνίδι του King’s Landing. Ωστόσο, εξακολουθεί να μην είναι ο αγαπημένος μας χαρακτήρας, μιας και μας φαίνεται ότι αυτός και οι μακροσκελείς του μονόλογοι απλά υφίστανται για να παρατείνονται σε διάρκεια οι σκηνές και η υπόθεση στο King’s Landing. Όλο αυτό βέβαια θέλουμε να πιστεύουμε ότι απλά είναι build-up για την επερχόμενη έκρηξη της Cersei, η οποία όλο και φουντώνει, αλλά έχει και την ασφάλεια του (zombie-)Mountain στην πλάτη της – ο οποίος και θα την υποστηρίξει λογικά στην αναμενόμενη trial by combat που έρχεται καταπάνω της.

Στο Braavos είναι κάπως φρέσκο να βλέπουμε την πολύ καλή Maisie Williams να κάνει κάτι άλλο από το να επαναλαμβάνει τις ίδιες ατάκες ξανά και ξανά. Ενώ δηλητηριάζει αρχικά το ποτό της Lady Crane, την οποία έχει αναλάβει να δολοφονήσει, τελικά το μετανιώνει και στο μεταξύ έχει έναν σχεδόν συγκινητικό διάλογο μαζί της, ο οποίος την ωθεί εντέλει να σκάψει και να βρει το σπαθί της, το οποίο είχε κρύψει για ώρες ανάγκης. Αν κρίνουμε από τις πράξεις της, η Arya δεν μπορεί να γίνει Κανένας όπως είχαμε προβλέψει, έχει ακόμα πολύ Stark μέσα της για κάτι τέτοιο, με μια μεγάλη αγάπη για την οικογένειά της, όπως και τεράστια δίψα για εκδίκηση όσων οδήγησαν πολλά μέλη της στο θάνατο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Jaqen H’ghar είχε προβλέψει την πορεία της αυτή, γι αυτό ίσως και την έστειλε να παρακολουθήσει ένα θεατρικό που αφορά (και) την οικογένειά της, και τώρα θα την τεστάρει και στη μάχη της με την Waif, την οποία στέλνει για να τη δολοφονήσει εντέλει, εφόσον «απέτυχε» στο να γίνει απρόσωπη assassin. Η Arya δηλαδή θα σκοτώσει με το σπαθί της την Waif όταν η τελευταία την αιφνιδιάσει στον ύπνο της και θα έχει ήδη πλάνο να εγκαταλείψει το Braavos για να πάει στο Westeros, αλλά εκείνη τη στιγμή θα εμφανιστεί ο Jaqen και θα την συγχαρεί που πέρασε το τεστ. Αλλά αυτά είναι απλά υποθέσεις μέχρι να δούμε τι όντως θα συμβεί.

Game-of-Thrones-Season-6-Blood-of-My-Blood-Emilia-Clarke-Daenerys

Στο προηγούμενο επεισόδιο πληροφορηθήκαμε διά στόματος του Petyr Baelish ότι ο Brynden «Blackfish» Tully πήρε πίσω το Riverrun, και τώρα το μαθαίνει και ο Lord Walder Frey, τον οποίο είχαμε να δούμε τρία χρόνια κοντ,α από το Red Wedding σκηνικό. Αυτός φυσικά θέλει να πάρει πίσω πάλι το Riverrun, μέσω απειλών και ομήρων, οπότε αναμένουμε κι άλλες συγκρούσεις με τους Tully στο υπόλοιπο της σεζόν.

Και τέλος, βρισκόμαστε στην τοποθεσία Dothraki Sea, για μια σκηνή που ξεκίνησε ωραία, αλλά κατέληξε κάπως περίεργα κατά τη γνώμη μας. Μας αρέσει που επιτέλους η Daenerys οδεύει προς το Westeros και φέρνει και τους Dothraki μαζί της, αλλά η έπαρση που έβγαλε στον Daario στο σύντομο διάλογό τους, ήταν κάπως αχρείαστη και lame. Δε νομίζουμε ότι χρειάζεται να βροντοφωνάζει πια όπου βρεθεί και όπου σταθεί πόσο γαμάτη είναι – το έχουμε καταλάβει, και δεν θα χρειαστούμε και πολλά για να αλλάξουμε γνώμη. Ο Drogon κάνει την εμφάνισή του κάπου εκεί ξανά, σε μια σκηνή που μας ήρθε κάπως απότομα, αλλά όχι καλοφτιαγμένα. Το πιο αστείο ήταν που είδαμε και τον στρατό των Dothraki να φωνάζει με όλη του τη δύναμη προκειμένου να υποστηρίξει την Daenerys, αλλά αυτό φαίνεται σα να ήταν για να μην κάτσει ο Drogon και τους κατασπαράξει όλους. Σε αυτό το σημείο μπορούμε πλέον με σιγουριά να πούμε πως έχει καταντήσει κουραστικό και βαρετό να επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία κάθε σεζόν με τη Daenerys, χωρίς να τη βλέπουμε ποτέ να κάνει ουσιαστικά βήματα προς το σκοπό της. Ενώ φαίνεται αψεγάδιαστη η ίδια και οι κινήσεις της, δεν παρατηρούμε κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη μέχρι στιγμής, κάτι που στα βιβλία δε συμβαίνει, μιας και εκεί παρουσιάζεται πολύ πιο ανθρώπινη.

Μαρίνα Βερλέκη

Η Μαρίνα είναι ένας αποτυχημένος κλώνος stormtrooper, επομένως περιορίζεται στο να γράφει και να σχολιάζει συνεχώς. Αλλά κατά βάθος θα ήθελε να είναι το σκισμένο all-star του Mark Renton.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ